ห้องน้ำระเบิดศึกสวาท! พี่เขยจับน้องสะใภ้กระแทกผนังเย็นเฉียบ ปล่อยน้ำแตกฉีดเข้าหีเปียกโชก
สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับกลับเข้าสู่ Cavepic.com นะคะ วันนี้เรามีเรื่องราวความปรารถนาที่ถูกเก็บงำไว้ใต้ความสัมพันธ์แบบพี่เขยน้องสะใภ้ ที่กำลังจะระเบิดออกมาอย่างร้อนแรงในบ้านหลังใหญ่แห่งนี้ เรื่องของเราชื่อว่า "ท่อร้อนในใจ" ค่ะ
สามปีแล้วที่มนัสวี หรือ วี ต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ร่มเงาของความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนสมบูรณ์แบบ แต่ลึกๆ แล้วมันกลับเต็มไปด้วยช่องว่าง ความเหงาที่กัดกินหัวใจเกิดขึ้นทุกครั้งที่สามีสุดที่รักต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศ ทิ้งให้เธออยู่กับบ้านหลังใหญ่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิ และความเงียบเชียบที่ดังกว่าเสียงใดๆ
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่วีรู้สึกว่ามันหนักอึ้งเกินจะแบกไหว ระบบประปาเก่าแก่ของบ้านเริ่มส่งสัญญาณเตือน เสียงน้ำหยดจากห้องครัวไม่เคยหยุดพัก มันเหมือนจังหวะหัวใจที่กำลังเต้นผิดปกติของเธอเอง
“พี่ภานุคะ” วีเอ่ยขึ้นผ่านโทรศัพท์ มืออีกข้างกำลังจัดดอกไม้ในแจกันอย่างเหม่อลอย “พอจะว่างไหมคะ พอดีท่อน้ำตรงครัวมันเริ่มมีปัญหาแล้วค่ะ ไม่รู้ว่าต้องเรียกช่างใหญ่หรือเปล่า”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำของภานุจะตอบกลับมา “พี่ว่างครับวี เดี๋ยวพี่แวะเข้าไปดูให้ตอนบ่ายนี้เลย”
ภานุ พี่เขยของเธอ อายุสามสิบสี่ปี เป็นชายหนุ่มที่ความสง่างามถูกซ่อนอยู่ภายใต้รูปร่างกำยำจากการทำงานช่างมืออาชีพ เขามีใบหน้าคมคาย ดวงตาที่มักจะดูนิ่งเฉย แต่เมื่อมองมาที่วี มันกลับมีความอบอุ่นและความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะตีความซ่อนอยู่
“ขอบคุณมากเลยนะคะพี่ภานุ” วีตอบรับด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้มันฟังดูเป็นปกติที่สุด “ถ้าไม่รบกวนเกินไปนะคะ”
“ไม่รบกวนหรอกครับ” เขาพูดเบาๆ ราวกับกลัวว่าคำพูดจะดังเกินไปจนทำลายความเงียบสงบของบ้าน “พี่ก็อยากเข้าไปช่วยอยู่แล้ว”
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการซ่อมแซมที่แสนธรรมดา แต่มันกลับไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลยแม้แต่น้อย
วันแรก ภานุเริ่มจากห้องครัว เขาจัดการกับท่อน้ำใต้ซิงค์อย่างคล่องแคล่ว มือใหญ่ทำงานได้อย่างแม่นยำ วีเดินออกมาพร้อมแก้วกาแฟร้อนๆ ในมือ กลิ่นหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟคั่วเข้มลอยแตะจมูก
“พี่ภานุคะ ดื่มก่อนไหมคะ” เธอยื่นแก้วให้เขา
ภานุเงยหน้าขึ้นจากท่อที่กำลังขันอยู่ ดวงตาคมกริบจับจ้องมาที่เธอชั่วขณะ ก่อนจะรับมันไปอย่างเชื่องช้า นิ้วโป้งของเขาสัมผัสกับหลังมือของวีแผ่วเบา เป็นการสัมผัสที่สั้นมาก แต่กลับทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านแขนของวีจนรู้สึกซ่านไปหมด
“ขอบคุณครับ” เขาเอ่ยรับคำ เสียงแหบพร่ากว่าปกติเล็กน้อย “กาแฟหอมดีจัง”
“พี่ชอบไหมคะ?” วีถาม พยายามไม่ให้เสียงตัวเองสั่นเกินไป
เขาไม่ได้ตอบทันที แต่กลับยกแก้วขึ้นจรดริมฝีปาก ก่อนจะวางมันลงบนเคาน์เตอร์ แล้วมองเธอตรงๆ “ครับ... ชอบมาก” คำว่า ‘ชอบ’ ของภานุ มันหนักแน่นกว่าคำชมทั่วไปเสมอ
ตลอดช่วงบ่ายของการซ่อมแซม พวกเขาคุยกันจากเรื่องเล็กน้อยจนเริ่มลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ วีเล่าถึงความเหงาที่กัดกินใจ เธอพูดถึงสามีที่ทำงานจนแทบไม่มีเวลาให้เธอ พูดถึงการจัดบ้าน การทำอาหาร และความรู้สึกเหมือนเป็นเพียง ‘ผู้ดูแล’ ในชีวิตสมรส
ภานุฟังอยู่เงียบๆ แต่ทุกครั้งที่วีหยุดพูด สายตาของเขาก็จะจับจ้องไปที่ส่วนโค้งเว้าของร่างกายเธอเสมอ ตั้งแต่เนินอกอิ่มที่ขยับตามการหายใจ ไปจนถึงสะโพกกลมสวยในชุดเสื้อยืดบางๆ ที่เธอสวมอยู่
“...ก็เลยรู้สึกว่าตัวเองมันว่างเปล่าไปหมดค่ะพี่ภานุ” วีพูดจบ น้ำเสียงเริ่มแผ่วลง “เหมือนรออะไรสักอย่างที่มันจะเข้ามาเติมเต็ม แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร”
ภานุวางประแจลง เขาทิ้งตัวพิงเคาน์เตอร์ครัว มองเธอด้วยสายตาที่ลึกซึ้งจนวีรู้สึกเหมือนถูกเปลือยเปล่าไปทั้งตัว
“บางที... มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ต้องรอให้ใครมาเติมก็ได้นะวี” เขาพูดช้าๆ “แต่มันคือการยอมให้มันเข้ามาเองต่างหาก”
เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นกายของเขาเป็นกลิ่นเฉพาะตัว เป็นส่วนผสมระหว่างเหงื่อจางๆ ของคนทำงานหนัก กับกลิ่นไม้และน้ำยาเคลือบเครื่องมือ มันหอมเย้ายวนจนวีรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดเข้าหาแรงโน้มถ่วงที่มองไม่เห็น
“พี่ว่า... ความต้องการมันไม่ได้หายไปไหน แต่มันแค่รอให้เราอนุญาตให้มันแสดงตัวออกมาต่างหาก”
วินาทีนั้นเอง วีก็เงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างจัง เธอรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านจากจุดศูนย์กลางของร่างกาย มันไม่ใช่แค่ความประหม่า แต่เป็นแรงปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าโดยคำพูดและสายตาคู่นั้น
วันต่อมา ภานุต้องไปจัดการกับท่อน้ำในห้องน้ำชั้นล่าง เขาทำงานเสร็จเร็วกว่าที่คิด วีจึงเดินตามเขาขึ้นบันไดไปยังจุดต่อไป... ห้องน้ำชั้นบน
เมื่อก้าวเข้าไปในห้องน้ำ กลิ่นไอน้ำอุ่นๆ ก็ปะทะเข้าจมูก ภานุเริ่มตรวจสอบวาล์วต่างๆ อย่างละเอียด ขณะที่วียืนพิงขอบอ่างอาบน้ำ มองแผ่นหลังกว้างของเขาที่กำลังโน้มตัวลงไปทำงาน
“พี่คะ ตรงนี้ดูเหมือนจะเก่ามากเลยนะคะ” วีชี้ไปยังข้อต่อทองเหลืองสีหมอง
ภานุไม่ได้ตอบ แต่กลับใช้มือข้างหนึ่งแตะเบาๆ ที่เอวของเธอขณะที่เขากำลังก้มตัวอยู่ ทำให้วีสะดุ้งเล็กน้อย สัมผัสจากฝ่ามือหยาบกร้านแต่แภงไว้ด้วยความอบอุ่นนั้น มันทำให้หัวใจของเธอกระตุกแรง
“พี่ภานุ...” เธอเรียกชื่อเขาเบาๆ
เขาก้มลงมองเธออีกครั้ง คราวนี้สายตาไม่ได้แค่ ‘มอง’ แต่กำลัง ‘สำรวจ’ ทุกส่วนของร่างกายเธอ ตั้งแต่ช่วงคอที่เรียวยาว ลงมาถึงร่องอกที่ชัดเจนภายใต้เสื้อยืดสีอ่อน
“ครับวี” เสียงเขาตอบรับอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าถ้าพูดดังไป ความรู้สึกนี้จะสลายหายไป
ทันใดนั้นเอง!
พรึ่บ!!!
ท่อน้ำหลักที่อยู่เหนืออ่างอาบน้ำก็แตกออกอย่างรุนแรง น้ำเย็นเฉียบพุ่งกระฉูดออกมาจากข้อต่อราวกับสายธารแห่งความปรารถนา มันสาดใส่ทั้งห้องน้ำ สาดเข้าใส่ร่างของภานุที่กำลังก้มตัวอยู่ และแน่นอน... ก็สาดใส่ร่างของวีจนเสื้อผ้าสีขาวบางๆ ของเธอแนบติดผิวเนื้ออย่างสมบูรณ์แบบ
“โอ๊ย!” ภานุอุทานเบาๆ เขาพยายามคว้าประแจมาปิดวาล์ว แต่แรงดันมันมหาศาลเกินไป น้ำยังคงไหลทะลักออกมาไม่หยุด
วีตกใจจนตัวแข็งทื่อ เธอรีบวิ่งเข้าไปใกล้เขา มือเล็กๆ กำผ้าเช็ดตัวสีขาวนุ่มไว้แน่น ก่อนจะคว้าเอามาซับน้ำที่เปียกโชกบนใบหน้าและแผ่ลงไปตามเนื้อตัวของภานุ
วินาทีนั้นเอง... ทุกอย่างก็หยุดนิ่ง
เสียงน้ำที่พุ่งกระหน่ำดูเหมือนจะเบาลงในหูของวี สายตาของทั้งสองสบกันตรงๆ ภายใต้ละอองน้ำที่โปรยปรายลงมาบนใบหน้า มันคือการเผชิญหน้าครั้งแรกที่ไม่มีกำแพงใดๆ มาขวางกั้น
ดวงตาของ ภานุ ไม่ได้มีความเป็นพี่เขยอยู่แล้ว มีแต่ความหิวกระหาย ความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกเก็บกดไว้มานานหลายปีมันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง
เขาไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่ยกมือใหญ่ข้างหนึ่งขึ้น ปัดน้ำออกจากใบหน้าของเธอเบาๆ ก่อนจะคว้าข้อมืออีกข้างแล้วดึงร่างบางนั้นให้เข้าหาตัวในพริบตา
ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขากดลงบนริมฝีปากของวีอย่างดุดัน ไม่ใช่การจูบแบบอ่อนโยนเหมือนพี่น้อง แต่มันคือการ ‘ยึดครอง’ การจูบที่เต็มไปด้วยความหิวโหย ความผิดบาป และความต้องการอันท่วมท้น
ลิ้นร้อนของเขาแทรกซึมเข้ามาในโพรงปากเธออย่างไม่รอช้า ราวกับจะประกาศความเป็นเจ้าของตั้งแต่สัมผัสแรก มืออีกข้างของภานุเลื่อนลงไปบีบเค้นหน้าอกอวบอิ่มของวีผ่านเนื้อผ้าที่เปียกโชก เขาค่อยๆ ใช้ริมฝีปากดูดเลียหัวนมสีชมพูเข้มนั้นอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเพิ่มแรงขึ้นเป็นจังหวะ ราวกับกำลัง ‘ลิ้มรส’ ความหวานที่รอคอย
วีตอบรับการรุกรานของเขาด้วยเสียงครางอื้ออึงในลำคอ มือเล็กๆ ของเธอรีบคว้าเข้าที่แผ่นหลังกว้างของเขา ดันให้ร่างสูงใหญ่ของเขากดแนบลงกับผนังห้องน้ำที่เย็นเฉียบ
“พี่... ภานุ...” เธอพยายามเปล่งเสียงเรียกชื่อเขา แต่คำนั้นกลับถูกกลืนหายไปในจูบอันเร่าร้อน
ภานุผละริมฝีปากออกเพียงเล็กน้อย ดวงตาของเขามืดมัวไปด้วยไฟปรารถนา เขาไม่ได้รอให้เธอตอบรับนานนัก มือหนึ่งเลื่อนลงไปตรงช่วงเอวที่โค้งเว้าสวยงาม อีกมือก็จัดการปลดกระดุมเสื้อยืดเปียกๆ ของเธออย่างรวดเร็ว
เนื้อผ้าสีขาวถูกแยกออก เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดและหน้าอกอิ่มที่กำลังเต้นระริกตามจังหวะการหายใจของเธอ ภานุโน้มตัวลงไปอีกครั้ง ปากร้อนๆ ไล่จากเนินอก ลงมาถึงร่องลึกระหว่างสองเต้า ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปที่ท้องแบนราบ
“หี... ของวี...” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ราวกับกำลังสวดมนต์บูชา “มันช่างน่าปรารถนาเหลือเกิน”
เขาใช้ลิ้นร้อนๆ เลียไล้ตั้งแต่หน้าท้อง ไล่ผ่านขอบกางเกงชั้นในที่เปียกโชกไปด้วยน้ำ ก่อนจะหยุดอยู่ที่จุดศูนย์กลาง... ที่กำลังบวมแดงและชุ่มฉ่ฉ่ำอยู่แล้ว
ภานุเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกระหาย เขาใช้ปลายนิ้วโป้งค่อยๆ แตะที่รอยแยกนั้นเบาๆ แล้วก็กดลงไปอย่างจงใจ ทำให้วีสะดุ้งเฮือก
“พี่จะเอาเข้าไปนะ” เขากระซิบข้างใบหูเธอ ก่อนจะจัดการรูดซิปกางเกงของตัวเองลงอย่างไม่รีรอ
แกนกายของเขา... มันใหญ่และแข็งแกร่งจนน่าตกตะลึง ผิวสีแทนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อนั้นดูสมบูรณ์แบบราวกับงานประติมากรรม เขาค่อยๆ ดันปลายควยร้อนผ่าวเข้าไปในช่องทางรักที่เปียกฉ่ำของเธออย่างช้าๆ
วีหายใจสะดุด เธอรู้สึกถึงความใหญ่โตที่กำลังยืดขยายภายในตัวเธอ ความรู้สึกตึงแน่นนั้นมันเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้
“อ๊ะ... พี่ภานุ...” เสียงร้องแรกหลุดออกมาจากลำคอของเธออย่างควบคุมไม่ได้
ภานุไม่รอให้เธอปรับตัว เขาออกแรงดันอีกครั้ง พรึ่บ! สอดเข้าไปจนสุดลำในทันที ความรู้สึกเต็มเปี่ยมที่ถูกเติมเต็มนั้นมันทำให้วีแทบลืมหายใจไปชั่วขณะ
น้ำยังคงไหลรดลงมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับเป็นเสียงประกอบฉากของความเร่าร้อนนี้ ภานุจับสะโพกกลมสวยของเธอไว้มั่น แล้วเริ่มกระแทก... ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องน้ำ
เขาเร่งจังหวะขึ้นทันที การเคลื่อนไหวของเขามันหนักหน่วงและทรงพลัง ทุกครั้งที่แกนกายร้อนๆ ของเขาดันเข้ามากระแทกจนสุดโคน มันจะทำให้วีแอ่นหลังรับแรงกระแทกอย่างเป็นธรรมชาติ
“อ่าาา... พี่ภานุ! แรงอีกค่ะ!” วีร้องขอออกมาอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกถูกครอบครองมันช่างสมบูรณ์แบบเหลือเกิน เธอรู้สึกเหมือนร่างกายของเธอถูกเขาควบคุมไว้ทั้งหมด
ภานุคำรามในลำคอ เขาโน้มตัวลงมาจูบซอกคอขาวๆ ของเธอ กัดเบาๆ ที่ผิวเนื้อนั้นราวกับจะฝากรอยประทับแห่งความเป็นเจ้าของ ก่อนจะกระแทกเข้าใส่รัวๆ ราวกับต้องการปลดปล่อยความปรารถนาที่ถูกเก็บกดมานานสามปีให้หมดสิ้น
ตั่บ! ตั่บ! ตุ้บ! จังหวะมันเร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ จนร่างกายของทั้งคู่เริ่มสั่นสะท้านตามแรงกระแทก ภานุจับเอวเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหลุดลอยไปจากเขา
“วี... ของพี่...” เขาพึมพำติดขัดระหว่างการกระแทก “เป็นของพี่นะ... ตั้งแต่วินาทีนี้”
แล้วเขาก็เร่งจังหวะสุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง ดันตัวเข้าไปจนสุดลำอีกครั้ง พร้อมกับส่งเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความสุขสม ก่อนจะปล่อยน้ำรักอุ่นๆ ของเขาไหลทะลักออกมาอย่างไม่ยั้ง มันพุ่งเข้าสู่ช่องทางรักของวีอย่างท่วมท้น
ภานุค่อยๆ ถอนตัวออกมาช้าๆ ปล่อยให้แกนกายที่เริ่มคลายตัวจากภายในเธอ ก่อนจะโน้มตัวลงมาซบหน้ากับอกอิ่มของเธออย่างอ่อนโยน เขาใช้มือข้างหนึ่งเช็ดน้ำรักที่ไหลย้อยตามต้นขาขาวเนียนของวี
“พี่... รักเธอนะ” คำสารภาพนั้นหลุดออกมาจากปากเขาโดยไม่ทันคิด มันเป็นคำพูดที่จริงใจที่สุดเท่าที่วีเคยได้ยินจากเขามาตลอดสามปี
วีเองก็รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน ความรู้สึกผิดบาปยังคงเกาะกุม แต่ความสุขทางกายมันท่วมท้นจนกลบทุกอย่างไปหมด เธอโอบแขนรอบเอวของเขาแน่น พยายามซึมซับไออุ่นจากร่างกำยำนั้น
“วีก็รักพี่ค่ะ... พี่ภานุ”
แต่ความเร่าร้อนไม่เคยหยุดอยู่แค่ในห้องน้ำ วีรู้ดีว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น
หลังจากจบรอบแรก ภานุไม่ได้ปล่อยให้เธอพักนาน เขาอุ้มร่างที่อ่อนปวกเปียกของวีขึ้นจากพื้นห้องน้ำอย่างง่ายดาย แล้วพาเธอเดินตรงไปยังเตียงนอนในห้องนอนหลัก น้ำรักยังคงไหลซึมตามผิวเนื้อของทั้งคู่
บนเตียง... พวกเขาก็เริ่มต้นบทพิธีการแห่งความปรารถนาอีกครั้ง
ภานุพลิกตัวให้วีอยู่ด้านล่าง เขาไม่ได้เร่งร้อนเหมือนในห้องน้ำ แต่กลับใช้จังหวะที่นุ่มนวลและหนักแน่นกว่าเดิม มือใหญ่ของเขาค่อยๆ ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของเธออย่างชื่นชม ก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปอีกครั้ง
ตั่บ... ตั่บ... จังหวะเริ่มเป็นจังหวะที่ลงตัว พวกเขาสลับกันควบคุมความเร็ว บางครั้งภานุก็ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ปล่อยให้แรงปรารถนาพาพวกเขาไป ในขณะที่บางครั้ง เขาก็จะเร่งจังหวะขึ้นอย่างตั้งใจ เพื่อกระตุ้นความรู้สึกของเธอ
“พี่ชอบเวลาที่คุณแอ่นตัวแบบนี้...” ภานุพึมพำ ขณะที่เขากระแทกเข้าใส่จุดอ่อนไหวที่สุดของเธอ “เหมือนคุณกำลังเชื้อเชิญให้พี่เข้าไปกินคุณทั้งตัว”
วีเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตามันเต็มไปด้วยความสุขและความรู้สึกผิดที่ปะปนกัน เธอใช้มือจับแผ่นหลังของเขาไว้แน่น แล้วเริ่มขยับสะโพกตอบรับการรุกรานนั้น
“พี่ก็ชอบเวลาที่เป็นคนควบคุม... แต่ตอนนี้ วีอยากจะควบคุมบ้างค่ะ!” เธอกระซิบกลับไป ก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาอยู่ด้านบนของเขาในท่าออนท็อป เธอโน้มตัวลงไป จูบเขาอย่างดูดดื่ม แล้วเริ่มขยับสะโพกตัวเองเป็นจังหวะที่เชื่องช้าแต่ลึกซึ้ง
เธอรู้สึกถึงความแข็งแกร่งของแกนกายที่ถูกโอบรัดไว้ด้วยช่องทางรักของเธอ มันใหญ่และร้อนจนน่าหลงใหล เธอค่อยๆ ขยับขึ้นลงอย่างเนิบนาบ ราวกับกำลังสำรวจรสชาติของเขาทีละน้อย ก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น จนกระทั่งทั้งคู่ถึงจุดที่ควบคุมตัวเองไม่ได้
“อ๊าาา! วี!” ภานุกระชากเอวเธอไว้แน่น ก่อนจะเอื้อมมือมากระแทกสวนเข้าใส่เป็นครั้งสุดท้ายอย่างรุนแรง จนร่างของทั้งคู่สั่นสะเทือนไปพร้อมกัน น้ำรักร้อนๆ อีกครั้งถูกหลั่งไหลออกมาจนท่วมท้น
หลังจากนั้น พวกเขาก็ไม่ได้หยุดแค่นั้น ภานุค่อยๆ ดึงเธอให้พลิกตัวไปนอนตะแคงข้างเขา เขาขยับเข้าไปจากด้านหลังอย่างนุ่มนวล ท่า Side Fuck ที่ทำให้วีรู้สึกเหมือนถูกโอบอุ้มไว้ในอ้อมแขนของเขา
“พี่จะอยู่ตรงนี้กับคุณนะ” ภานุพูดขณะที่ยังคงกระแทกเข้าใส่เธอเป็นจังหวะช้าๆ “จะไม่ปล่อยให้ความเหงามาทำร้ายคุณอีกแล้ว”
วีซบหน้าลงกับหมอน สูดดมกลิ่นกายอันคุ้นเคย ความรู้สึกผิดบาปเริ่มอ่อนกำลังลง ถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นและความสุขทางกายอย่างสมบูรณ์แบบ เธอเล่าเรื่องสามีให้เขาฟังต่อ... เรื่องการประชุมที่น่าเบื่อ เรื่องอาหารที่ไม่ถูกปาก และความเหงาในค่ำคืนที่ผ่านมา
ภานุไม่ได้แค่ฟัง เขาใช้มือลูบไล้แผ่นหลังของเธออย่างอ่อนโยน สลับกับการกระแทกเข้าใส่เป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ ราวกับกำลังปลอบประโลมจิตใจของเธอไปพร้อมๆ กับการเติมเต็มร่างกาย
พวกเขาผลัดกันปรนเปรออย่างเร่าร้อน ก่อนที่ภานุจะกลับมาอยู่ด้านบน ค่อยๆ สอดใส่และกระแทกเข้าหาจุดที่ไวต่อความรู้สึกของเธอ ในขณะที่วีก็ใช้มือจับแกนกายเขาไว้ แล้วเริ่มขยับสะโพกตัวเองขึ้นลงเพื่อรับการรุกรานนั้น
“พี่... แรงอีกค่ะ! ตรงนี้!” วีร้องสั่งอย่างต้องการ เขาตอบสนองทันทีด้วยการกระแทกเข้าใส่จนร่างของเธอแอ่นโค้งตามแรงปะทะ
จากนั้น เธอปพลิกตัวกลับมาอยู่ด้านบนในท่า Reverse Cowgirl เธอควบคุมจังหวะทั้งหมดเอง ค่อยๆ โน้มตัวลงไป กระแทกแกนกายเขาอย่างช้าๆ เนิบนาบ ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นจนกลายเป็นจังหวะที่ดุดันและเต็มไปด้วยการครอบงำ
พวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันในห้องนอนนั้นเกือบตลอดคืน มีการเปลี่ยนท่าไปมาไม่ขาดสาย ทั้งบนเตียง บนโซฟาตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่นที่แสงไฟสลัวๆ ทำให้ทุกสัมผัสดูเย้ายวนยิ่งขึ้น หรือแม้แต่ตอนที่ภานุอุ้มเธอเข้าไปร่วมรักกลางระเบียงบ้านใต้แสงจันทร์...
“คุณสวยเหลือเกินวี” ภานุเอ่ยขณะที่กำลังดันเข้าจากด้านหลัง มือของเขากุมสะโพกเธอไว้แน่น “เหมือนดอกไม้ที่รอให้ใครมาเด็ด... แล้วก็ครอบครอง”
“พี่คือคนที่ทำให้ท่อในใจวีมันร้อนขึ้นจริงๆ ค่ะ” วีตอบกลับไปอย่างแผ่วเบา เธอหันหน้าเข้าหาเขา สัมผัสริมฝีปากของเขาอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มใช้ลิ้นเลียไล้ลงมาตามสันกรามคมๆ ของเขา
ความสัมพันธ์ที่ถูกกดไว้ มันกำลังหลอมละลายกลายเป็นบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่าแค่เรื่องทางกาย... มันคือการเติมเต็มซึ่งกันและกัน
เช้าวันต่อมา พวกเขากลับมาอยู่ในห้องครัวอีกครั้ง วีสวมเพียงเสื้อเชิ้ตตัวยาวของภานุที่ปลดกระดุมจนเกือบถึงช่วงเอว เธอกำลังยืนโก่งหลังอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อน ภานุเดินเข้ามาจากด้านหลัง เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ใช้มือใหญ่โอบรอบเอวเธอ แล้วเริ่มดันแกนกายของเขาเข้าไปในช่องทางรักที่ยังคงชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรักเมื่อคืน
ตั่บ! การกระแทกครั้งแรกทำให้วีสะดุ้งจนตัวเกร็ง เธอเหลียวหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความสุขสมอย่างเปิดเผย
“วีจะทำกาแฟให้คุณดื่มนะ” เธอกระซิบเสียงแหบพร่า
ภานุโน้มใบหน้าลงมาจูบต้นคอของเธอ ก่อนจะกระแทกเข้าใส่รัวๆ อย่างไม่ปรานี “ไม่ต้องห่วง... พี่จะดูแลทุกอย่างเอง”
พวกเขาใช้ชีวิตร่วมกันในบ้านหลังนี้ราวกับว่ามันคือห้องนอนส่วนตัวตลอดเวลา ทุกมุมของบ้านกลายเป็นเวทีแห่งความปรารถนา ไม่ว่าจะเป็นบนโซฟาในห้องนั่งเล่นที่เต็มไปด้วยการสอดใส่แบบดุเดือด หรือแม้แต่ตอนที่ภานุยืนกระแทกเธอจากด้านหลังขณะที่เธอกำลังนั่งทำงานอยู่บนโต๊ะทำงาน
ความรู้สึกผิดบาปเริ่มถูกกลบฝังด้วยความสุขทางกาย จนบางครั้ง วีก็ลืมไปว่าเขาคือพี่เขยของเธอ เธอรักเขาในฐานะผู้ชายที่แข็งแกร่ง อบอุ่น และเป็นคนที่เข้าใจความเหงาของเธอได้ดีที่สุด
จนกระทั่ง... เสียงรถยนต์คันหรูที่คุ้นเคยดังขึ้นจากหน้าบ้าน
ครืนนนน!
เสียงประตูรั้วเปิดออก ตามมาด้วยร่างสูงสง่าของสามีวี ที่กลับมาจากต่างประเทศแล้ว!
ภานุและวีหยุดการเคลื่อนไหวทันที ทั้งคู่ยังคงอยู่ในท่ากอดกันบนโซฟา ริมฝีปากยังแนบชิดกันอยู่ ความร้อนรุ่มที่เพิ่งถูกปลดปล่อยมันยังไม่จางหายไปไหน
“วี!” เสียงสามีเรียกชื่อเธอด้วยความยินดี แต่เมื่อสายตาเขาเหลือบมาเห็นภานุที่กำลังโอบเอวเธอไว้แนบชิด... สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นประหลาดใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกบางอย่างที่อ่านยาก
ภานุผละออกจากวีช้าๆ เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะถอยห่าง แต่กลับยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้สายตาของสามีจับจ้องมาที่เขา... สายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความท้าทาย
วีรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะหลุดออกมาจากอก เธอรู้ว่านี่คือจุดแตกหักแล้ว ความปรารถนาอันร้อนแรงในตัวเธอมันไม่อาจถูกเก็บซ่อนไว้ได้อีกต่อไป
สามีของเธอเดินเข้ามาใกล้พวกเขาช้าๆ เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เอื้อมมือมาแตะที่ต้นขาของวีเบาๆ แล้วมองไปยังภานุ...
“พี่ภานุ...” น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยอำนาจ “ดูเหมือนว่าท่อในบ้านเรา จะร้อนกว่าที่คิดไว้นะครับ”
ภานุเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความยอมจำนนต่อแรงปรารถนาของตัวเอง เขาไม่ได้ปฏิเสธ ไม่ได้แก้ตัว แต่กลับตอบรับด้วยสายตาที่สื่อสารทุกอย่าง
“ใช่ครับคุณ... ท่อมันร้อนจริงๆ” ภานุเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้สามีเธออีกหนึ่งก้าว แล้วโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของวีเบาๆ “และตอนนี้... มันกำลังไหลทะลักออกมาแล้ว”
วินาทีนั้นเอง วีก็ตัดสินใจ เธอไม่สนใจสายตาตำหนิหรือความรู้สึกผิดบาปที่ถาโถมเข้ามา เธอเพียงแค่เงยหน้าขึ้น สบตากับภานุ แล้วส่งรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความต้องการอันบริสุทธิ์ให้เขา... ก่อนจะเอื้อมมือไปจับแกนกายของพี่เขยอย่างเปิดเผย
สามีเธอชะงักไปเล็กน้อย แต่แล้วรอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา... รอยยิ้มที่บ่งบอกว่าเขาก็รับรู้ถึงความร้อนแรงนี้เช่นกัน
ภานุไม่รอให้ใครอนุญาต เขาโน้มตัวลงมาจูบวีอีกครั้งอย่างเร่าร้อน แล้วใช้มือข้างหนึ่งจับเอวเธอไว้มั่น ก่อนจะกระแทกแกนกายของเขาเข้าใส่ช่องทางรักที่ยังคงเปิดรับเขาอยู่บนโซฟาต่อหน้าสามีของเธอ
ตั่บ! ตั่บ! เสียงกระทบกันดังขึ้นอย่างชัดเจน ท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัดของห้องนั่งเล่น
วีส่งเสียงครางออกมาเบาๆ แต่เต็มไปด้วยความสุขสม เธอไม่ได้สนใจว่าสามีจะมองอยู่หรือไม่ เพราะเธอรู้ดีว่า... ความปรารถนาที่ถูกกดไว้ มันได้หาทางระบายออกแล้ว และมันกำลังร้อนแรงจนไม่อาจหยุดยั้งได้
ภานุเร่งจังหวะขึ้นอีกครั้ง เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับสามีของวีอย่างท้าทาย ก่อนจะหันกลับมามองวี แล้วกระแทกเข้าใส่เธอด้วยความรักและความต้องการที่ผสมผสานกันจนแยกไม่ออก
“คุณเห็นไหมครับ” ภานุพูดกับสามีเธอ เสียงเต็มไปด้วยชัยชนะ “มันร้อนจริงๆ... และตอนนี้ มันกำลังเป็นของพี่แล้ว”
ตั่บ! ตั่บ! ตุ้บ!
ทั้งคู่ปลดปล่อยความปรารถนาออกมาพร้อมกัน น้ำรักอุ่นๆ ของภานุไหลทะลักเข้าสู่ร่างของวีอย่างเต็มเปี่ยม ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องของสามีเธอ...
ภานุค่อยๆ ถอนตัวออกมาช้าๆ ปล่อยให้แกนกายร้อนผ่าวของเขายังคงผละออกจากช่องทางรักของวี เขาหันไปสบตากับสามีเธออีกครั้ง คราวนี้มีแววตาที่อ่อนโยนลงมาแทนที่ความดุดัน
“คุณ... ก็ดูเหมือนจะเข้าใจท่อในใจเราดีนะครับ” ภานุกล่าวกับสามีเธอ ก่อนจะโน้มตัวลงมากอดวีไว้แน่น แล้วจูบหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยนที่สุด ราวกับกำลังบอกว่า ‘นี่คือการเริ่มต้น’
วีซบใบหน้าเข้ากับแผ่นอกกว้างของเขา เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความสุขทางกายมันทำให้ทุกความรู้สึกผิดบาปดูเล็กลงไปถนัดตา
สามีของเธอยืนมองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้ามาหาพวกเขา เขาไม่ได้แสดงอาการโกรธเคือง แต่กลับยื่นมือมาลูบกลุ่มผมนุ่มสลวยของวีอย่างแผ่วเบา แล้วหันมายิ้มให้ภานุ
“พี่ภานุ...” เขากระซิบ “ดูเหมือนว่าเราคงต้องปรับปรุงระบบประปาทั้งบ้านแล้วล่ะครับ”
และในค่ำคืนนั้น... ท่ามกลางความตึงเครียด ความรู้สึกผิด และความปรารถนาที่ถูกปลดปล่อยออกมา พวกเขาก็ได้เริ่มต้นบทใหม่ของความสัมพันธ์ ที่ซึ่งเส้นแบ่งระหว่างพี่เขยกับน้องสะใภ้ มันกำลังจะเลือนหายไปอย่างช้าๆ ในสายน้ำแห่งรัก...
เรื่องราวของเรายังไม่จบแค่นี้ค่ะ สำหรับใครที่ชอบความร้อนแรงแบบนี้ อย่าลืมติดตามตอนต่อไปได้ที่ Cavepic.com นะคะ แล้วพบกันใหม่ สวัสดีค่ะ
อ่านต่อ
