สวัสดีค่ะสมาชิกทุกคนของ cavepic.com นะคะ วันนี้เรามีเรื่องราวความสัมพันธ์ที่ถูกกดทับมานาน กำลังจะระเบิดออกมาในบ้านหลังเล็กๆ หลังหนึ่ง เรื่องของเราเป็นแนว "ความห้ามที่เลือนลาง" ค่ะ เตรียมตัวให้พร้อมนะคะ เพราะหลังจากฟังจบ รับรองว่าคุณจะต้องรู้สึกถึงไออุ่นและความร้อนแรงของมันเลยค่ะ

เรื่องนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อ ลุงสมชาย ชายวัย 58 ปี ผู้ซึ่งเคยเป็นเสาหลักในไซต์ก่อสร้างมาทั้งชีวิต ตอนนี้เขาอยู่ในช่วงของการพักผ่อนหลังเกษียณ แต่ความเหงาที่กัดกินหัวใจมานานห้าปี มันก็เริ่มส่งเสียงเรียกร้องอยู่เรื่อยๆ ลุงสมชายเป็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ ผิวแทนเข้มตามแบบฉบับคนทำงานกลางแดด ผมของเขาเริ่มแซมด้วยสีดอกเลา แต่กล้ามเนื้อที่ยังแน่นปึ้กภายใต้เสื้อยืดเก่าๆ ก็บ่งบอกว่าร่างกายนี้ยังไม่ยอมแพ้ต่อวัย

ชีวิตอันเงียบเหงาของลุงสมชายกำลังจะถูกเติมเต็ม เมื่อลูกชายคนเดียวของเขา เอก วัย 28 ปี ต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดเป็นเวลาสามเดือน การจากไปของเอก ทำให้บ้านหลังนี้กลับมามีเพียงสองชีวิต คือ ลุงสมชาย และ น้องน้ำหวาน ลูกสะใภ้สาววัย 26 ปี

น้องน้ำหวาน... เธอคือภาพที่เหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารเลยค่ะ หุ่นเธอสวยมาก สะโพกผายได้รูป เอวคอดเล็กนิดเดียว ส่วนหน้าอกนั้นก็ใหญ่ เต่งตึงสมกับเป็นของสาวเต็มวัย ผิวขาวเนียนราวกับไข่มุก ผมดำขลับยาวสลวย เวลาที่เธอเดินไปมาในบ้าน ไม่ว่าจะใส่เสื้อกล้ามบางๆ กางเกงขาสั้น หรือแม้แต่ตอนพันผ้าขนหนูหลังอาบน้ำ มันก็เหมือนเป็นการเชื้อเชิญให้ใครสักคนต้องเหลียวมองอยู่ตลอดเวลา

ในช่วงแรกของการจากไปของเอก ทั้งสองยังคงรักษาความเป็นพ่อผัวลูกสะใภ้ไว้อย่างดี ลุงสมชายจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่ที่สุขุม คอยดูแลเรื่องบ้าน เรื่องอาหาร แต่สายตาคู่นั้น... มันไม่เคยละเลยน้องน้ำหวานเลยค่ะ ทุกครั้งที่เธอเดินผ่าน สายตาคมเข้มของลุงสมชายก็จะจับจ้องไปที่ส่วนโค้งเว้าของร่างกายเธออย่างไม่อาจควบคุมได้

ความใกล้ชิดเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ เหมือนเชื้อราที่ค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปในเนื้อไม้เก่าๆ ของบ้าน วันแรกๆ อาจจะแค่การมอง แต่ไม่นานนัก มันก็กลายเป็นมากกว่านั้น

มันเริ่มต้นจากเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้ลุงสมชายต้องสะดุ้งเฮือกทุกครั้งที่เห็น... น้ำหวานเดินเข้าครัวด้วยเสื้อกล้ามสีอ่อนบางเบาจนเห็นโครงอกชัดเจน หรือตอนที่เธอเอื้อมมือไปหยิบของบนชั้นสูง กางเกงขาสั้นตัวจิ๋วก็เผยให้เห็นส่วนโค้งมนของบั้นท้ายที่ชวนให้ใจสั่น

มีครั้งหนึ่ง ขณะที่ลุงสมชายกำลังนั่งดูข่าวอยู่บนโซฟา น้ำหวานเดินผ่านไปพร้อมกับผ้าขนหนูผืนบางๆ ที่พันรอบอก เธอกำลังจะเดินขึ้นบันได แต่เผลอสะดุ้งขาตัวเองเล็กน้อย ทำให้ผ้าขนหนูเลื่อนหลุดลงมาเผยให้เห็นส่วนล่างของร่างกายอย่างเต็มตา ลุงสมชายถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดปากตัวเองไว้ชั่วขณะ หัวใจเขาเต้นรัวจนรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนในอก

“พ่อคะ” น้ำหวานหันมายิ้มให้เขา ดวงตากลมโตเป็นประกายภายใต้เรือนหน้าสวย “พ่อมองอะไรอยู่คะ?”

คำถามนั้นเหมือนการย้ำเตือนว่า เธอรู้ดีว่าสายตาของเขามันไม่ได้มองแค่เสื้อผ้า แต่กำลังจ้องทะลุเข้าไปถึงเนื้อหนังที่ร้อนรุ่มข้างใน

“เปล่า... ไม่มีอะไรหรอกลูก” ลุงสมชายตอบเสียงแหบพร่า พยายามปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติที่สุด “พ่อแค่มองว่า... ลูกสวยดีน่ะ”

แต่คำพูดนั้นมันฟังดูไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิด น้ำหวานเพียงแค่หัวเราะคิกคักเบาๆ แล้วเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่ที่ติดอยู่ตามตัวเธอ และความรู้สึกร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของลุงสมชาย

หลายวันผ่านไป ความตึงเครียดก็เพิ่มระดับขึ้นเรื่อยๆ การสัมผัสโดยไม่ได้ตั้งใจเริ่มเกิดขึ้นบ่อยครั้งขึ้น ลุงสมชายจะเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นเพื่อหาอะไรอ่าน แล้วเขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นน้ำหวานกำลังก้มหน้าก้มตาจัดดอกไม้ เธอใส่เสื้อกล้ามสีขาวบางเฉียบ และเพราะเธอไม่ได้สวมบรา มันจึงทำให้เนินอกอิ่มเต็มนั้นดูโดดเด่นจนน่าใจหาย

ครั้งหนึ่ง ลุงสมชายเดินเข้าไปใกล้ๆ เพื่อจะหยิบหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟ มือของเขาก็ปัดไปสัมผัสกับแผ่นหลังเนียนนุ่มของเธออย่างจัง ความร้อนจากผิวเนื้อของเธอมันส่งผ่านปลายนิ้วมาถึงฝ่ามือทันที เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมือขึ้นไปโอบรอบเอวคอดนั้นเบาๆ เพียงแค่สัมผัส... ก็เหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านตัวเขา

น้ำหวานไม่ได้สะดุ้งตกใจ เธอเพียงแต่หยุดการเคลื่อนไหว แล้วหันมามองลุงสมชายช้าๆ ดวงตาของเธอฉายแววบางอย่างที่ยากจะอ่านออก มันอาจจะเป็นความประหลาดใจ ความเขินอาย หรืออาจจะเป็น... การเชื้อเชิญ

“พ่อคะ” น้ำหวานเอ่ยเสียงเบา “จับแน่นจังเลยค่ะ”

ลุงสมชายรู้สึกเหมือนถูกไฟช็อต เขาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ แต่เขาไม่อยากจะปล่อยมือนี้ไป มันเป็นสัมผัสที่ถูกต้อง เป็นสิ่งที่ร่างกายของเขาร้องขอมานานแสนนาน

แล้วคืนนั้น... คืนที่ทุกอย่างถึงจุดแตกหักก็มาถึงค่ะ

ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มมืดครึ้ม เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องราวกับกำลังประกาศการมาเยือนของความเร่าร้อน ฝนเริ่มโปรยปรายลงมากระทบหลังคาบ้านเป็นจังหวะถี่ๆ จนกระทั่งมันกลายเป็นสายฝนที่เทกระหน่ำไม่หยุดหย่อน

ทันใดนั้นเอง... ไฟในบ้านก็ดับวูบลง ความมืดเข้าปกคลุมห้องนั่งเล่นอย่างฉับพลัน มีเพียงแสงสลัวๆ จากฟ้าผ่าเป็นระยะๆ ที่ทำให้เห็นเงาของเฟอร์นิเจอร์และร่างสองร่างที่อยู่ใกล้กัน

น้ำหวานซึ่งกำลังยืนอยู่ข้างโซฟาเพื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอก็เริ่มตัวสั่นเล็กน้อย ความกลัวต่อเสียงฟ้าร้องและความมืดมันถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็ว เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วก็... โผเข้าหาลุงสมชาย!

เธอก้าวตรงมาหาลุงสมชายที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา ร่างกายของเธอโผเข้าหาแผ่นอกกำยำของเขาอย่างจัง น้ำหวานไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรเป็นพิเศษ แค่ต้องการความอบอุ่นและความมั่นคงจากผู้ชายคนนี้

แต่ในความมืดนั้น การสัมผัสที่เกิดขึ้นมันเกินกว่าจะเป็นแค่การซบไหล่ธรรมดา เสื้อกล้ามบางๆ ที่เธอสวมอยู่ มันเปียกชื้นไปด้วยละอองฝนที่กระเซ็นเข้ามาติดตัว ทำให้เนื้อผ้าแนบสนิทไปกับผิวขาวเนียนของเธออย่างน่าเหลือเชื่อ

ลุงสมชายรู้สึกถึงความร้อนจากร่างกายของเธอที่ถ่ายทอดมายังแผ่นอกของเขา กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหวานผสมปนเปกับกลิ่นฝนและเหงื่อจางๆ มันเป็นส่วนผสมที่ลงตัวจนทำให้สติของเขากำลังจะหลุดลอย

มือใหญ่ของลุงสมชายที่เคยแข็งทื่อจากการพยายามควบคุมตัวเองมาตลอดหลายเดือน สั่นเทาเล็กน้อย เขาค่อยๆ ยกแขนขึ้นโอบรอบเอวคอดนั้นอย่างมั่นคง แล้วก็... เลื่อนมือขึ้นไปบีบนมเต็มสองข้างทันที!

สัมผัสแรกมันช่างรุนแรงและเร่าร้อนเหลือเกิน เนื้อนมที่นุ่มเด้งภายใต้ฝ่ามือของเขา มันอุ่นและแน่นจนน่าตกใจ หัวนมเล็กๆ ที่ถูกบีบเบาๆ ก็แข็งตัวขึ้นมาอย่างชัดเจนราวกับกำลังส่งสัญญาณขอความสนใจ

น้ำหวานสะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกถึงการสัมผัสที่หนักหน่วงนั้น เธอซบลงกับไหล่เขาโดยไม่รู้ตัว ลมหายใจของเธอเริ่มถี่ขึ้นตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว

ลุงสมชายไม่ได้รอช้า เขาโน้มใบหน้าคมเข้มลงไปสูดกลิ่นหอมจากลำคอระหง ก่อนจะจรดริมฝีปากลงไปสัมผัสเบาๆ ที่ซอกคอ แล้วค่อยๆ ไล่ต่ำลงมาตามแนวไหปลาร้าที่ขาวผ่อง

ความอดทนของชายวัย 58 ปี มันขาดสะบั้นลงในวินาทีนั้นเอง!

มืออีกข้างของเขาก็เลื่อนไปจับกางเกงขาสั้นตัวจิ๋วของเธออย่างรวดเร็ว นิ้วโป้งค่อยๆ สอดเข้าไปใต้ขอบผ้า ก่อนจะดึงมันลงมาจนพ้นต้นขา เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนที่กำลังสั่นเทา

ลุงสมชายไม่รอช้า เขาใช้มืออีกข้างจับสะโพกกลมกลึงของเธอไว้แน่น แล้วก็... ดันร่างบางนั้นพิงเข้ากับผนังห้องนั่งเล่นอย่างแรง!

เขาถอดกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ลำควยใหญ่ที่แข็งตัวจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน มันตั้งชันและร้อนผ่าวราวกับถูกไฟลน เขาไม่รอให้เธอปรับตัว เขายกขาข้างหนึ่งของน้ำหวานขึ้นพาดไว้บนเอวตัวเอง แล้วก็ค่อยๆ กางขาเธอออกให้กว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้

หัวควยใหญ่ที่แดงก่ำนั้น ถูกดันเข้าสู่ร่องหีที่เปียกชุ่มและเปิดรับอย่างเต็มที่ในครั้งเดียว!

ปั้ก!

เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้อง ความรู้สึกแน่นตึงลึกสุดในช่องคลอดของน้ำหวานทำให้เธอครางลั่นทันที

“อ๊าาา… พ่อใหญ่… มันใหญ่เกิน…” เสียงของเธดังขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ น้ำเสียงที่ปกติจะหวานใส ตอนนี้มันเต็มไปด้วยความปรารถนาและความเสียวซ่านที่แสนสุข

ลุงสมชายไม่สนใจคำประท้วงนั้น เขาเริ่มซอยยัดเข้าไปอย่างรุนแรงและหนักหน่วง เอวกระแทกตึงๆ เข้าไปในช่องทางที่กำลังโอบรับเขาไว้ เสียงหนังกระทบกันดัง ปั้กๆ ปั้กๆ เป็นจังหวะที่เร่งเร้าจนน่าหลงใหล น้ำเงี่ยนสีใสเริ่มไหลย้อยออกมาจากหว่างขาของเธอ เปียกชุ่มติดกับต้นขาขาวเนียน

หลังจากปลดปล่อยความร้อนแรงไปบนผนังได้สักพัก ลุงสมชายก็ค่อยๆ ประคองร่างของน้ำหวานให้เคลื่อนตัวมายังโซฟาตัวโปรด เขาเอนหลังลงกับเบาะนุ่มๆ แล้วให้น้ำหวานค่อยๆ ถอดเสื้อกล้ามที่เปียกชื้นนั้นทิ้งไปอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นเนินอกอิ่มสองลูกที่กำลังกระเพื่อมตามแรงหายใจ

น้ำหวานใช้มือทั้งสองข้างจับยึดไหล่ของเขาไว้ เธอโน้มตัวลงมา แล้วค่อยๆ นั่งหย่อนสะโพกคร่อมลงบนตักของลุงสมชาย หันหน้าเข้าหาเขาอย่างเต็มตา

เธอเริ่มขยับสะโพกช้าๆ เป็นการนำทาง ลำควยร้อนผ่าวถูกดันเข้าไปในรูหีที่เปียกแฉะจนมิดลำ เธอหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกของมันค่อยๆ ซึมซาบไปทั่วร่างกาย ก่อนจะเริ่มโยกเอวขึ้นลงเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ

นมใหญ่สองลูกของเธอเด้งดึ๋งๆ ไปตามแรงเหวี่ยง ดวงตาของน้ำหวานปรือปรอยด้วยตัณหา เธอเงี่ยนจนเห็นได้ชัด ลุงสมชายไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป เขาโน้มใบหน้าลงไปอมหัวนมแดงๆ ของเธอ สลับข้างอย่างเชี่ยวชาญ ขณะที่มือใหญ่ก็ออกแรงบีบสะโพกกลมกลึงของเธอ ช่วยยกขึ้นลงให้จังหวะมันหนักแน่นและเร่าร้อนยิ่งขึ้น

อื้ดด... อ๊าาา... เสียงครางหวานๆ ของน้ำหวานดังประสานกับเสียงลมหายใจหอบถี่ของลุงสมชาย มันคือบทเพลงแห่งตัณหาที่บรรเลงในความมืด

เมื่อจังหวะเริ่มเข้าสู่จุดที่ควบคุมได้ยาก ลุงสมชายก็พลิกตัวน้ำหวานให้คว่ำหน้าลงกับโซฟาอีกครั้ง เธอแอ่นสะโพกขึ้นสูงอย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้ช่องทางของเธอดูเปิดรับและเชื้อเชิญยิ่งกว่าเดิม

ลุงสมชายคุกเข่าลงข้างหลังเธอ มือใหญ่ทั้งสองข้างจับที่สะโพกกลมๆ นั้นไว้แน่น เขาไม่รอให้เธอร้องขออะไรอีกแล้ว เขากระแทกลำควยเข้าไปสุดลำแบบไม่ยั้ง!

ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!

หีของน้ำหวานตอดรัดรอบแกนกลางของเขาอย่างเหนียวแน่น น้ำเงี่ยนที่ไหลออกมานั้นดูเหมือนจะเพิ่มปริมาณขึ้นทุกครั้งที่เขาดึงออก ลุงสมชายไม่สนใจความรู้สึกผิดชอบชั่วดีใดๆ อีกแล้ว เขาเริ่มตบก้นเธอเป็นจังหวะ เพียะ! เพียะ! พร้อมกับจูบลูบไล้แผ่นหลังเนียนเพื่อตรึงให้เธออยู่ใต้การครอบครองของเขา

“หีลูกสะใภ้เสียวดีชิบหาย…” ลุงสมชายคำรามออกมาอย่างพึงพอใจในความรู้สึกที่ได้รับ “พ่อเย็ดแรงๆ เลยค่ะ… น้ำหวานชอบ… อ๊ายยย!” เสียงร้องของน้ำหวานเต็มไปด้วยความสุขจนแทบจะขาดใจ

สุดท้าย ลุงสมชายก็ค่อยๆ ดึงตัวเองออกมาจากด้านหลัง แล้วพลิกตัวกลับมาให้น้ำหวานนอนหงายอีกครั้ง เขาจัดตำแหน่งให้เธออยู่ในท่า Missionary ที่สมบูรณ์แบบที่สุด น้ำหวานยกขาทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่าของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้ช่องทางของเธอยิ่งเปิดรับและพร้อมจะโอบรัดทุกตารางนิ้วของเขา

ลุงสมชายกดทับเต็มตัว เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีในการกระแทกควยใหญ่ให้จมลึกเข้าไปในตัวของเธอทุกครั้งที่เคลื่อนไหว มันเป็นการกระทำที่หนักหน่วง ทรงพลัง และเต็มไปด้วยความต้องการอันดิบเถื่อน

ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!

น้ำหวานเกร็งตัวขึ้นตามแรงกระแทก เธอร้องครางเสียงหลงออกมาอย่างไม่อาจปิดบัง “พ่อ… จะแตกแล้วค่ะ… อ๊าาาา!”

ลุงสมชายรับรู้ถึงสัญญาณนั้น เขาเร่งจังหวะให้เร็วและถี่ขึ้นจนร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งแน่นราวกับถูกสายฟ้าฟาด ก่อนที่เขาจะพุ่งน้ำร้อนๆ ออกมาอย่างบ้าคลั่ง!

พรวดดดดดดดดด!

น้ำอุ่นๆ ของลุงสมชายทะลักเข้าไปในหีลูกสะใภ้ของเขาจนเต็มเปี่ยม ความรู้สึกของการถูกเติมเต็มจากภายในมันช่างวิเศษเหลือเกิน เขาจมอยู่ในความสุขนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนแรงลง ปล่อยให้ร่างกายหนักอึ้งทับร่างบางที่กำลังหายใจหอบ

ทั้งคู่กอดกันแน่นแนบชิด ลุงสมชายซบใบหน้าคมเข้มลงบนกลุ่มผมนุ่มสลวยของเธอ ในขณะที่น้ำหวานก็โอบแขนรอบลำคอแกร่งของเขาไว้แน่น ทั้งสองคนต่างปล่อยให้ความเหนื่อยล้าและความสุขถาโถมเข้าใส่

หลังจากเสียงหอบหายใจเริ่มเบาลง น้ำหวานกระซิบข้างใบหูของเขา เสียงนั้นแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความมั่นคง “พ่อ… อย่าหยุดเลยนะคะ…” เธอสูดลมหายใจเข้าอีกครั้ง แล้วก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นราวกับคำสาบาน

“อีกสามเดือนนี้... น้ำหวานเป็นของพ่อคนเดียวค่ะ”

สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับกลับเข้าสู่ Cavepic.com นะคะ วันนี้เรามีเรื่องราวความปรารถนาที่ถูกเก็บงำไว้ใต้ความสัมพันธ์แบบพี่เขยน้องสะใภ้ ที่กำลังจะระเบิดออกมาอย่างร้อนแรงในบ้านหลังใหญ่แห่งนี้ เรื่องของเราชื่อว่า "ท่อร้อนในใจ" ค่ะ

สามปีแล้วที่มนัสวี หรือ วี ต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ร่มเงาของความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนสมบูรณ์แบบ แต่ลึกๆ แล้วมันกลับเต็มไปด้วยช่องว่าง ความเหงาที่กัดกินหัวใจเกิดขึ้นทุกครั้งที่สามีสุดที่รักต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศ ทิ้งให้เธออยู่กับบ้านหลังใหญ่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิ และความเงียบเชียบที่ดังกว่าเสียงใดๆ

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่วีรู้สึกว่ามันหนักอึ้งเกินจะแบกไหว ระบบประปาเก่าแก่ของบ้านเริ่มส่งสัญญาณเตือน เสียงน้ำหยดจากห้องครัวไม่เคยหยุดพัก มันเหมือนจังหวะหัวใจที่กำลังเต้นผิดปกติของเธอเอง

“พี่ภานุคะ” วีเอ่ยขึ้นผ่านโทรศัพท์ มืออีกข้างกำลังจัดดอกไม้ในแจกันอย่างเหม่อลอย “พอจะว่างไหมคะ พอดีท่อน้ำตรงครัวมันเริ่มมีปัญหาแล้วค่ะ ไม่รู้ว่าต้องเรียกช่างใหญ่หรือเปล่า”

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำของภานุจะตอบกลับมา “พี่ว่างครับวี เดี๋ยวพี่แวะเข้าไปดูให้ตอนบ่ายนี้เลย”

ภานุ พี่เขยของเธอ อายุสามสิบสี่ปี เป็นชายหนุ่มที่ความสง่างามถูกซ่อนอยู่ภายใต้รูปร่างกำยำจากการทำงานช่างมืออาชีพ เขามีใบหน้าคมคาย ดวงตาที่มักจะดูนิ่งเฉย แต่เมื่อมองมาที่วี มันกลับมีความอบอุ่นและความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะตีความซ่อนอยู่

“ขอบคุณมากเลยนะคะพี่ภานุ” วีตอบรับด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้มันฟังดูเป็นปกติที่สุด “ถ้าไม่รบกวนเกินไปนะคะ”

“ไม่รบกวนหรอกครับ” เขาพูดเบาๆ ราวกับกลัวว่าคำพูดจะดังเกินไปจนทำลายความเงียบสงบของบ้าน “พี่ก็อยากเข้าไปช่วยอยู่แล้ว”

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการซ่อมแซมที่แสนธรรมดา แต่มันกลับไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลยแม้แต่น้อย

วันแรก ภานุเริ่มจากห้องครัว เขาจัดการกับท่อน้ำใต้ซิงค์อย่างคล่องแคล่ว มือใหญ่ทำงานได้อย่างแม่นยำ วีเดินออกมาพร้อมแก้วกาแฟร้อนๆ ในมือ กลิ่นหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟคั่วเข้มลอยแตะจมูก

“พี่ภานุคะ ดื่มก่อนไหมคะ” เธอยื่นแก้วให้เขา

ภานุเงยหน้าขึ้นจากท่อที่กำลังขันอยู่ ดวงตาคมกริบจับจ้องมาที่เธอชั่วขณะ ก่อนจะรับมันไปอย่างเชื่องช้า นิ้วโป้งของเขาสัมผัสกับหลังมือของวีแผ่วเบา เป็นการสัมผัสที่สั้นมาก แต่กลับทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านแขนของวีจนรู้สึกซ่านไปหมด

“ขอบคุณครับ” เขาเอ่ยรับคำ เสียงแหบพร่ากว่าปกติเล็กน้อย “กาแฟหอมดีจัง”

“พี่ชอบไหมคะ?” วีถาม พยายามไม่ให้เสียงตัวเองสั่นเกินไป

เขาไม่ได้ตอบทันที แต่กลับยกแก้วขึ้นจรดริมฝีปาก ก่อนจะวางมันลงบนเคาน์เตอร์ แล้วมองเธอตรงๆ “ครับ... ชอบมาก” คำว่า ‘ชอบ’ ของภานุ มันหนักแน่นกว่าคำชมทั่วไปเสมอ

ตลอดช่วงบ่ายของการซ่อมแซม พวกเขาคุยกันจากเรื่องเล็กน้อยจนเริ่มลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ วีเล่าถึงความเหงาที่กัดกินใจ เธอพูดถึงสามีที่ทำงานจนแทบไม่มีเวลาให้เธอ พูดถึงการจัดบ้าน การทำอาหาร และความรู้สึกเหมือนเป็นเพียง ‘ผู้ดูแล’ ในชีวิตสมรส

ภานุฟังอยู่เงียบๆ แต่ทุกครั้งที่วีหยุดพูด สายตาของเขาก็จะจับจ้องไปที่ส่วนโค้งเว้าของร่างกายเธอเสมอ ตั้งแต่เนินอกอิ่มที่ขยับตามการหายใจ ไปจนถึงสะโพกกลมสวยในชุดเสื้อยืดบางๆ ที่เธอสวมอยู่

“...ก็เลยรู้สึกว่าตัวเองมันว่างเปล่าไปหมดค่ะพี่ภานุ” วีพูดจบ น้ำเสียงเริ่มแผ่วลง “เหมือนรออะไรสักอย่างที่มันจะเข้ามาเติมเต็ม แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร”

ภานุวางประแจลง เขาทิ้งตัวพิงเคาน์เตอร์ครัว มองเธอด้วยสายตาที่ลึกซึ้งจนวีรู้สึกเหมือนถูกเปลือยเปล่าไปทั้งตัว

“บางที... มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ต้องรอให้ใครมาเติมก็ได้นะวี” เขาพูดช้าๆ “แต่มันคือการยอมให้มันเข้ามาเองต่างหาก”

เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นกายของเขาเป็นกลิ่นเฉพาะตัว เป็นส่วนผสมระหว่างเหงื่อจางๆ ของคนทำงานหนัก กับกลิ่นไม้และน้ำยาเคลือบเครื่องมือ มันหอมเย้ายวนจนวีรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดเข้าหาแรงโน้มถ่วงที่มองไม่เห็น

“พี่ว่า... ความต้องการมันไม่ได้หายไปไหน แต่มันแค่รอให้เราอนุญาตให้มันแสดงตัวออกมาต่างหาก”

วินาทีนั้นเอง วีก็เงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างจัง เธอรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านจากจุดศูนย์กลางของร่างกาย มันไม่ใช่แค่ความประหม่า แต่เป็นแรงปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าโดยคำพูดและสายตาคู่นั้น

วันต่อมา ภานุต้องไปจัดการกับท่อน้ำในห้องน้ำชั้นล่าง เขาทำงานเสร็จเร็วกว่าที่คิด วีจึงเดินตามเขาขึ้นบันไดไปยังจุดต่อไป... ห้องน้ำชั้นบน

เมื่อก้าวเข้าไปในห้องน้ำ กลิ่นไอน้ำอุ่นๆ ก็ปะทะเข้าจมูก ภานุเริ่มตรวจสอบวาล์วต่างๆ อย่างละเอียด ขณะที่วียืนพิงขอบอ่างอาบน้ำ มองแผ่นหลังกว้างของเขาที่กำลังโน้มตัวลงไปทำงาน

“พี่คะ ตรงนี้ดูเหมือนจะเก่ามากเลยนะคะ” วีชี้ไปยังข้อต่อทองเหลืองสีหมอง

ภานุไม่ได้ตอบ แต่กลับใช้มือข้างหนึ่งแตะเบาๆ ที่เอวของเธอขณะที่เขากำลังก้มตัวอยู่ ทำให้วีสะดุ้งเล็กน้อย สัมผัสจากฝ่ามือหยาบกร้านแต่แภงไว้ด้วยความอบอุ่นนั้น มันทำให้หัวใจของเธอกระตุกแรง

“พี่ภานุ...” เธอเรียกชื่อเขาเบาๆ

เขาก้มลงมองเธออีกครั้ง คราวนี้สายตาไม่ได้แค่ ‘มอง’ แต่กำลัง ‘สำรวจ’ ทุกส่วนของร่างกายเธอ ตั้งแต่ช่วงคอที่เรียวยาว ลงมาถึงร่องอกที่ชัดเจนภายใต้เสื้อยืดสีอ่อน

“ครับวี” เสียงเขาตอบรับอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าถ้าพูดดังไป ความรู้สึกนี้จะสลายหายไป

ทันใดนั้นเอง!

พรึ่บ!!!

ท่อน้ำหลักที่อยู่เหนืออ่างอาบน้ำก็แตกออกอย่างรุนแรง น้ำเย็นเฉียบพุ่งกระฉูดออกมาจากข้อต่อราวกับสายธารแห่งความปรารถนา มันสาดใส่ทั้งห้องน้ำ สาดเข้าใส่ร่างของภานุที่กำลังก้มตัวอยู่ และแน่นอน... ก็สาดใส่ร่างของวีจนเสื้อผ้าสีขาวบางๆ ของเธอแนบติดผิวเนื้ออย่างสมบูรณ์แบบ

“โอ๊ย!” ภานุอุทานเบาๆ เขาพยายามคว้าประแจมาปิดวาล์ว แต่แรงดันมันมหาศาลเกินไป น้ำยังคงไหลทะลักออกมาไม่หยุด

วีตกใจจนตัวแข็งทื่อ เธอรีบวิ่งเข้าไปใกล้เขา มือเล็กๆ กำผ้าเช็ดตัวสีขาวนุ่มไว้แน่น ก่อนจะคว้าเอามาซับน้ำที่เปียกโชกบนใบหน้าและแผ่ลงไปตามเนื้อตัวของภานุ

วินาทีนั้นเอง... ทุกอย่างก็หยุดนิ่ง

เสียงน้ำที่พุ่งกระหน่ำดูเหมือนจะเบาลงในหูของวี สายตาของทั้งสองสบกันตรงๆ ภายใต้ละอองน้ำที่โปรยปรายลงมาบนใบหน้า มันคือการเผชิญหน้าครั้งแรกที่ไม่มีกำแพงใดๆ มาขวางกั้น

ดวงตาของ ภานุ ไม่ได้มีความเป็นพี่เขยอยู่แล้ว มีแต่ความหิวกระหาย ความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกเก็บกดไว้มานานหลายปีมันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

เขาไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่ยกมือใหญ่ข้างหนึ่งขึ้น ปัดน้ำออกจากใบหน้าของเธอเบาๆ ก่อนจะคว้าข้อมืออีกข้างแล้วดึงร่างบางนั้นให้เข้าหาตัวในพริบตา

ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขากดลงบนริมฝีปากของวีอย่างดุดัน ไม่ใช่การจูบแบบอ่อนโยนเหมือนพี่น้อง แต่มันคือการ ‘ยึดครอง’ การจูบที่เต็มไปด้วยความหิวโหย ความผิดบาป และความต้องการอันท่วมท้น

ลิ้นร้อนของเขาแทรกซึมเข้ามาในโพรงปากเธออย่างไม่รอช้า ราวกับจะประกาศความเป็นเจ้าของตั้งแต่สัมผัสแรก มืออีกข้างของภานุเลื่อนลงไปบีบเค้นหน้าอกอวบอิ่มของวีผ่านเนื้อผ้าที่เปียกโชก เขาค่อยๆ ใช้ริมฝีปากดูดเลียหัวนมสีชมพูเข้มนั้นอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเพิ่มแรงขึ้นเป็นจังหวะ ราวกับกำลัง ‘ลิ้มรส’ ความหวานที่รอคอย

วีตอบรับการรุกรานของเขาด้วยเสียงครางอื้ออึงในลำคอ มือเล็กๆ ของเธอรีบคว้าเข้าที่แผ่นหลังกว้างของเขา ดันให้ร่างสูงใหญ่ของเขากดแนบลงกับผนังห้องน้ำที่เย็นเฉียบ

“พี่... ภานุ...” เธอพยายามเปล่งเสียงเรียกชื่อเขา แต่คำนั้นกลับถูกกลืนหายไปในจูบอันเร่าร้อน

ภานุผละริมฝีปากออกเพียงเล็กน้อย ดวงตาของเขามืดมัวไปด้วยไฟปรารถนา เขาไม่ได้รอให้เธอตอบรับนานนัก มือหนึ่งเลื่อนลงไปตรงช่วงเอวที่โค้งเว้าสวยงาม อีกมือก็จัดการปลดกระดุมเสื้อยืดเปียกๆ ของเธออย่างรวดเร็ว

เนื้อผ้าสีขาวถูกแยกออก เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดและหน้าอกอิ่มที่กำลังเต้นระริกตามจังหวะการหายใจของเธอ ภานุโน้มตัวลงไปอีกครั้ง ปากร้อนๆ ไล่จากเนินอก ลงมาถึงร่องลึกระหว่างสองเต้า ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปที่ท้องแบนราบ

“หี... ของวี...” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ราวกับกำลังสวดมนต์บูชา “มันช่างน่าปรารถนาเหลือเกิน”

เขาใช้ลิ้นร้อนๆ เลียไล้ตั้งแต่หน้าท้อง ไล่ผ่านขอบกางเกงชั้นในที่เปียกโชกไปด้วยน้ำ ก่อนจะหยุดอยู่ที่จุดศูนย์กลาง... ที่กำลังบวมแดงและชุ่มฉ่ฉ่ำอยู่แล้ว

ภานุเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกระหาย เขาใช้ปลายนิ้วโป้งค่อยๆ แตะที่รอยแยกนั้นเบาๆ แล้วก็กดลงไปอย่างจงใจ ทำให้วีสะดุ้งเฮือก

“พี่จะเอาเข้าไปนะ” เขากระซิบข้างใบหูเธอ ก่อนจะจัดการรูดซิปกางเกงของตัวเองลงอย่างไม่รีรอ

แกนกายของเขา... มันใหญ่และแข็งแกร่งจนน่าตกตะลึง ผิวสีแทนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อนั้นดูสมบูรณ์แบบราวกับงานประติมากรรม เขาค่อยๆ ดันปลายควยร้อนผ่าวเข้าไปในช่องทางรักที่เปียกฉ่ำของเธออย่างช้าๆ

วีหายใจสะดุด เธอรู้สึกถึงความใหญ่โตที่กำลังยืดขยายภายในตัวเธอ ความรู้สึกตึงแน่นนั้นมันเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้

“อ๊ะ... พี่ภานุ...” เสียงร้องแรกหลุดออกมาจากลำคอของเธออย่างควบคุมไม่ได้

ภานุไม่รอให้เธอปรับตัว เขาออกแรงดันอีกครั้ง พรึ่บ! สอดเข้าไปจนสุดลำในทันที ความรู้สึกเต็มเปี่ยมที่ถูกเติมเต็มนั้นมันทำให้วีแทบลืมหายใจไปชั่วขณะ

น้ำยังคงไหลรดลงมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับเป็นเสียงประกอบฉากของความเร่าร้อนนี้ ภานุจับสะโพกกลมสวยของเธอไว้มั่น แล้วเริ่มกระแทก... ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องน้ำ

เขาเร่งจังหวะขึ้นทันที การเคลื่อนไหวของเขามันหนักหน่วงและทรงพลัง ทุกครั้งที่แกนกายร้อนๆ ของเขาดันเข้ามากระแทกจนสุดโคน มันจะทำให้วีแอ่นหลังรับแรงกระแทกอย่างเป็นธรรมชาติ

“อ่าาา... พี่ภานุ! แรงอีกค่ะ!” วีร้องขอออกมาอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกถูกครอบครองมันช่างสมบูรณ์แบบเหลือเกิน เธอรู้สึกเหมือนร่างกายของเธอถูกเขาควบคุมไว้ทั้งหมด

ภานุคำรามในลำคอ เขาโน้มตัวลงมาจูบซอกคอขาวๆ ของเธอ กัดเบาๆ ที่ผิวเนื้อนั้นราวกับจะฝากรอยประทับแห่งความเป็นเจ้าของ ก่อนจะกระแทกเข้าใส่รัวๆ ราวกับต้องการปลดปล่อยความปรารถนาที่ถูกเก็บกดมานานสามปีให้หมดสิ้น

ตั่บ! ตั่บ! ตุ้บ! จังหวะมันเร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ จนร่างกายของทั้งคู่เริ่มสั่นสะท้านตามแรงกระแทก ภานุจับเอวเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหลุดลอยไปจากเขา

“วี... ของพี่...” เขาพึมพำติดขัดระหว่างการกระแทก “เป็นของพี่นะ... ตั้งแต่วินาทีนี้”

แล้วเขาก็เร่งจังหวะสุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง ดันตัวเข้าไปจนสุดลำอีกครั้ง พร้อมกับส่งเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความสุขสม ก่อนจะปล่อยน้ำรักอุ่นๆ ของเขาไหลทะลักออกมาอย่างไม่ยั้ง มันพุ่งเข้าสู่ช่องทางรักของวีอย่างท่วมท้น

ภานุค่อยๆ ถอนตัวออกมาช้าๆ ปล่อยให้แกนกายที่เริ่มคลายตัวจากภายในเธอ ก่อนจะโน้มตัวลงมาซบหน้ากับอกอิ่มของเธออย่างอ่อนโยน เขาใช้มือข้างหนึ่งเช็ดน้ำรักที่ไหลย้อยตามต้นขาขาวเนียนของวี

“พี่... รักเธอนะ” คำสารภาพนั้นหลุดออกมาจากปากเขาโดยไม่ทันคิด มันเป็นคำพูดที่จริงใจที่สุดเท่าที่วีเคยได้ยินจากเขามาตลอดสามปี

วีเองก็รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน ความรู้สึกผิดบาปยังคงเกาะกุม แต่ความสุขทางกายมันท่วมท้นจนกลบทุกอย่างไปหมด เธอโอบแขนรอบเอวของเขาแน่น พยายามซึมซับไออุ่นจากร่างกำยำนั้น

“วีก็รักพี่ค่ะ... พี่ภานุ”

แต่ความเร่าร้อนไม่เคยหยุดอยู่แค่ในห้องน้ำ วีรู้ดีว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น

หลังจากจบรอบแรก ภานุไม่ได้ปล่อยให้เธอพักนาน เขาอุ้มร่างที่อ่อนปวกเปียกของวีขึ้นจากพื้นห้องน้ำอย่างง่ายดาย แล้วพาเธอเดินตรงไปยังเตียงนอนในห้องนอนหลัก น้ำรักยังคงไหลซึมตามผิวเนื้อของทั้งคู่

บนเตียง... พวกเขาก็เริ่มต้นบทพิธีการแห่งความปรารถนาอีกครั้ง

ภานุพลิกตัวให้วีอยู่ด้านล่าง เขาไม่ได้เร่งร้อนเหมือนในห้องน้ำ แต่กลับใช้จังหวะที่นุ่มนวลและหนักแน่นกว่าเดิม มือใหญ่ของเขาค่อยๆ ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของเธออย่างชื่นชม ก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปอีกครั้ง

ตั่บ... ตั่บ... จังหวะเริ่มเป็นจังหวะที่ลงตัว พวกเขาสลับกันควบคุมความเร็ว บางครั้งภานุก็ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ปล่อยให้แรงปรารถนาพาพวกเขาไป ในขณะที่บางครั้ง เขาก็จะเร่งจังหวะขึ้นอย่างตั้งใจ เพื่อกระตุ้นความรู้สึกของเธอ

“พี่ชอบเวลาที่คุณแอ่นตัวแบบนี้...” ภานุพึมพำ ขณะที่เขากระแทกเข้าใส่จุดอ่อนไหวที่สุดของเธอ “เหมือนคุณกำลังเชื้อเชิญให้พี่เข้าไปกินคุณทั้งตัว”

วีเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตามันเต็มไปด้วยความสุขและความรู้สึกผิดที่ปะปนกัน เธอใช้มือจับแผ่นหลังของเขาไว้แน่น แล้วเริ่มขยับสะโพกตอบรับการรุกรานนั้น

“พี่ก็ชอบเวลาที่เป็นคนควบคุม... แต่ตอนนี้ วีอยากจะควบคุมบ้างค่ะ!” เธอกระซิบกลับไป ก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาอยู่ด้านบนของเขาในท่าออนท็อป เธอโน้มตัวลงไป จูบเขาอย่างดูดดื่ม แล้วเริ่มขยับสะโพกตัวเองเป็นจังหวะที่เชื่องช้าแต่ลึกซึ้ง

เธอรู้สึกถึงความแข็งแกร่งของแกนกายที่ถูกโอบรัดไว้ด้วยช่องทางรักของเธอ มันใหญ่และร้อนจนน่าหลงใหล เธอค่อยๆ ขยับขึ้นลงอย่างเนิบนาบ ราวกับกำลังสำรวจรสชาติของเขาทีละน้อย ก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น จนกระทั่งทั้งคู่ถึงจุดที่ควบคุมตัวเองไม่ได้

“อ๊าาา! วี!” ภานุกระชากเอวเธอไว้แน่น ก่อนจะเอื้อมมือมากระแทกสวนเข้าใส่เป็นครั้งสุดท้ายอย่างรุนแรง จนร่างของทั้งคู่สั่นสะเทือนไปพร้อมกัน น้ำรักร้อนๆ อีกครั้งถูกหลั่งไหลออกมาจนท่วมท้น

หลังจากนั้น พวกเขาก็ไม่ได้หยุดแค่นั้น ภานุค่อยๆ ดึงเธอให้พลิกตัวไปนอนตะแคงข้างเขา เขาขยับเข้าไปจากด้านหลังอย่างนุ่มนวล ท่า Side Fuck ที่ทำให้วีรู้สึกเหมือนถูกโอบอุ้มไว้ในอ้อมแขนของเขา

“พี่จะอยู่ตรงนี้กับคุณนะ” ภานุพูดขณะที่ยังคงกระแทกเข้าใส่เธอเป็นจังหวะช้าๆ “จะไม่ปล่อยให้ความเหงามาทำร้ายคุณอีกแล้ว”

วีซบหน้าลงกับหมอน สูดดมกลิ่นกายอันคุ้นเคย ความรู้สึกผิดบาปเริ่มอ่อนกำลังลง ถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นและความสุขทางกายอย่างสมบูรณ์แบบ เธอเล่าเรื่องสามีให้เขาฟังต่อ... เรื่องการประชุมที่น่าเบื่อ เรื่องอาหารที่ไม่ถูกปาก และความเหงาในค่ำคืนที่ผ่านมา

ภานุไม่ได้แค่ฟัง เขาใช้มือลูบไล้แผ่นหลังของเธออย่างอ่อนโยน สลับกับการกระแทกเข้าใส่เป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ ราวกับกำลังปลอบประโลมจิตใจของเธอไปพร้อมๆ กับการเติมเต็มร่างกาย

พวกเขาผลัดกันปรนเปรออย่างเร่าร้อน ก่อนที่ภานุจะกลับมาอยู่ด้านบน ค่อยๆ สอดใส่และกระแทกเข้าหาจุดที่ไวต่อความรู้สึกของเธอ ในขณะที่วีก็ใช้มือจับแกนกายเขาไว้ แล้วเริ่มขยับสะโพกตัวเองขึ้นลงเพื่อรับการรุกรานนั้น

“พี่... แรงอีกค่ะ! ตรงนี้!” วีร้องสั่งอย่างต้องการ เขาตอบสนองทันทีด้วยการกระแทกเข้าใส่จนร่างของเธอแอ่นโค้งตามแรงปะทะ

จากนั้น เธอปพลิกตัวกลับมาอยู่ด้านบนในท่า Reverse Cowgirl เธอควบคุมจังหวะทั้งหมดเอง ค่อยๆ โน้มตัวลงไป กระแทกแกนกายเขาอย่างช้าๆ เนิบนาบ ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นจนกลายเป็นจังหวะที่ดุดันและเต็มไปด้วยการครอบงำ

พวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันในห้องนอนนั้นเกือบตลอดคืน มีการเปลี่ยนท่าไปมาไม่ขาดสาย ทั้งบนเตียง บนโซฟาตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่นที่แสงไฟสลัวๆ ทำให้ทุกสัมผัสดูเย้ายวนยิ่งขึ้น หรือแม้แต่ตอนที่ภานุอุ้มเธอเข้าไปร่วมรักกลางระเบียงบ้านใต้แสงจันทร์...

“คุณสวยเหลือเกินวี” ภานุเอ่ยขณะที่กำลังดันเข้าจากด้านหลัง มือของเขากุมสะโพกเธอไว้แน่น “เหมือนดอกไม้ที่รอให้ใครมาเด็ด... แล้วก็ครอบครอง”

“พี่คือคนที่ทำให้ท่อในใจวีมันร้อนขึ้นจริงๆ ค่ะ” วีตอบกลับไปอย่างแผ่วเบา เธอหันหน้าเข้าหาเขา สัมผัสริมฝีปากของเขาอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มใช้ลิ้นเลียไล้ลงมาตามสันกรามคมๆ ของเขา

ความสัมพันธ์ที่ถูกกดไว้ มันกำลังหลอมละลายกลายเป็นบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่าแค่เรื่องทางกาย... มันคือการเติมเต็มซึ่งกันและกัน

เช้าวันต่อมา พวกเขากลับมาอยู่ในห้องครัวอีกครั้ง วีสวมเพียงเสื้อเชิ้ตตัวยาวของภานุที่ปลดกระดุมจนเกือบถึงช่วงเอว เธอกำลังยืนโก่งหลังอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อน ภานุเดินเข้ามาจากด้านหลัง เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ใช้มือใหญ่โอบรอบเอวเธอ แล้วเริ่มดันแกนกายของเขาเข้าไปในช่องทางรักที่ยังคงชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรักเมื่อคืน

ตั่บ! การกระแทกครั้งแรกทำให้วีสะดุ้งจนตัวเกร็ง เธอเหลียวหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความสุขสมอย่างเปิดเผย

“วีจะทำกาแฟให้คุณดื่มนะ” เธอกระซิบเสียงแหบพร่า

ภานุโน้มใบหน้าลงมาจูบต้นคอของเธอ ก่อนจะกระแทกเข้าใส่รัวๆ อย่างไม่ปรานี “ไม่ต้องห่วง... พี่จะดูแลทุกอย่างเอง”

พวกเขาใช้ชีวิตร่วมกันในบ้านหลังนี้ราวกับว่ามันคือห้องนอนส่วนตัวตลอดเวลา ทุกมุมของบ้านกลายเป็นเวทีแห่งความปรารถนา ไม่ว่าจะเป็นบนโซฟาในห้องนั่งเล่นที่เต็มไปด้วยการสอดใส่แบบดุเดือด หรือแม้แต่ตอนที่ภานุยืนกระแทกเธอจากด้านหลังขณะที่เธอกำลังนั่งทำงานอยู่บนโต๊ะทำงาน

ความรู้สึกผิดบาปเริ่มถูกกลบฝังด้วยความสุขทางกาย จนบางครั้ง วีก็ลืมไปว่าเขาคือพี่เขยของเธอ เธอรักเขาในฐานะผู้ชายที่แข็งแกร่ง อบอุ่น และเป็นคนที่เข้าใจความเหงาของเธอได้ดีที่สุด

จนกระทั่ง... เสียงรถยนต์คันหรูที่คุ้นเคยดังขึ้นจากหน้าบ้าน

ครืนนนน!

เสียงประตูรั้วเปิดออก ตามมาด้วยร่างสูงสง่าของสามีวี ที่กลับมาจากต่างประเทศแล้ว!

ภานุและวีหยุดการเคลื่อนไหวทันที ทั้งคู่ยังคงอยู่ในท่ากอดกันบนโซฟา ริมฝีปากยังแนบชิดกันอยู่ ความร้อนรุ่มที่เพิ่งถูกปลดปล่อยมันยังไม่จางหายไปไหน

“วี!” เสียงสามีเรียกชื่อเธอด้วยความยินดี แต่เมื่อสายตาเขาเหลือบมาเห็นภานุที่กำลังโอบเอวเธอไว้แนบชิด... สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นประหลาดใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกบางอย่างที่อ่านยาก

ภานุผละออกจากวีช้าๆ เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะถอยห่าง แต่กลับยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้สายตาของสามีจับจ้องมาที่เขา... สายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความท้าทาย

วีรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะหลุดออกมาจากอก เธอรู้ว่านี่คือจุดแตกหักแล้ว ความปรารถนาอันร้อนแรงในตัวเธอมันไม่อาจถูกเก็บซ่อนไว้ได้อีกต่อไป

สามีของเธอเดินเข้ามาใกล้พวกเขาช้าๆ เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เอื้อมมือมาแตะที่ต้นขาของวีเบาๆ แล้วมองไปยังภานุ...

“พี่ภานุ...” น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยอำนาจ “ดูเหมือนว่าท่อในบ้านเรา จะร้อนกว่าที่คิดไว้นะครับ”

ภานุเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความยอมจำนนต่อแรงปรารถนาของตัวเอง เขาไม่ได้ปฏิเสธ ไม่ได้แก้ตัว แต่กลับตอบรับด้วยสายตาที่สื่อสารทุกอย่าง

“ใช่ครับคุณ... ท่อมันร้อนจริงๆ” ภานุเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้สามีเธออีกหนึ่งก้าว แล้วโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของวีเบาๆ “และตอนนี้... มันกำลังไหลทะลักออกมาแล้ว”

วินาทีนั้นเอง วีก็ตัดสินใจ เธอไม่สนใจสายตาตำหนิหรือความรู้สึกผิดบาปที่ถาโถมเข้ามา เธอเพียงแค่เงยหน้าขึ้น สบตากับภานุ แล้วส่งรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความต้องการอันบริสุทธิ์ให้เขา... ก่อนจะเอื้อมมือไปจับแกนกายของพี่เขยอย่างเปิดเผย

สามีเธอชะงักไปเล็กน้อย แต่แล้วรอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา... รอยยิ้มที่บ่งบอกว่าเขาก็รับรู้ถึงความร้อนแรงนี้เช่นกัน

ภานุไม่รอให้ใครอนุญาต เขาโน้มตัวลงมาจูบวีอีกครั้งอย่างเร่าร้อน แล้วใช้มือข้างหนึ่งจับเอวเธอไว้มั่น ก่อนจะกระแทกแกนกายของเขาเข้าใส่ช่องทางรักที่ยังคงเปิดรับเขาอยู่บนโซฟาต่อหน้าสามีของเธอ

ตั่บ! ตั่บ! เสียงกระทบกันดังขึ้นอย่างชัดเจน ท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัดของห้องนั่งเล่น

วีส่งเสียงครางออกมาเบาๆ แต่เต็มไปด้วยความสุขสม เธอไม่ได้สนใจว่าสามีจะมองอยู่หรือไม่ เพราะเธอรู้ดีว่า... ความปรารถนาที่ถูกกดไว้ มันได้หาทางระบายออกแล้ว และมันกำลังร้อนแรงจนไม่อาจหยุดยั้งได้

ภานุเร่งจังหวะขึ้นอีกครั้ง เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับสามีของวีอย่างท้าทาย ก่อนจะหันกลับมามองวี แล้วกระแทกเข้าใส่เธอด้วยความรักและความต้องการที่ผสมผสานกันจนแยกไม่ออก

“คุณเห็นไหมครับ” ภานุพูดกับสามีเธอ เสียงเต็มไปด้วยชัยชนะ “มันร้อนจริงๆ... และตอนนี้ มันกำลังเป็นของพี่แล้ว”

ตั่บ! ตั่บ! ตุ้บ!

ทั้งคู่ปลดปล่อยความปรารถนาออกมาพร้อมกัน น้ำรักอุ่นๆ ของภานุไหลทะลักเข้าสู่ร่างของวีอย่างเต็มเปี่ยม ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องของสามีเธอ...

ภานุค่อยๆ ถอนตัวออกมาช้าๆ ปล่อยให้แกนกายร้อนผ่าวของเขายังคงผละออกจากช่องทางรักของวี เขาหันไปสบตากับสามีเธออีกครั้ง คราวนี้มีแววตาที่อ่อนโยนลงมาแทนที่ความดุดัน

“คุณ... ก็ดูเหมือนจะเข้าใจท่อในใจเราดีนะครับ” ภานุกล่าวกับสามีเธอ ก่อนจะโน้มตัวลงมากอดวีไว้แน่น แล้วจูบหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยนที่สุด ราวกับกำลังบอกว่า ‘นี่คือการเริ่มต้น’

วีซบใบหน้าเข้ากับแผ่นอกกว้างของเขา เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความสุขทางกายมันทำให้ทุกความรู้สึกผิดบาปดูเล็กลงไปถนัดตา

สามีของเธอยืนมองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้ามาหาพวกเขา เขาไม่ได้แสดงอาการโกรธเคือง แต่กลับยื่นมือมาลูบกลุ่มผมนุ่มสลวยของวีอย่างแผ่วเบา แล้วหันมายิ้มให้ภานุ

“พี่ภานุ...” เขากระซิบ “ดูเหมือนว่าเราคงต้องปรับปรุงระบบประปาทั้งบ้านแล้วล่ะครับ”

และในค่ำคืนนั้น... ท่ามกลางความตึงเครียด ความรู้สึกผิด และความปรารถนาที่ถูกปลดปล่อยออกมา พวกเขาก็ได้เริ่มต้นบทใหม่ของความสัมพันธ์ ที่ซึ่งเส้นแบ่งระหว่างพี่เขยกับน้องสะใภ้ มันกำลังจะเลือนหายไปอย่างช้าๆ ในสายน้ำแห่งรัก...

เรื่องราวของเรายังไม่จบแค่นี้ค่ะ สำหรับใครที่ชอบความร้อนแรงแบบนี้ อย่าลืมติดตามตอนต่อไปได้ที่ Cavepic.com นะคะ แล้วพบกันใหม่ สวัสดีค่ะ

ใครจะไปคิดว่าผลไม้ต้องห้ามที่หอมหวานและเย้ายวนที่สุด จะมาสุกงอมอยู่ใต้ชายคาบ้านของผมเอง...

เสียงเครื่องยนต์ของรถเก๋งคันเก่าดังกระหึ่มในความเงียบของค่ำคืน มันเป็นเสียงเดียวที่ปลุกผมให้ตื่นจากภวังค์ แสงไฟจากเสาไฟฟ้าข้างทางสาดส่องเข้ามาเป็นระยะๆ เผยให้เห็นใบหน้าอ่อนล้าของภรรยาผม ‘นลิน’ ที่หลับพิงอยู่กับเบาะข้างคนขับ ศีรษะของเธอเอนซบไปกับกระจกอย่างหมดแรง ในอ้อมแขนของเธอยังมีเจ้าตัวเล็ก ลูกชายวัยขวบเศษของเราที่หลับสนิทไม่ต่างกัน ภาพนั้นควรจะทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นหัวใจ แต่ในส่วนลึกที่สุดของความคิด ผมกลับรู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ

สายตาผมเหลือบมองกระจกหลัง ภาพที่สะท้อนกลับมาคือ ‘คุณแม่กานดา’ แม่ยายของผมเอง เธอนั่งนิ่งๆ มองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาคู่นั้นยังคงมีความสดใสแม้จะผ่านโลกมานานกว่าห้าสิบปี แสงไฟที่สาดเข้ามาขับเน้นให้เห็นโครงหน้าที่ยังคงความสวยคมของคนสมัยก่อน ผิวพรรณที่ดูแลเป็นอย่างดี และที่สำคัญคือเรือนร่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดผ้าไหมเรียบๆ นั้น...มันช่างดูสมส่วนและอวบอิ่มเกินกว่าวัยของเธอไปมาก

ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความคิดบ้าๆ วิ่งวนอยู่ในหัวผมมาตลอดทางตั้งแต่เราออกจากโรงแรมที่ต่างจังหวัด เราไปพักผ่อนกันทั้งครอบครัว แต่ดูเหมือนการพักผ่อนครั้งนี้จะจุดประกายอะไรบางอย่างในตัวผมขึ้นมา...บางอย่างที่อันตรายและไม่สมควร

เราเลี้ยวรถเข้าซอยบ้าน บรรยากาศที่คุ้นเคยน่าจะทำให้ผมสบายใจ แต่เปล่าเลย หัวใจผมเต้นแรงขึ้นทุกขณะจิต ผมจอดรถสนิทหน้าบ้าน ความเงียบเข้าครอบงำชั่วครู่ ก่อนที่คุณแม่กานดาจะเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบนั้น

“เดี๋ยวแม่ช่วยอุ้มหลานเองจ้ะภพ นลินคงเพลียมากแล้ว” น้ำเสียงของท่านนุ่มนวลและเต็มไปด้วยความเมตตาเสมอ

ผมนิ่งไปชั่วครู่ “ครับแม่”

เราสามคนช่วยกันหอบหิ้วสัมภาระและประคองกันเข้าบ้าน นลินดูเหมือนจะไม่มีแรงแม้แต่จะยืนให้ตรง เธอแทบจะทิ้งตัวลงบนโซฟาทันทีที่เข้ามาในบ้านได้ สีหน้าซีดเซียวและตัวที่รุมๆ เหมือนจะมีไข้

“นลินไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะลูก เดี๋ยวทางนี้แม่กับตาภพจัดการเอง” คุณแม่กานดาพูดพร้อมกับใช้หลังมืออังหน้าผากลูกสาวเบาๆ

“ขอบคุณค่ะแม่” นลินตอบเสียงแผ่ว ก่อนจะลุกเดินโผเผเข้าห้องนอนไป

เมื่อประตูปิดลง ในห้องนั่งเล่นก็เหลือเพียงผมกับแม่ยาย และเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเจ้าตัวเล็กที่หลับอยู่ในอ้อมแขนของท่าน ความเงียบครั้งนี้มันต่างออกไป มันอึดอัดและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักล่าที่กำลังจ้องตะครุบเหยื่อ แต่เหยื่อตรงหน้าคือแม่ของภรรยาตัวเอง...ความคิดนี้ทำให้ผมรู้สึกสมเพชตัวเองจับใจ

“ภพ...ไปอาบน้ำก่อนก็ได้นะ เหงื่อออกเต็มเลย” ท่านพูดขึ้นโดยไม่มองหน้าผม สายตายังคงจดจ่ออยู่ที่ใบหน้าของหลานชาย

“เอ่อ...เดี๋ยวผมจัดการของพวกนี้ก่อนดีกว่าครับแม่ แม่พาน้องไปนอนก่อนเลย” ผมตอบเสียงตะกุกตะกัก พยายามหาอะไรทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเอง

คืนนี้แม่ของผมไม่อยู่ ไปค้างบ้านญาติ ทำให้บ้านทั้งหลังมีแค่เราสามคนกับอีกหนึ่งชีวิตน้อยๆ ตามปกติแล้วคุณแม่กานดาจะนอนอีกห้องหนึ่ง แต่นลินเคยเปรยๆ ไว้ว่าถ้าเธอไม่สบาย อยากให้แม่มานอนเป็นเพื่อนในห้องใหญ่ด้วยกัน เผื่อตอนดึกๆ ลูกร้องจะได้มีคนช่วย

และคืนนี้...มันก็เป็นไปตามนั้น

กว่าผมจะจัดการทุกอย่างเสร็จและพาร่างกายที่เหนียวเหนอะหนะไปอาบน้ำ เวลาก็ล่วงเลยไปเกือบเที่ยงคืนแล้ว ผมนุ่งแค่กางเกงฟุตบอลขาสั้นตัวเดียว ไม่ได้ใส่เสื้อ เดินย่องเข้ามาในห้องนอนอย่างแผ่วเบาที่สุด แสงไฟสีนวลจากโคมไฟหัวเตียงเปิดหรี่ไว้พอให้มองเห็นลางๆ

ภาพที่เห็นทำให้หัวใจผมแทบหยุดเต้น...

บนเตียงขนาดคิงไซส์ นลินนอนหลับสนิทอยู่ฝั่งหนึ่ง โดยมีลูกชายนอนอยู่ตรงกลาง แต่ที่ฝั่งติดกับผม...คือร่างของคุณแม่กานดา ท่านนอนตะแคงหันข้างมาทางผมเล็กน้อย ชุดที่ท่านใส่คือเสื้อกล้ามสีขาวบางๆ กับผ้าถุงลายดอกสีเข้ม แสงไฟที่สาดส่องลงมาทำให้ผมเห็นส่วนโค้งเว้าของสะโพกผายใหญ่ภายใต้เนื้อผ้าได้อย่างชัดเจน มันเป็นภาพที่ดูบ้านๆ แต่กลับปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวผมได้อย่างรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

คำถามเดียวที่ดังก้องอยู่ในหัวผมตอนนั้นคือ...ข้างในผ้าถุงผืนนั้น...ท่านใส่อะไรไว้หรือเปล่า?

ผมค่อยๆ ล้มตัวลงนอนบนที่นอนข้างๆ ท่านอย่างเบามือที่สุด กลิ่นแป้งเย็นอ่อนๆ และกลิ่นกายที่เป็นเอกลักษณ์ของท่านลอยมาแตะจมูก มันเป็นกลิ่นของความสะอาดสะอ้านและกลิ่นของผู้ใหญ่ที่น่าเกรงขาม แต่วินาทีนี้มันกลับกลายเป็นกลิ่นที่ยั่วยวนผมที่สุดในโลก

ผมหลับตาลง พยายามข่มใจให้นอน แต่ภาพสะโพกกลมกลึงนั้นยังคงติดตา หัวใจผมเต้นระรัวเหมือนกลองศึก ผมไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน อาจจะแค่สิบนาทีหรือครึ่งชั่วโมง ผมอยู่ในสภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่น จนกระทั่งผมรู้สึกได้ถึงการขยับตัวเบาๆ ข้างๆ

ผมลืมตาขึ้นช้าๆ...ที่นอนข้างผมว่างเปล่า!

ผมยันตัวลุกขึ้นนั่งทันที สอดส่ายสายตามองไปรอบห้องที่มืดสลัว ในใจก็คิดว่าท่านคงไปเข้าห้องน้ำ ผมรออยู่ครู่หนึ่ง...แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าท่านจะกลับมา ความคิดชั่วร้ายแล่นปราดเข้ามาในสมอง ผมค่อยๆ ก้าวลงจากเตียง เท้าเปล่าสัมผัสกับพื้นไม้เย็นเฉียบ เดินย่องตามสัญชาตญาณไปยังห้องน้ำที่อยู่นอกห้องนอน

แล้วผมก็เห็นมัน...แสงไฟสีขาวลอดออกมาจากใต้ประตูห้องน้ำ

ท่านอยู่ในนั้นจริงๆ!

ผมยืนนิ่งอยู่หน้าประตู หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ในหัวมีเสียงสองเสียงเถียงกัน เสียงหนึ่งบอกให้ผมกลับไปนอนซะ อย่าหาเรื่องใส่ตัว แต่อีกเสียงหนึ่งมันกรีดร้อง กู่ก้องให้ผมเปิดประตูเข้าไป...

มือผมสั่นเทา ผมเอื้อมไปจับลูกบิดประตูที่เย็นเฉียบ มันไม่ได้ล็อก... ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตัดสินใจบิดมันช้าๆ...

แกร๊ก...

ผมแง้มประตูออกเล็กน้อย ภาพที่เห็นผ่านช่องแคบๆ นั้นทำให้เลือดในกายผมสูบฉีดจนร้อนวูบวาบไปทั้งตัว...

คุณแม่กานดายืนหันข้างให้ประตู ท่านอยู่ในสภาพท่อนล่างเปลือยเปล่า! ผ้าถุงลายดอกกองอยู่กับพื้นที่ข้อเท้า เผยให้เห็นสะโพกขนาดใหญ่และบั้นท้ายกลมกลึงที่ขาวเนียนภายใต้แสงไฟ มือข้างหนึ่งของท่านกำลังบีบเคล้นหน้าอกอวบอิ่มของตัวเองผ่านเสื้อกล้าม ส่วนมืออีกข้าง...กำลังเคลื่อนไหวอยู่บริเวณหว่างขา ใบหน้าของท่านบิดเบี้ยว แหงนมองเพดาน ริมฝีปากเผยอออก ส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ

ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป ผมผลักประตูเข้าไปจนสุด!

“อ๊ะ!” ท่านสะดุ้งสุดตัว หันขวับมามองผมด้วยแววตาตื่นตระหนก มือไม้รีบคว้าผ้าถุงขึ้นมาปิดบังร่างกายท่อนล่างอย่างลนลาน

“เข้ามาทำไม...ภพ! ออกไป...ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!” เสียงของท่านสั่นเครือ แต่ก็พยายามกดให้เบาที่สุด

ผมไม่ตอบ แต่ก้าวเข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดประตูลงกลอนเบาๆ สายตาของผมจับจ้องอยู่ที่ท่านไม่วางตา “แม่...ทำอะไรอยู่ครับ” ผมถามเสียงพร่า

“เบาๆ สิ...เดี๋ยวก็ได้ยินกันหมดหรอก” ท่านพูดพลางขยับถอยหลังจนแผ่นหลังชิดกับผนังห้องน้ำเย็นเฉียบ

“แล้ว...ทำไมแม่ไม่ใส่กางเกงในล่ะครับ” ผมถามคำถามโง่ๆ ออกไป แต่ใจผมมันอยากรู้จริงๆ

“โอย...นายนี่! จะถามอะไรนักหนา” ท่านตวัดสายตาค้อนผม แต่ในแววตานั้นมันไม่ได้มีแต่ความโกรธ ผมเห็นความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ลึกๆ เห็นประกายไฟที่กำลังลุกโชนขึ้นมา

ผมไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอยไป ผมไม่พูดพร่ำทำเพลง ก้าวเข้าไปประชิดตัวท่านแล้วคุกเข่าลงตรงหน้าทันที ท่านผงะเล็กน้อย แต่ไม่ได้ขัดขืน ผมดึงมือที่กำผ้าถุงไว้ออก แล้วรั้งผ้าผืนนั้นลงไปกองที่พื้นอีกครั้ง

ภาพตรงหน้าทำให้ผมแทบคลั่ง...เนินเนื้อที่อวบอูม โหนกนูนจนแทบจะปิดชิดสนิทกัน มันดูสมบูรณ์แบบและทรงพลังอย่างน่าประหลาดใจ ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน แม้แต่กับนลิน...ของลูกสาวเทียบไม่ได้เลยกับความยิ่งใหญ่ของคนเป็นแม่

ผมไม่ลังเลที่จะใช้ริมฝีปากและลิ้นของผมสัมผัสกับมัน...

“อูยยย...ภพ...อย่า...อ๊า...เสียว...เสียวเหลือเกิน...ทำไมนาย...เก่งแบบนี้นะ” เสียงครางของท่านหลุดรอดออกมาเป็นห้วงๆ มือของท่านขยุ้มกลุ่มผมของผมไว้แน่นเพื่อระบายความซ่านเสียว

“ก็ของแม่มันทั้งใหญ่ทั้งนูนขนาดนี้ ใครจะอดใจไหวล่ะครับ” ผมพูดแทรกจังหวะการใช้ลิ้น

“นี่...จะว่าของฉันมันไม่ฟิตหรือไง...ห๊ะ!” ท่านแหวใส่ผมเบาๆ

“ไม่ใช่แบบนั้นครับแม่...มา...เรามาเปลี่ยนท่ากันดีกว่า” ผมรีบตัดบท กลัวจะเสียบรรยากาศ ผมค่อยๆ ประคองร่างที่เริ่มอ่อนระทวยของท่านให้นอนลงกับพื้นห้องน้ำที่ปูด้วยเสื่อยางกันลื่น ท่านชันเข่าขึ้นโดยอัตโนมัติราวกับรู้ใจผม ขาที่เรียวสวยแม้จะมีอายุแล้วค่อยๆ แยกออกจากกันช้าๆ เผยให้เห็นภาพสวรรค์ที่ซ่อนเร้นอยู่

ผมนั่งจ้องมองมันอยู่ครู่หนึ่ง...มันเป็นภาพที่ผมจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต ผมก้มหน้าลงไปอีกครั้ง แต่คราวนี้รุนแรงและดูดดื่มกว่าเดิม ลิ้นของผมทำงานอย่างบ้าคลั่ง สอดแทรกเข้าไปในทุกซอกทุกมุม ร่างของท่านบิดเร่า แอ่นสะโพกขึ้นรับสัมผัสจากผมอย่างลืมตัว

“ภพ...ไปดูนลินหรือยังลูก...เขาตื่นหรือเปล่า” ท่านถามเสียงสั่นพร่า เหมือนพยายามดึงสติกลับมา

“หลับสนิทเลยครับแม่...ไม่ต้องห่วง” ผมเงยหน้าขึ้นมาตอบ “แม่สวยมากนะครับ สวยจนผมทนไม่ไหวจริงๆ ขนาดใส่แค่ผ้าถุงยังเซ็กซี่ขนาดนี้”

“อูวว...ไม่ต้องมาปากหวานเลย...เร็วๆ...ทำฉันที...ทำฉันแรงๆ เท่าที่นายต้องการเลย” คำพูดของท่านเหมือนเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่ราดลงบนกองเพลิง

“ได้เลยครับแม่...แต่ก่อนอื่น...แม่ต้องชิมของผมก่อน” ผมพูดจบก็ลุกขึ้นยืนแล้วฉุดร่างท่านให้ลุกขึ้นนั่งพิงผนัง

แววตาของท่านเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นความเป็นชายของผมที่แข็งขืนจนปวดหนึบ มันตั้งตรงชี้หน้าท่านราวกับท้าทาย ท่านยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ก่อนจะใช้มือที่นุ่มนวลนั้นคว้าหมับเข้าที่แกนกลางลำตัวของผมแล้วเริ่มรูดรั้งเบาๆ ไม่กี่ครั้ง ท่านก็ก้มหน้าลงมาครอบครองมันด้วยริมฝีปากอุ่นร้อนของท่านทันที

“อ่าาาห์...แม่ครับ...ซี้ดดด” ผมกัดฟันแน่น แต่ก็ไม่อาจกลั้นเสียงครางแห่งความสุขเอาไว้ได้ เสียงดูดดังจ๊วบจ๊าบก้องอยู่ในห้องน้ำสี่เหลี่ยมแคบๆ นั้น ผมแอ่นสะโพกสวนกลับไปเป็นจังหวะ จนกระทั่งผมทนไม่ไหว

“พอแล้วครับแม่...เดี๋ยวผมจะเสร็จซะก่อน” ผมค่อยๆ ดึงตัวออกมา ท่านเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยแววตาที่ฉ่ำเยิ้ม ริมฝีปากแดงก่ำและมันวาว

ท่านทิ้งตัวลงนอนในท่าเดิมอีกครั้ง แยกขารอผมอย่างเชื้อเชิญ ผมไม่รอช้า แทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างขาของท่าน จับแก่นกายของตัวเองจ่อเข้าไปที่ปากทางสวรรค์ แล้วค่อยๆ กดมันเข้าไปช้าๆ...ช้าๆ...

“ซี้ดดด...อ๊าาา...ภพ...ใหญ่...ใหญ่เหลือเกิน...โอวว...ลูกเขย...จ๋า” ท่านครางชื่อผมออกมาอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน

“ฟิต...ฟิตมากครับแม่...ซี้ดดด...แน่นไปหมดเลย...ผมรักของแม่จังครับ”

ความคับแน่นที่บีบรัดอยู่รอบตัวตนของผมมันทำให้สมองผมขาวโพลนไปหมด ผมเริ่มขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ อย่างเนิบนาบ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มความเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ

ปั้บ! ปั้บ! ปั้บ! ปั้บ!

เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องสะท้อนผนังห้องน้ำ ผสมกับเสียงครางของเราสองคน

“อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...เสียว...ภพ...แรงอีก...เอาอีก...ทำฉันแรงๆ เลยที่รัก!” ท่านร้องขออย่างไม่คิดจะอาย

“จัดให้เลยครับแม่...ซี้ดดด...สุดยอด...เป็นบุญของผมจริงๆ ที่ได้ทำกับแม่แบบนี้” ผมกระซิบข้างหูท่าน สลับกับการพรมจูบไปทั่วใบหน้าและลำคอ เอวของผมทำงานอย่างบ้าคลั่งเหมือนเครื่องจักรที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ความเสียวซ่านแล่นไปทั่วทุกอณูของร่างกาย ผมใกล้แล้ว...ใกล้จะถึงฝั่งฝันแล้ว

ปั้บบบ! ปั้บบบ! ปั้บบบ!

ผมเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นอย่างไม่คิดชีวิต เม้มปากแน่นจนเจ็บ เหงื่อไหลโทรมกายราวกับไปวิ่งมาราธอน ในที่สุดผมก็รวบรวมแรงทั้งหมดอัดกระแทกเข้าไปในตัวท่านจนสุดลำ พร้อมกับปลดปล่อยสายธารแห่งชีวิตที่อัดอั้นมานานเข้าไปจนหมดทุกหยาดหย่อน

“อ๊าาาาาห์! แม่ครับ...ผม...ผมแตกแล้ว...แตกในนะครับแม่!” ผมคำรามลั่น

“อ๊ายยยย! มาเลยลูก...แตกเข้ามาเลย...อูยยย...ดีเหลือเกิน...ซี้ดดด” ท่านเกร็งกระตุกรับน้ำอุ่นๆ ของผมเข้าไปในร่างกาย สะโพกยกขึ้นรับอย่างเต็มใจ

เราสองคนนอนกอดก่ายกันหอบหายใจอยู่บนพื้นห้องน้ำนั้นนานหลายนาที ก่อนที่เรี่ยวแรงจะค่อยๆ กลับคืนมา ผมถามท่านเพื่อความแน่ใจในผลงานของตัวเองคืนนี้

“แม่ครับ...ชอบไหมครับที่ผมทำ”

ท่านลูบแก้มผมเบาๆ “ดีมาก...ดีที่สุดเลย...จากนี้ไป นายคือคนโปรดของฉันแล้วนะ”

“จริงเหรอครับ” ผมถามอย่างไม่เชื่อหู

“จริงสิ...นายน่ะมัน...ความต้องการสูง นลินเขารับมือไม่ไหวหรอก ถ้าฉันไม่ช่วยนะ ป่านนี้ลูกสาวฉันคงโทรมแย่ หรือไม่นายก็คงแอบหนีไปเที่ยวข้างนอกแล้ว” ท่านพูดเหมือนรู้ทันความคิดผมทุกอย่าง

“โธ่แม่...ผมก็เป็นแบบนี้กับแม่คนเดียวนี่แหละครับ...ว่าแต่...แม่ใส่ผ้าถุงแบบนี้ก็นอนสบายดีนะครับ...สะดวกดี” ผมแกล้งพูดหยอก

“เหรอ...สะดวกอะไรล่ะ” ท่านหัวเราะเบาๆ “ตอนกลางวันไม่ใส่กางเกงในฉันก็ไม่ชินหรอกนะ มันโล่งๆ แปลกๆ อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีจีสตริงสักตัว”

คำว่า ‘จีสตริง’ หลุดออกมาจากปากท่านทำเอาผมหูผึ่ง จินตนาการในหัวผมพุ่งกระฉูดไปไกล ภาพของคุณแม่กานดาในชุดผ้าถุงเรียบๆ แต่ข้างในซ่อนความเร่าร้อนด้วยจีสตริงตัวจิ๋ว...โอ้พระเจ้า...นี่ท่านกำลังยั่วผมทางอ้อมอยู่หรือเปล่า!

ท่านคงไม่รู้ว่าความคิดของผมเตลิดไปถึงไหนแล้ว ท่านลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ แล้วหันมาโอบกอดผมอย่างรักใคร่ “ไปเถอะ...กลับไปนอนได้แล้ว เดี๋ยวใครตื่นมาจะยุ่ง”

เราสองคนย่องกลับเข้าไปในห้องนอนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นลินกับลูกยังคงหลับสนิท ผมล้มตัวลงนอนข้างๆ ท่านอีกครั้ง แต่คราวนี้ความรู้สึกมันแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง...คืนนี้ ผมไม่ได้มีแค่ภรรยา...แต่เหมือนผมได้ภรรยามาเพิ่มอีกคนอย่างลับๆ และมันเป็นความลับที่จะเปลี่ยนชีวิตของผมไปตลอดกาล...

ถ้าผมจะเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง เขาคงคิดว่าผมบ้า หรือไม่ก็เป็นพวกโรคจิตวิตถารไปเลย แต่เชื่อเถอะว่าทุกอย่างที่ผมกำลังจะเล่าคือเรื่องจริง เรื่องที่เปลี่ยนชีวิตผมกับน้องชายฝาแฝดไปตลอดกาล เรื่องที่ทำให้คำว่า "ครอบครัว" ของเรามีความหมายลึกซึ้ง...ในแบบที่ไม่มีใครในโลกนี้จะเข้าใจ

จุดเริ่มต้นของมันทั้งหมด ไม่ใช่เรื่องอะไรใหญ่โตเลย มันเริ่มจากความว่าง...ว่างจนฟุ้งซ่าน

ผมชื่อ "วิน" น้องชายฝาแฝดของผมชื่อ "กัน" เราสองคนเพิ่งผ่านสมรภูมิรบที่โหดที่สุดของเด็ก ม.ต้น มาหมาดๆ นั่นคือการสอบเข้า ม.4 โรงเรียนเตรียมทวีวิทย์ โรงเรียนในฝันของเด็กสายวิทย์-คณิตทุกคน และเหมือนปาฏิหาริย์ เราสองคนสอบติด!

ภาพที่แม่ร้องไห้กอดเราสองคนแน่นๆ ส่วนพ่อยืนยิ้มกว้าง ตบหลังเราป้าบๆ ยังติดตาผมอยู่เลย มันคือความภูมิใจ คือรางวัลของความพยายามตลอดหนึ่งปีเต็มที่เราทุ่มเทอ่านหนังสือกันอย่างบ้าคลั่ง พ่อกับแม่เลยประกาศิตให้รางวัลชิ้นใหญ่ที่สุด นั่นคือ "อิสรภาพ" ไม่ต้องเรียนพิเศษ ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นจนกว่าจะเปิดเทอม

ช่วงแรกมันก็เหมือนสวรรค์นั่นแหละครับ เราไปยิม ยกเวท วิ่ง ว่ายน้ำ ทำทุกอย่างที่เด็กหนุ่มพลังเยอะอยากจะทำ แต่พอเข้าสัปดาห์ที่สอง ไอ้สันดานเดิมของพวกหนอนหนังสือมันก็เริ่มออกลาย เราสองคนเริ่มรู้สึกหงุดหงิดถ้าไม่ได้อ่านอะไรใหม่ๆ ไม่ได้หาข้อมูลอะไรเข้ารกสมอง การออกกำลังกายอย่างเดียวมันเริ่มไม่พอ มันเหมือนสมองมันโหยหาอะไรบางอย่างมาเติมเต็ม

และคืนนั้นเอง...ที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป

เรากำลังนอนเล่นอยู่บนเตียงในห้องนอนของเรา ไถหน้าจอโน้ตบุ๊กไปเรื่อยเปื่อย กันมันเป็นคนชวนก่อน "เฮ้ยวิน ลองหาอะไรแปลกๆ ดูมะ เบื่อว่ะ"

"แปลกๆ แบบไหนของมึงวะ" ผมถามแบบไม่ใส่ใจนัก ตาจ้องจอเกมที่กำลังโหลดอยู่

"ไม่รู้ว่ะ อะไรก็ได้ที่มัน...เปิดโลก"

คำว่า "เปิดโลก" ของมันในคืนนั้น พาเราดำดิ่งลึกลงไปในหลุมกระต่ายของอินเทอร์เน็ตที่เราไม่เคยคิดว่ามีอยู่จริง เราเริ่มจากฟอรัมแปลกๆ เรื่องลี้ลับ ทฤษฎีสมคบคิด จนกระทั่งนิ้วของกันมันพลาดไปคลิกโดนแบนเนอร์โฆษณาอันหนึ่ง ภาพผู้หญิงในชุดบิกินี่โพสท่าเซ็กซี่ มันดูธรรมดามาก แต่ชื่อเว็บที่ปรากฏบน URL น่ะสิ...มันสะกดว่า "Golden Shower Paradise"

ด้วยความอยากรู้ เราเลยกดเข้าไปดู ตอนแรกมันก็เหมือนเว็บโป๊ทั่วไป มีคลิปผู้หญิงสวยๆ โชว์สัดส่วน แต่พอเราดูไปสักพัก...เราก็เริ่มเห็นความผิดปกติ ผู้หญิงในคลิปไม่ได้แค่โชว์ แต่เธอกำลัง...ปัสสาวะ

ใช่ครับ คุณอ่านไม่ผิด มันคือคลิปคนปัสสาวะ ตอนแรกเราสองคนก็อี๋กันนะ แต่พอเลื่อนดูไปเรื่อยๆ มันกลับมีอะไรที่ดึงดูดเราอย่างน่าประหลาด จากแค่การปัสสาวะโชว์ มันเริ่มมีฉากที่ผู้หญิงดื่มปัสสาวะของผู้ชาย มีฉากร่วมเพศกันไปพร้อมๆ กับการปัสสาวะราดรดกันและกัน ซึ่งส่วนใหญ่ก็ยังเป็นผู้หญิงที่ดื่มของผู้ชาย เราก็ยังแค่ดูผ่านๆ แบบ...เออ แปลกดีว่ะ

จนกระทั่งเราเลื่อนมาเจอคลิปหนึ่ง...คลิปที่เปลี่ยนทุกอย่าง

มันเป็นคลิปที่ผู้ชายกำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วเธอก็ยืนถ่างขา...ปัสสาวะรดหน้าและปากของผู้ชายคนนั้น ภาพหยดน้ำสีอำพันที่ไหลอาบใบหน้าของผู้ชายคนนั้น แววตาของเขาที่ดูเปี่ยมสุขอย่างประหลาด...มันเหมือนมีสวิตช์อะไรบางอย่างในหัวผมกับกันถูกกด "ปึ้ก" พร้อมกัน ผมหันไปมองหน้ากัน เราเห็นแววตาเดียวกัน และพอเราก้มมองต่ำลงไปที่เป้ากางเกง...ไอ้น้องชายของเราทั้งคู่มันแข็งโด่ขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

มันเป็นความรู้สึกตื่นเต้นแบบที่ไม่เคยเจอในเว็บโป๊ธรรมดาๆ ยิ่งเจอคลิปท่า 69 ที่ทั้งสองฝ่ายผลัดกันดื่มปัสสาวะของกันและกันพร้อมๆ กันนะ...โอ้โห สมองผมขาวโพลนไปหมดเลย

คืนนั้นเป็นแค่จุดเริ่มต้นครับ หลังจากนั้น โลกของเราก็เหลือแค่ห้องนอนกับเว็บนั้น เราเข้ามันทุกวันเหมือนคนติดยา เราเซฟรูป เซฟคลิปที่เราชอบเป็นพิเศษเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์ และสร้างโฟลเดอร์ลับซ้อนไว้อีกทีในแฟลชไดรฟ์อันเล็กๆ รูปส่วนใหญ่เป็นแนวที่ผู้หญิงอ้าขาให้ผู้ชายดื่มฉี่จากตรงนั้นเลย หรือไม่ก็ปัสสาวะรดอวัยวะเพศของผู้หญิงด้วยกันเอง เราหมกมุ่นกับมันมาก ภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ แฟลชไดรฟ์ขนาด 32GB ของเราก็เกือบเต็มไปด้วยคอลเลกชัน "น้ำทิพย์" ของเรา

แล้วหายนะก็มาเยือน...ในวันที่เราไม่คาดคิดที่สุด

เหลือเวลาอีกแค่สัปดาห์เดียวก่อนเปิดเทอม วันนั้นพ่อกับแม่บอกเราว่า "วันนี้พ่อกับแม่จะเข้าไปจัดห้องนอนให้ใหม่นะ ถือเป็นของขวัญต้อนรับเด็กเตรียมฯ คนใหม่ของบ้าน" เราสองคนก็ไม่ได้คิดอะไร ดีใจด้วยซ้ำว่าจะได้ห้องใหม่ เราเลยออกไปว่ายน้ำเล่นที่สปอร์ตคลับกันตั้งแต่เช้า กลับมาอีกทีก็เกือบค่ำ

ผมยังจำความรู้สึกตอนที่เปิดประตูห้องนอนเข้าไปได้อยู่เลย...กลิ่นสีใหม่ๆ ยังลอยคลุ้ง เตียงถูกย้ายไปชิดอีกฝั่ง โต๊ะคอมพิวเตอร์ตัวใหม่เอี่ยมวางอยู่แทนที่ตัวเก่า ทุกอย่างดูดีไปหมด...ยกเว้นสิ่งเดียว

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ตัวใหม่นั้น...มันเปิดค้างหน้าเว็บ "Golden Shower Paradise" เอาไว้

หัวใจผมหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เลือดทั้งตัวเหมือนจะแข็งเป็นน้ำแข็ง ผมหันขวับไปมองกัน หน้ามันซีดเป็นไก่ต้ม เราสองคนรีบวิ่งไปที่โต๊ะคอมเก่า...แฟลชไดรฟ์ของเรา...มันหายไปแล้ว!

"ชิบหายแล้วกัน...ชิบหายของจริง" ผมพึมพำ เหงื่อแตกพลั่ก

เราสองคนนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ในห้อง ไม่กล้าทำอะไร เสียงหัวใจเต้นดังเหมือนกลองรบ เราได้ยินเสียงพ่อกับแม่คุยกันอยู่ข้างล่าง แต่ฟังไม่ศัพท์ มันคือสองชั่วโมงที่ยาวนานที่สุดในชีวิต เหมือนนั่งรอฟังคำพิพากษาประหารเลย

แล้วประตูห้องก็เปิดออก...

พ่อกับแม่เดินเข้ามาในห้องพร้อมกัน ใบหน้าของทั้งสองคนเรียบเฉยจนน่ากลัว ไม่มีรอยยิ้มเหมือนทุกที พ่อยืนกอดอกอยู่ตรงประตู ส่วนแม่เดินมานั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะคอม

"พ่อกับแม่ดูรูปที่ลูกเก็บไว้ในแฟลชไดรฟ์หมดแล้ว" แม่พูดขึ้น ประโยคแรกเหมือนระเบิดลงกลางห้อง "แล้วก็ลองเข้าไปดูในเว็บนั้นด้วย"

ผมกับกันก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตาใคร

"ตอบแม่มาตามตรง" เสียงแม่ยังคงเรียบ "ลูกเคยไปทำเรื่องแบบนี้ข้างนอกมาหรือยัง?"

"วิน...กัน..." พ่อพูดเสริมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่า "ลูกไม่เคยโกหกพ่อกับแม่ตั้งแต่เล็กจนโต พ่อไม่เคยว่าลูกเรื่องความอยากรู้อยากเห็น แต่ครั้งนี้มันสำคัญ จงบอกความจริงทุกอย่างที่แม่ถาม เราจะได้หาทางแก้ไขกัน"

บรรยากาศในห้องมันหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก

"เคย...หรือยัง?" แม่ถามย้ำ

"ไม่เคยครับ" ผมตอบเสียงแผ่ว

"แล้ว...คิดจะไปลองทำตามในคลิปพวกนั้นไหม?" แม่ถามต่อ

ผมเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพูดความจริง "คิดครับ..."

"จะไปทำกับใคร?"

กันเป็นคนตอบคำถามนี้ "กับ...ผู้หญิงในสถานบริการแบบที่ผู้ชายเขาไปเที่ยวกันครับ"

"ลูกชอบมีเพศสัมพันธ์แบบนี้เหรอ?" แม่ถามเจาะลึกเข้ามาอีก

"ครับ" เราสองคนตอบพร้อมกัน

"แล้ว...ไม่ได้ชอบเพศเดียวกันใช่ไหม?"

"ไม่ครับ!" กันรีบปฏิเสธ

แม่นิ่งไปเหมือนกำลังใช้ความคิด ก่อนจะถามคำถามสุดท้ายที่เหมือนเป็นไม้ตาย "ถ้าแม่ห้าม...จะทำยังไง?"

ผมสูดหายใจลึก "ก็คง...แอบไปเที่ยวอยู่ดีครับ"

"ไม่กลัวติดโรคเหรอ?"

"กลัวครับ" กันตอบ "แต่พอเวลามีอารมณ์ขึ้นมา...ความกลัวมันก็หายไปหมด"

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง พ่อถอนหายใจยาว แล้วพยักหน้าให้แม่

"กลับเข้าห้องไปก่อน" พ่อพูดกับเรา "พ่อจะคุยกับแม่ตามลำพัง เดี๋ยวพ่อกับแม่จะตามเข้าไป"

เราสองคนเดินกลับเข้าห้องเหมือนหุ่นยนต์ ความรู้สึกผิด ความกลัว ความอับอาย มันปนเปกันไปหมด เรารู้แค่ว่าอนาคตที่สดใสของเรามันจบสิ้นแล้วตรงนี้แน่ๆ

สองชั่วโมงผ่านไป...หรืออาจจะสาม ผมไม่แน่ใจ เวลาตอนนั้นมันเดินช้าเหลือเกิน ประตูห้องเปิดออกอีกครั้ง แต่คราวนี้...มีแค่แม่คนเดียวที่เดินเข้ามา

แม่ปิดประตูลงกลอนเบาๆ แล้วหันมามองเราด้วยสายตาที่ผมอ่านไม่ออก มันไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความผิดหวัง แต่มันเป็น...ความมุ่งมั่นบางอย่าง

"พ่อกับแม่คุยกันแล้ว" แม่เริ่มพูด "เรากลัว...กลัวว่าลูกจะเตลิดไปจนเสียคน อนาคตดีๆ ที่อุตส่าห์สร้างมารอมันอยู่ข้างหน้าแท้ๆ"

แม่หยุดพูดไปชั่วครู่ เดินเข้ามาใกล้เรามากขึ้น

"แม่...จะสนองความต้องการของลูกทั้งสองคนเอง"

ประโยคนั้นทำให้ผมกับกันอ้าปากค้าง "อะไรนะครับแม่!?"

"ไม่ต้องก็ได้ครับแม่! เราไม่ทำอีกแล้วครับ เราสัญญา!" ผมรีบพูดปฏิเสธ มันเป็นเรื่องบ้าที่สุดที่เคยได้ยิน

"ไม่เป็นไร" แม่ส่ายหน้าช้าๆ "เราเป็นแม่ลูกกันนะ เมื่อลูกมีปัญหา แม่ก็ต้องช่วยแก้ ขอแค่ลูกสัญญากับแม่แค่เรื่องเดียว...ตั้งใจเรียน อย่าเกเร ทำให้เกรดเฉลี่ยของลูกออกมาเป็น 4.00 ทุกเทอมเพื่อตอบแทนแม่...ได้ไหม?"

เราสองคนพยักหน้าอย่างงุนงง ยังตามสถานการณ์ไม่ทัน

"ลูกชอบแบบในเว็บ...แบบนั้นจริงๆ ใช่ไหม?" แม่ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

เราพยักหน้าอีกครั้ง

แล้วแม่ก็ทำในสิ่งที่ผมไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต...

แม่ค่อยๆ ยืนขึ้น กางขาออกเล็กน้อย แล้วใช้สองมือค่อยๆ ดึงชายกระโปรงที่สวมอยู่ขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้สีแดงสดที่อยู่ข้างใต้

"กัน...มานี่สิ" แม่เรียกน้องชายผมด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อย "เอาปากมาประกบที่ตรงนี้ของแม่"

กันเหมือนตกอยู่ในภวังค์ มันค่อยๆ คลานเข่าเข้าไปหาแม่ แล้วทำตามที่แม่สั่งอย่างว่าง่าย มันเอาปากประกบลงบนเป้ากางเกงในของแม่ ทันใดนั้น...แม่ก็เริ่มปัสสาวะ

น้ำอุ่นๆ ไหลทะลุผ่านเนื้อผ้าของกางเกงในเข้าสู่ปากของกันจนล้นทะลักออกมาเปียกคางและลำคอ บางส่วนก็ไหลซึมไปตามเนื้อผ้าลงไปจนถึงร่องก้น

"วิน...ของดีจะหมดแล้วนะ" เสียงแม่ปลุกผมจากอาการช็อก

สัญชาตญาณดิบของผมทำงานทันที ผมรีบคลานตามไปที่ด้านหลังของแม่ ก้มหน้าลงไปที่ร่องก้นของท่าน แล้วใช้ปากรองรับน้ำปัสสาวะที่ไหลซึมลงมา รสชาติของมัน...มันเหมือนน้ำมะพร้าวที่ใกล้จะบูดนิดๆ ไม่ได้เค็มปี๋อย่างที่ผมจินตนาการไว้เลย

เมื่อแม่ปัสสาวะจนหมด ท่านก็ค่อยๆ ถอดกางเกงในสีแดงที่ชุ่มโชกนั่นออกมา แล้วจับปากของกันให้อ้าออก ก่อนจะใช้มือบิดผ้าผืนนั้น...น้ำปัสสาวะที่เหลืออยู่ก็ไหลทะลักเข้าปากของกันจนหมดสิ้น ผมไม่ยอมน้อยหน้า รีบเข้าไปเลียหยดปัสสาวะที่เปรอะอยู่ตามขาอ่อนของแม่ ไล่สูงขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงเนินเนื้ออวบอูมและร่องหลืบด้านหลัง ร่างของแม่สั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด

แล้วแม่ก็นอนลงบนพื้นพรม ชันเข่าขึ้น แล้วใช้มือแหวกกลีบเนื้อของตัวเองออก เผยให้เห็นเม็ดทับทิมสีชมพูที่ซ่อนอยู่ภายใน

"วิน...ตาหนูแล้ว มาที่นี่"

ผมรู้ทันทีว่าแม่ต้องการอะไร ผมคุกเข่าลงตรงหว่างขาของแม่ จัดการกับไอ้น้องชายที่แข็งจนปวดหนึบของตัวเอง จ่อมันไปที่ช่องทางรักของแม่ แล้วปลดปล่อยสายธารของผมเองลงไป เสียงคราง "ซี๊ดดด" ของแม่มันช่างกระตุ้นอารมณ์เสียเหลือเกิน กันไม่รอช้า มันคลานมาที่หัวของแม่ จ่อส่วนของมันเข้าที่ปาก...แล้วแม่ก็อ้าปากรับน้ำปัสสาวะของกันเข้าไปจนหมดทุกหยด

หลังจากนั้น แม่ก็ให้เราสองคนอ้าปาก แล้วถุยน้ำลายที่ผสมกับน้ำปัสสาวะของกันใส่ปากเราสองคนสลับกันไปมา มันเป็นความรู้สึกที่ฟินจนบอกไม่ถูก ผมกับกันมีความสุขมากจนอยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนั้น

เหมือนเราได้ปลดปล่อยตัวตนด้านมืดที่เก็บซ่อนไว้มานาน กันพลิกให้แม่นอนหงาย แล้วขึ้นไปนั่งคร่อมทับใบหน้าของแม่ ยกขาทั้งสองข้างของท่านขึ้นจนสะโพกและร่องก้นลอยเด่นขึ้นมา มันเริ่มบรรเลงลิ้นเลียไปทั่วทั้งเนินสวรรค์และร่องหลืบด้านหลังสลับกันไป ส่วนผมก็รับหน้าที่จัดการกับรูทวารของแม่โดยเฉพาะ กันเลียไปพลาง ถูไถบั้นท้ายของตัวเองบดเบียดใบหน้าของแม่ไปพลาง ผมเห็นว่ามันถึงขีดสุดแล้ว เลยจับไอ้น้องชายของผมกดเข้าไปในรูทวารของแม่จนสุดลำ กันเลียส่วนหน้า ผมกระแทกส่วนหลัง แม่ร้องครางไม่ออกเพราะบั้นท้ายของกันปิดปากแม่อยู่

ผมลุกไปหยิบขวดน้ำดื่มขนาดใหญ่มาให้แม่ดื่มจนหมดขวด เพื่อเร่งให้แม่ปวดปัสสาวะอีกครั้ง

ไม่นาน...แม่ก็เริ่มบิดตัว "จะ...จะออกแล้วลูก"

ผมรีบถอนแก่นกายออกจากประตูหลัง กันสวนเข้าไปในประตูหน้าทันทีควัน ผมรีบก้มลงไปใช้ปากครอบรูฉี่ของแม่ไว้ ในจังหวะที่กันเริ่มซอยสะโพกเข้าออกอย่างรุนแรง...แม่ก็ปลดปล่อยน้ำออกมาเต็มปากผม แม่จิกเล็บลงบนแผ่นหลังของผมจนรู้สึกแสบ ผมเองก็ทนไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นของตัวเองราดรดไปบนหน้าท้องของแม่ขณะที่แก่นกายของกันยังคาอยู่ข้างใน

กันถอนตัวออกมา แล้วแม่ก็พลิกตัวจัดท่าตามแบบในคลิปที่เราชอบดู ท่านนอนคว่ำ แหวกแก้มก้นตัวเองออก กันไม่รอช้า ปล่อยสายธารของมันลงไปในร่องหลืบนั้นจนหมด พอเสร็จกิจของกัน แม่ก็พลิกกลับมานอนหงาย แหกขาออกกว้าง ผมยืนขึ้นคร่อมระหว่างขาของท่าน แล้วปล่อยน้ำปัสสาวะที่เหลืออยู่ของผมราดรดลงบนใบหน้าและหน้าอกของแม่จนชุ่มโชก

ปิดท้ายด้วยการที่ผมสอดใส่เข้าไปในช่องทางรัก ส่วนกันก็เข้าทางประตูหลัง เราสองคนร่วมรักกับแม่พร้อมกัน ไม่นานนัก แม่ก็ถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง ปัสสาวะราดรดออกมาพร้อมกับที่ร่างกายเกร็งกระตุก มันเหมือนเป็นตัวเร่งให้เราสองคนปลดปล่อยน้ำรักของเราออกมาพร้อมกันจนหมดสิ้น

เรานอนแผ่หลาอยู่บนพื้นห้องที่เปียกชุ่มไปด้วยของเหลวจากร่างกายของเราสามคน กันเป็นคนแรกที่เริ่มทำความสะอาด มันก้มลงเลียคราบน้ำรักของผมที่ผสมกับน้ำปัสสาวะของแม่จนเกลี้ยง ส่วนผมก็จัดการเลียคราบของกันที่ประตูหลังของแม่จนแห้งสนิท

แม่นอนหอบหายใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นมากอดเราสองคนพร้อมกัน

"แม่มีความสุขมากนะลูก" แม่พูดข้างหูผม "จำสัญญาของเราไว้ ตั้งใจเรียนให้ดีที่สุด ถ้าวันไหนมีอารมณ์แบบนี้อีก...ก็มาบอกแม่ ชอบแบบไหน อยากลองท่าอะไร ก็บอกแม่ได้เลย ดีกว่าไปสร้างปัญหาข้างนอกให้ต้องมาเสียใจทีหลัง เราแก้ปัญหากันเองในครอบครัวแบบนี้...มีความสุขดีออก...ไป...ไปอาบน้ำกัน"

คืนนั้น...เป็นคืนแรกที่ผมค้นพบว่า แม่ของผมก็มีความสุขกับการมีเพศสัมพันธ์แบบนี้ไม่ต่างจากเรา บางที...มันอาจจะเป็นการปลดปล่อยตัวตนที่ท่านไม่เคยแสดงให้ใครเห็นมาก่อนก็ได้

และนั่น...คือจุดเริ่มต้นของ "บทเรียนลับ" ระหว่างเราสามคนแม่ลูก ที่ดำเนินมาจนถึงทุกวันนี้.

ย้อนกลับไปหน่อย ครอบครัวเรามีกันสามคน: ฉันชื่อนภา สามีชื่อวรพล อายุ 46 ปี แล้วก็ลูกชายคนเดียวชื่อพายุ อายุ 19 ปี วรพลเขาแต่งเข้าบ้านฉันนะ เพราะบริษัทของตระกูลฉันใหญ่โต เขามาช่วยดูแลธุรกิจเก็บเงินอะไรพวกนั้น เราอยู่กันแบบครอบครัวปกติทั่วไป บ้านหลังใหญ่ในกรุงเทพฯ มีห้องนอนแยก แต่ปกติฉันกับวรพลก็นอนด้วยกัน พายุมีห้องตัวเองตั้งแต่เด็กๆ ตอนพายุยังเล็ก เราชอบนอนกอดกันสามคน มันอบอุ่นดี แต่พอเขาเข้า ม.1 ก็เริ่มห่างออกไป ฉันเข้าใจนะ วัยรุ่นไง อยากมีพื้นที่ส่วนตัว บางทีฉันก็คิดถึงช่วงนั้น แต่ไม่เคยคิดว่าจะกลับมาแบบ... แบบนี้

อาทิตย์ที่แล้ว วรพลต้องบินไปสิงคโปร์ 4 วัน เพื่อจัดการงานบริษัท ฉันเลยอยู่บ้านคนเดียวกับพายุ พายุเรียนมหา'ลัยปี 1 แล้ว หน้าตาหล่อเหลาแบบพ่อเขา แต่สูงกว่า ตัวใหญ่กว่า ฉันภูมิใจในตัวเขามาก เขาเป็นเด็กดี ไม่ค่อยเที่ยว ไม่มีแฟน (เท่าที่ฉันรู้) วันแรกที่วรพลไป พายุบอกว่าจะมานอนเป็นเพื่อนแม่ เพราะกลัวฉันเหงา ฉันยิ้มเลย "ดีเลยลูก แม่กลัวผี" ฉันล้อเล่น แต่จริงๆ ก็ดีใจนะ ที่เขาเต็มใจมาอยู่ใกล้ๆ

คืนแรกผ่านไปปกติ เรานั่งดูทีวีด้วยกัน คุยเรื่องเรียนเรื่องงาน พายุเล่าให้ฟังว่าช่วงนี้เครียดกับโปรเจกต์มหา'ลัย ฉันก็ให้กำลังใจ หลังกินข้าวเย็น ฉันไปอาบน้ำก่อน พายุยกคอนโซลเกม PS5 ของเขามาเล่นในห้องนอนฉัน บอกว่า "เล่นตรงนี้ดีกว่าแม่ จะได้ไม่เหงา" ฉันยิ้ม อาบน้ำเสร็จ ฉันออกมาในผ้าเช็ดตัว ผ้าโพกหัวแบบปกติ ไม่คิดอะไร เพราะคิดว่าเขาเป็นลูก ฉันนั่งข้างๆ เขา บนเตียงใหญ่ ดูเขาเล่นเกมยิงปืนอะไรสักอย่าง แต่สังเกตว่าเขาดูไม่ค่อยตั้งใจ แพ้บ่อยๆ หน้าแดงเป็นพักๆ ฉันคิดในใจว่า "คงร้อนมั้ง" เลยบอกเขา "พายุ จบเกมแล้วไปอาบน้ำซะ ดมตัวแม่สิ อาบน้ำแล้วสบายจะตาย" แล้วฉันก็หอมแก้มเขาทีหนึ่ง แบบแม่ๆ นะ "ตัวเหม็นแบบนี้ เดี๋ยวแม่ไม่ให้มานอนด้วยนะ!"

เขายิ้มเขินๆ "ครับแม่" แล้วลุกไปอาบน้ำ ฉันนั่งรอ ยิ้มคนเดียว คิดว่าลูกฉันน่ารักจัง ยังเหมือนเด็กๆ สักพักเขาออกมา สวมเสื้อยืดกางเกงขาสั้น ปิดไฟห้อง แล้วมานอนข้างฉัน เราดูทีวีด้วยกัน หนังรักอะไรสักเรื่อง ฉันแกล้งกอดเขาแบบแม่ลูก "เป็นหนุ่มแล้ว ไม่ยอมมานอนกับแม่เลย ขอแม่หอมหน่อยนะจ๊ะ" เขายิ้มเขิน "ได้ครับ" ฉันจูบแก้มเขาเบาๆ เขายอมว่าง่าย ฉันรู้สึกอบอุ่น แต่แล้วเขาหันมามองฉัน โอบเอวฉัน ฉันเพิ่งนึกได้ว่าตอนนี้ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว สวมชุดนอนบางๆ สีชมพู ไม่ใส่ชุดชั้นใน เพราะปกติก็นอนแบบนี้กับวรพล ถ้าจะลุกไปใส่ก็เกรงใจลูก คิดว่าเดี๋ยวก็หลับ

แต่แล้ว มือของพายุเริ่มลูบไล้มาที่สะโพกฉัน เบาๆ ก่อน ฉันใจเต้นแรง คิดว่า "เอ๊ะ นี่อะไร" แต่ก็กลัวเขารู้ว่าฉันไม่ได้ใส่ชั้นใน เลยแก้เขินด้วยการชวนคุย "นี่พายุ เพื่อนสนิทอย่างไอ้ธันว์ล่ะ ทำไมสองสามเดือนนี้ไม่มาเที่ยวบ้านเลย?" เขาตอบเสียงแผ่ว "ผมทะเลาะกับมันครับ" แล้วเงียบไปครู่หนึ่ง "มันพูดไม่ดีเกี่ยวกับแม่ มันบอกว่าแม่สวย สาว หุ่นก็น่า..." เขาหยุดพูด ฉันรู้สึกอายหน้าแดง แต่ทำเป็นปกติ "ดีออก ลูก! ก็แม่สวยจริงๆ ไม่ต้องอาย แม่ตอนวัยเท่าลูก เคยโดนแซวแรงกว่านี้ ดีแล้ว อย่าไปคบมัน ลูกจะได้ใกล้ชิดแม่เหมือนเดิม" ฉันกอดเขาแน่น จูบแก้มอีกที

พายุเงียบ มือเขาลูบสะโพกฉันหนักขึ้น มีแรงกด ฉันรู้สึกแปลกๆ ในตัว ร้อนวูบวาบ แต่ปล่อยไป คิดว่าเขาคงไม่ได้คิดอะไร สักพัก มือเขาลูบลงไปที่ขาอ่อน ผ่านชายกระโปรงชุดนอน จับที่ข้อพับเข่า ฉันเริ่มใจเต้นแรง รู้สึกผิดปกติ แต่ก็ไม่กล้าพูด เขาลูบขึ้นใหม่ ลอดใต้กระโปรง จับสะโพกเปลือยของฉัน ผิวต่อผิวเลย ฉันชะงัก ความเงียบปกคลุมห้อง มือเขาไม่หยุด ลูบผ่านเอว ขึ้นมาถึงข้างเต้านม ลมหายใจเขาดังขึ้น ตัวฉันก็เริ่มร้อน นิ้วโป้งของเขาแตะฐานเต้านม ฉันทนไม่ไหว พลิกนอนหงาย มองมือเขา การพลิกตัวทำให้มือเขาเลื่อนใกล้หัวนม เขากดและเค้นเบาๆ ฉันแอ่นตัวตามโดยไม่ได้ตั้งใจ เสียววูบขึ้นมา เขารีบขึ้นคร่อมฉัน ไซร้ร่องอก มืออีกข้างรูดชุดนอนขึ้นเหนือเต้านม ชุดนอนรั้งขึ้นมา เต้านมฉันโผล่ออกมา เขาเลียติ่งหูฉัน ฉันครางออกมาลืมตัว "อืม..."

ฉันอายมาก วางตัวไม่ถูก แต่เผลอพูดออกไป "ชอบแม่มั้ยลูก?" เขามองหน้าฉันด้วยสายตาแปลกๆ หิวโหย เราหยุดชะงัก มือเขายังจับเต้านมฉัน ฉันทำใจกล้า "ลูกชอบนมแม่มั้ย? นมแม่ใหญ่มั้ยจ๊ะ?" ฉันกดมือเขาลงบนเต้านม เขาเค้นแรงขึ้น "เป็นไง นมใหญ่พอมั้ย ลูกพายุ?" เขาตอบเสียงเบา "นมใหญ่มากครับแม่ ผมไม่เคยเห็นของใครใหญ่ขนาดนี้" ฉันโล่งใจหน่อย คิดว่าทำให้เรื่องนี้ไม่ซีเรียสเกิน แต่แล้วเขาก้มลงดูดหัวนมฉันอย่างเมามัน ดูดแรง เลียวนๆ ฉันเสียวซ่านไปหมด

"ไอ้ธันว์บอกอยากจับนมแม่ มันบอกทั้งขาวทั้งใหญ่ ตอนมาบ้านมันแอบมองแล้วเอาไปจินตนาการ ผมภูมิใจลึกๆ นะครับ" คำพูดเขาทำให้ฉันรู้สึกดีอย่างประหลาด น้ำหล่อลื่นไหลออกมา ฉันเสียว มือลูบหลังเขาโดยสัญชาตญาณ เขาไซร้ลงมาที่หน้าท้อง เลียรอบสะดือ ฉันตัวสั่น "แม่สวยมาก ผมรักแม่ ผมจะทำให้แม่มีความสุข เรามีความสุขด้วยกันนะครับ" เขาพูดเสียงสั่น ฉันใจอ่อน "เอาเลย ลูกรัก นี่แม่ของลูก อยากทำอะไรก็ได้ ฟัดนม เลียจุดซ่อนเร้น หรือเอาอวัยวะของลูกสอดใส่ในตัวแม่ ทำได้เลย... ซี๊ด... แม่รักลูกที่สุด เอาเลย!"

ฉันพูดหยาบตามที่วรพลเคยสอนตอนเรามีอะไรกัน น้ำหล่อลื่นออกมามาก ปากของพายุเลื่อนลงต่ำกว่าเดิม ภาพเขาเงยมองหน้าฉันทำให้ฉันคลั่ง ตัวกระตุกไม่หยุด ฉันจับมือเขาขยี้จุด sensitive ของฉันเอง ฉันอายแต่หยุดไม่ได้ ลุกขึ้นถอดเสื้อพายุ เลียหัวนมเขา มือลูบทั่วตัวจนถึงเป้ากางเกง เขาแอ่นตัว บีบเต้านมฉันแรง ฉันหน้ามืด ดึงกางเกงในเขาลง อวัยวะของเขาผงาดออกมา ทั้งใหญ่ แข็ง และยาว ใหญ่กว่าของวรพลซะอีก ฉันตกใจเล็กน้อย "โอ้ย ลูก..." แต่ไม่พูดออกมา

รู้สึกว่าเกินไปแล้ว แต่ความอยากหยุดไม่อยู่ ฉันอยากทำให้เขามีความสุข เลยค่อยๆ ใช้ลิ้นแตะหัวอวัยวะเขา ไล่ลงถึงโคน แล้วกลับขึ้น เขาคราง "แม่..." ทนไม่ไหว จับหัวฉัน ฉันเงยมองทำท่าดุ เขาปล่อยมือ ฉันยิ้มหวาน อ้าปากอมอวัยวะเขามิดถึงคอหอย ดูดแรงๆ หมุนวนลิ้น เขาครางดัง ตัวเกร็ง ฉันแอบยิ้ม ดันเขานอนหงาย เอาหน้าแนบอวัยวะ มองหน้าเขา เขาจ้องไม่กระพริบ ฉันใช้ลิ้นเลียตั้งแต่หัวถึงฐาน มองหน้ากันตลอด ใจฉันเต้นตุบๆ คิดว่า "นี่ฉันกำลังทำอะไรกับลูกตัวเอง" แต่เสียวเกินห้ามใจ

ฉันทนไม่ไหว น้ำแตกครั้งแรก ร่างกายกระตุก เขาดูตกใจ แต่ฉันหยุดไม่ได้ รู้ว่าเขาใกล้ถึง เลยหยุด กดเส้นเลือดที่โคนอวัยวะเขา เพื่อยืดเวลา เขาดิ้นรน "แม่... ทำต่อสิครับ" ฉันยิ้ม "ลูกไม่อยากทำจริงๆ เหรอ? อยากเข้าไปในตัวแม่มั้ย... ซี๊ด..." เขาลุกขึ้นทันที หน้าตาหิวโหย ฉันนอนหงายช้าๆ เพื่อยั่วเขา เขาดูใจร้อน จูบฉันอย่างหื่นกระหาย ปากประกบ ลิ้นพันกัน เราเนียนัวกันไม่ถึงนาที เขาพยายามสอดใส่ แต่ผิดท่า ฉันสอนโดยจับอวัยวะเขาจ่อที่จุดของฉัน "นี่ลูกกำลังจะเข้าสู่ตัวแม่แล้วนะ" เขาดันเข้ามาแทนคำตอบ

มันแน่นมาก แต่ความลื่นจากน้ำฉันทำให้เข้ามาเกือบสุด ฉันกดตัวเขา แอ่นสะโพกเด้งรับ จนติดหนอก เขาคราง "แม่..." ฉันถาม "ดีมั้ยครับแม่?" ไม่สิ เขาถามฉัน "ดีมั้ยครับแม่?" ฉันตอบเสียงสั่น "แม่เสียวมากลูก เอาเลย เย็ดแม่แรงๆ แม่เงี่ยนจนน้ำแตกหลายครั้งแล้ว กระเด้าแรงๆ ซี๊ด... เสียวมาก!" เขาสนองตอบรุนแรง กระเด้าช้าๆ ก่อน แล้วเร็วขึ้น ไซร้และเค้นเต้านมฉัน ฉันครางดัง "โอ้ย... ลูกเก่งจัง เย็ดเร็วๆ แรงๆ แม่เงี่ยนมาก... ซี๊ด... แม่จะเสร็จแล้ว... เย็ดแม่... ซี๊ด... เสียวสุดๆ... โอวว..."

ยิ่งเงี่ยน ฉันยิ่งพูดหยาบแบบที่ไม่เคยพูดกับใครนอกจากวรพล "ลูกมีแรงเท่าไร กระเด้ามาเลย... โครตมันส์... รู้มั้ยว่าลูกกำลังทำอะไรกับแม่... เสียวมั้ย... ไอ้ชั่ว... เย็ดแม่ตัวเอง... เย็ดแรงๆ... น้ำแม่จะแตกแล้ว... ซี๊ด... ไอ้สัตว์!" พายุดูชอบคำหยาบ ยิ่งมีอารมณ์ กระเด้าแรงไม่ยั้ง ตะโกนตาม "ผมจะแตกแล้ว... ซี๊ด... หีแม่เย็ดมันส์มาก... อีสัตว์... มึงอยากโดนผมเย็ดใช่มั้ย... นี่ไง ผมเย็ดอยู่... ซี๊ด... จะพาเพื่อนมารุม... คอยแหกให้พวกมัน... น้ำจะแตกแล้ว... ซี๊ด..."

ฉันตอบ "ออกมาเลยลูก แตกใส่ในตัวแม่เลย... แม่เสร็จแล้ว... ซี๊ด..." เขาซอยไม่ยั้ง ฉันดิ้นเพราะเสียวไม่หยุด เขาคงไม่รู้ว่าผู้หญิงเสร็จแล้วยังเสียวต่อ จนตะโกน "ผมเสร็จแล้วแม่... โอ้ย... เสร็จแล้ว!" น้ำของเขาพุ่งเข้ามาเยอะมาก ร้อนฉ่า ฉันขมิบเพิ่มความเสียวให้เขา น้ำล้นออกมา คงเพราะเขายังหนุ่มและไม่เคยกับใครจริงๆ เขาเสียวจนน้ำตาเล็ด ฉันก็ร้องไห้ด้วยความตื้นใจที่ทำให้เขามีความสุข เรากอดกันนาน อวัยวะเขายังอยู่ในตัวฉัน เรามองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป มีทั้งความหลงใหลและความพิเศษของแม่ลูก เขาจูบฉันอีกครั้ง ด้วยความนุ่มนวล อวัยวะเขาเริ่มแข็งอีก ฉันรู้ว่าความสุขกำลังจะมาอีก และนานกว่าเดิม "โอวว... ซี๊ด... ลูกรัก..."

แต่เรื่องไม่จบแค่นั้น คืนนั้นเราทำกันอีกสองรอบ ฉันเหนื่อยแต่หยุดไม่ได้ หลังจากเสร็จรอบแรก เรานอนกอดกัน ฉันลูบหลังเขา "ลูกไม่เสียใจใช่มั้ย" เขาส่ายหน้า "ไม่ครับแม่ ผมรักแม่ อยากทำแบบนี้มานานแล้ว" ฉันตกใจ "จริงเหรอ?" เขาพยักหน้า "ตั้งแต่เห็นแม่เปลือยกายตอนเด็กๆ แต่ไม่กล้าพูด" คำพูดเขาทำให้ฉันร้อนอีก ฉันพลิกตัวขึ้นคร่อมเขา กระเด้าช้าๆ ควบคุมจังหวะเอง "งั้นแม่จะทำให้ลูกเสียวสุดๆ" เราทำกันอีกรอบ ยาวนานกว่าเดิม ฉันสอนเขาเลียจุดของฉัน เขาทำเก่งมาก ฉันน้ำแตกสองครั้งก่อนเขาจะเสร็จ

เช้ามา ฉันตื่นก่อน เห็นเขานอนหลับ ฉันรู้สึกผิดมาก คิดว่า "นี่ฉันทำอะไรลงไป" ฉันลุกไปอาบน้ำ แต่พายุตื่นตามมา ยืนกอดฉันจากข้างหลังในห้องน้ำ "แม่... ทำอีกมั้ย" ฉันส่ายหน้า "ไม่ได้ลูก เดี๋ยวพ่อรู้" แต่เขาจูบคอฉัน มือลูบเต้านม ฉันอ่อนระทวย เราทำกันในห้องน้ำอีกครั้ง ใต้ฝักบัว น้ำไหลพร่าง ฉันยืนโก้งโค้ง เขาเข้าจากข้างหลัง แรงและเร็ว ฉันครางกลั้นเสียง "ซี๊ด... ลูก... เสียว..." เขาตอบ "แม่หุ่นดีมาก ผมชอบเย็ดแม่แบบนี้" เราหยุดไม่ได้

ทั้งวันนั้น เราอยู่บ้านกันสองคน ฉันพยายามทำตัวปกติ ทำอาหาร แต่พายุแอบลูบไล้ฉันตลอด เช่นตอนล้างจาน เขายืนกอดเอวจากหลัง ฉันรู้สึกตื่นเต้น เหมือนแอบมีชู้ แต่กับลูกตัวเอง คืนที่สอง เรานอนด้วยกันอีก ครั้งนี้เขามั่นใจกว่าเดิม สอนฉันทำท่าใหม่ๆ ที่เขาเรียนจากหนังโป๊มั้ง เราเปิดไฟสลัว ฉันนั่งคร่อมหน้าเขา ให้เขาเลีย ฉันตัวสั่น "โอ้ย... ลูกเก่งจัง" แล้วพลิกเป็น 69 ฉันอมเขา เขาเลียฉัน เราน้ำแตกพร้อมกัน หลังจากนั้น เขาเอาฉันแบบ doggy บนพื้นห้อง ฉันยืนโก้งโค้งจับขอบเตียง เขากระเด้าแรง ฉันร้อง "เย็ดแม่แรงๆ... ซี๊ด... แม่ชอบ..." เขาตอบ "หีแม่แน่นมาก... ผมจะเย็ดทุกวัน" เราหัวเราะกันหลังเสร็จ แต่ลึกๆ ฉันกลัว

วันที่สาม วรพลโทรมาถามไถ่ ฉันคุยปกติ แต่พายุแอบเลียหัวนมฉันระหว่างคุยโทรศัพท์ ฉันกลั้นคราง "อือ... ทุกอย่างปกติจ้ะ" มือสั่น หลังวางสาย เราหัวเราะกัน แล้วทำกันอีก บนโซฟาห้องนั่งเล่น กลางวันแสกๆ ฉันกลัวเพื่อนบ้านเห็น แต่ตื่นเต้นมาก เขาจับฉันนั่งตัก กระเด้าขึ้นลง ฉันเด้งรับ "โอ้ย... ลูก... แตกในอีกนะ" เขาพยักหน้า "ครับแม่... น้ำผมเยอะเพื่อแม่"

คืนสุดท้ายก่อนวรพลกลับ เราทำกันแบบสุดเหวี่ยง ฉันแต่งตัวเซ็กซี่ ชุดนอนซีทรูที่วรพลซื้อให้แต่ไม่เคยใส่ พายุเห็นตาโต "แม่... สวยมาก" เราจูบกันนาน เล้าโลมช้าๆ เขาเลียทั่วตัวฉัน ฉันอมเขาแบบ deep throat จนเขาครางลั่น แล้วเขาขึ้นคร่อม กระเด้ายาวๆ ช้าๆ สลับเร็ว ฉันน้ำแตกสามครั้ง "ซี๊ด... ลูก... แม่รักลูก... เย็ดแม่ตลอดไปเลย" เขาตอบ "ผมก็รักแม่... เราจะทำแบบนี้ลับๆ นะ" เรานอนกอดกันทั้งคืน อวัยวะเขาค้างในตัวฉัน

ตอนนี้วรพลกลับมาแล้ว ทุกอย่างดูปกติ แต่ฉันกับพายุแอบมองกันแบบมีความลับ ฉันรู้สึกผิด แต่ก็ติดใจ บางทีตอนวรพลนอนหลับ พายุแอบมาห้องฉัน เราจูบกันเบาๆ แต่ยังไม่กล้าทำเต็มที่ ฉันไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง แต่คืนนั้น มันเปลี่ยนทุกอย่างจริงๆ ถ้าคุณอ่านถึงตรงนี้ คิดว่าฉันบ้ามั้ย? แต่เชื่อเถอะ มันเกิดขึ้นได้กับใครก็ได้ ถ้าความเหงาและความใกล้ชิดมันพาไป ฉันแค่เล่าแบบมือสมัครเล่น ไม่ได้เขียนนิยายหรอก แค่ระบายออกมา ใครมีประสบการณ์คล้ายๆ กัน บอกหน่อยสิ ฉันไม่ใช่คนเดียวใช่มั้ย?

สวัสดีครับ ผมชื่อต้น ตอนนี้อายุ 18 ปีเต็มย่าง 19 เป็นช่วงชีวิตที่โคตรจะตื่นเต้นเลยครับ เพราะผมเพิ่งสอบติดมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งที่อยู่ทางภาคตะวันออก ที่จริงผมไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้นหรอกครับ แต่ดวงมันคงจะดีด้วย ตอนประกาศผลออกมา ผมติดถึงสองที่ สองมหาวิทยาลัยเลยทีเดียว ที่บ้านนี่เฮกันลั่น พ่อกับแม่ก็ดีใจใหญ่ แต่สุดท้ายผมก็ต้องเลือกแค่ที่เดียวอยู่ดี

การตัดสินใจของผมมันง่ายมากเลยครับ ผมเลือกที่นี่แบบไม่ต้องคิดซ้ำสองเลย เหตุผลหลักๆ ไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของมหา'ลัย หรือคณะที่อยากเรียนอะไรนักหนาหรอกครับ แต่เป็นเพราะ พี่ใบเตย พี่สาวแท้ๆ ของผม ทำงานเป็นพยาบาลอยู่ที่โรงพยาบาลในจังหวัดนี้พอดี การมีพี่สาวอยู่ใกล้ๆ มันทำให้ผมรู้สึกอุ่นใจกว่าการต้องไปผจญภัยตัวคนเดียวเยอะเลยครับ อย่างน้อยก็มีคนคอยดูแลเรื่องปากท้อง เรื่องเจ็บไข้ได้ป่วย แถมยังประหยัดค่าหอไปได้อีกบาน

ผมเลยจัดการย้ายสำมะโนครัวตัวเองจากบ้านที่ต่างจังหวัด มาอาศัยอยู่กับพี่ใบเตยก่อนเปิดเทอมประมาณสองสัปดาห์ เพื่อจะได้ปรับตัวกับสภาพแวดล้อมใหม่ๆ บ้านที่พี่ใบเตยเช่าอยู่เป็นทาวน์เฮาส์หลังเล็กๆ ในซอยที่ไม่พลุกพล่านนัก มันเป็นบ้านเช่าที่ผนังติดกับบ้านข้างๆ เลยครับ คือถ้าใครทำอะไรเสียงดังนิดหน่อยก็ได้ยินถึงกันหมด และเรื่องราวทั้งหมดของผมมันก็เริ่มต้นขึ้นจากบ้านข้างๆ หลังนี้แหละครับ

บ้านที่อยู่ติดกับเราทางขวาเป็นของ พี่มิ้นต์ ครับ ผมมารู้ทีหลังว่าเธอเป็นแม่ม่าย ตอนได้ยินครั้งแรกผมโคตรแปลกใจเลย พี่มิ้นต์อายุประมาณ 35 ปี หน้าตากับหุ่นของเธอยังดูสาวและสวยเป๊ะมากๆ เธอดูแลตัวเองดีสุดๆ พี่ใบเตยเล่าให้ฟังว่าเธอหย่ากับสามีมาหลายปีแล้ว ไม่มีลูก แล้วก็ยังไม่ได้แต่งงานใหม่ พี่มิ้นต์ทำงานเป็นนักเขียนอิสระครับ ส่วนใหญ่เลยจะใช้เวลาทำงานอยู่ที่บ้าน ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเท่าไหร่

ครั้งแรกที่ผมเจอพี่มิ้นต์ ผมจำได้ติดตาเลยครับ วันนั้นผมกำลังช่วยพี่ใบเตยรดน้ำต้นไม้ที่สวนหย่อมเล็กๆ หน้าบ้าน แล้วเธอก็เดินออกมาทิ้งขยะพอดี โอ้โห...วินาทีนั้นเหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะเลยครับ พี่มิ้นต์สวยสะดุดตามากจริงๆ ผิวของเธอขาวเนียนละเอียดเหมือนน้ำนม ยิ่งตัดกับผมสีน้ำตาลเข้มยาวสลวยของเธอยิ่งดูเด่นขึ้นไปอีก แต่สิ่งที่ทำให้ผมแทบหยุดหายใจคือรูปร่างของเธอครับ พี่มิ้นต์เป็นผู้หญิงที่หุ่นดีมาก หน้าอกหน้าใจของเธอไม่ใช่แค่ใหญ่ธรรมดา แต่มันกลมกลึงได้รูปทรงสวยงามมาก บั้นท้ายก็งอนกลมเป็นลูกพีชเลย วันนั้นเธอใส่แค่เสื้อยืดสีขาวธรรมดาๆ กับกางเกงขาสั้นรัดรูป แต่เสื้อยืดตัวนั้นมันรัดติ้วจนเห็นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนไปหมด โดยเฉพาะเนินอกอวบอิ่มที่ดันเสื้อจนแทบปริออกมา ผมเผลอกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่โดยไม่รู้ตัวเลย

เย็นวันนั้นตอนนั่งกินข้าว ผมก็อดที่จะชวนพี่ใบเตยคุยเรื่องนี้ไม่ได้ "พี่ใบเตย...พี่มิ้นต์ที่อยู่บ้านข้างๆ นี่โคตรสวยเลยเนาะ" ผมพูดขึ้นมาลอยๆ แต่สายตานี่จริงจังมาก

พี่ใบเตยเหลือบตามองผมแล้วก็หัวเราะหึๆ "เออ สวยจริง สวยจนสาวๆ ในซอยนี่อิจฉากันเป็นแถว แต่แกน่ะ ระวังหน่อยนะไอ้ต้น เดี๋ยวตาจะหลุดออกมานอกเบ้าซะก่อน" พี่สาวผมแซวกลับมาแบบรู้ทัน

ผมได้แต่ยิ้มแหยๆ แต่ในใจนี่คือภาพของพี่มิ้นต์ยังติดตาอยู่เลยครับ หลังจากวันนั้น ผมก็กลายเป็นพวกโรคจิตอ่อนๆ ไปเลย คือผมจะคอยแอบมองพี่มิ้นต์ตลอดเวลาที่เธอออกมานอกบ้าน ไม่ว่าจะตอนเธอตากผ้า รดน้ำต้นไม้ หรือแม้แต่ตอนเดินไปซื้อของที่ร้านชำปากซอย ผมชอบมองเวลาเธอใส่กางเกงโยคะรัดรูปเป็นพิเศษ กางเกงแบบนั้นมันทำให้ผมเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอชัดเจน โดยเฉพาะเนินสวาทที่โหนกนูนออกมาเป็นรูปเป็นร่างจนแทบจะทะลุกางเกงออกมา มันเป็นภาพที่กระตุ้นจินตนาการของเด็กหนุ่มที่เพิ่งแตกพานอย่างผมได้ดีชะมัดเลยครับ ผมได้แต่ฝันหวานลมๆ แล้งๆ ว่าสักวันหนึ่ง ผมจะมีโอกาสได้เห็นของจริงที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้านั้นสักครั้งในชีวิต

แล้วเหมือนสวรรค์จะเห็นใจ หรืออาจจะเป็นนรกส่งมาโปรดก็ไม่รู้...เรื่องไม่คาดฝันมันก็เกิดขึ้นครับ ช่วงก่อนเปิดเทอมแค่วันสองวัน ผมดันมาป่วยซะงั้น คงเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย แถมผมยังนอนดึกเตรียมของไปมหา'ลัยอีก เลยโดนไข้หวัดเล่นงานเข้าเต็มๆ ผมตัวร้อนจี๋ ปวดหัวตุบๆ จนลุกไปไหนไม่ไหว พี่ใบเตยเลยให้ผมหยุดพักผ่อนอยู่บ้านไปก่อน

ผมกินยาแก้ไข้ที่พี่ใบเตยจัดไว้ให้ แล้วก็หลับเป็นตายไปเลยครับ ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน แต่พอผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกที มองดูนาฬิกาก็เห็นว่าเป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว ท้องฟ้าข้างนอกมืดสนิท ในบ้านก็เงียบกริบ ผมค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งบนเตียง รู้สึกมึนหัวนิดหน่อยแต่ไข้ก็ลดลงไปเยอะแล้ว สักพักก็ได้ยินเสียงประตูหน้าบ้านเปิดออก พี่ใบเตยกลับมาจากเข้าเวรดึกพอดี

"อ้าว ตื่นแล้วเหรอต้น เป็นไงบ้าง ดีขึ้นยัง?" พี่ใบเตยเดินเข้ามาในห้องนอนผมพร้อมกับถุงกับข้าวในมือ

"ก็ยังมึนๆ อยู่เลยพี่ ไม่ไหวอะ พรุ่งนี้ผมขอหยุดเรียนอีกวันนะ" ผมตอบเสียงอู้อี้

"ได้ๆ ไม่เป็นไร พักให้หายดีก่อน" พี่ใบเตยพยักหน้า "อ้อ...เมื่อตอนเย็น พี่มิ้นต์เขามาถามหาแกด้วยนะ ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรเหมือนกัน เห็นบอกว่าถ้าตื่นแล้วให้ไปหาเขาหน่อย"

แค่ได้ยินชื่อ "พี่มิ้นต์" เท่านั้นแหละครับ อาการป่วยไข้ของผมมันเหมือนจะหายไปครึ่งหนึ่งเลยทันที หูผึ่งขึ้นมาทันทีเลยครับ "จริงดิพี่ แล้วเขาว่าไงอีก"

"ก็ไม่ว่าไง บอกแค่นั้นแหละ" พี่ใบเตยยักไหล่ "แกไปอาบน้ำอาบท่าก่อนไป๊ ตัวเหม็นเปรี้ยวหมดแล้ว เดี๋ยวพี่อุ่นข้าวต้มให้กิน"

ผมรีบลุกจากเตียงด้วยความกระปรี้กระเปร่าผิดกับเมื่อกี้ลิบลับ ในหัวก็คิดไปต่างๆ นานาว่าพี่มิ้นต์คนสวยมีธุระอะไรกับผมกันนะ หรือว่าเธอจะเห็นผมแอบมองเธอบ่อยๆ แล้วจะมาต่อว่า? หรือว่าเธอจะแค่มาถามไถ่อาการป่วยตามประสาเพื่อนบ้านที่ดี? ขณะที่ผมกำลังจะเดินเข้าห้องน้ำนั่นเอง หูของผมก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังแว่วมาจากทางบ้านของพี่มิ้นต์

มันเป็นเสียงครวญครางเบาๆ เหมือนคนกำลังมีความสุขปนกับความทรมาน ผมหยุดชะงัก ยืนนิ่งแล้วเงี่ยหูฟัง เสียงมันดังลอดมาจากทางหน้าต่างห้องนอนของเธอที่อยู่ตรงกับหน้าต่างห้องผมพอดี และดูเหมือนว่าคืนนี้เธอจะลืมปิดหน้าต่างด้วย ความอยากรู้อยากเห็นมันมีพลังมากกว่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในตอนนั้นครับ ผมค่อยๆ ย่องไปที่หน้าต่างห้องตัวเอง แง้มม่านออกเล็กน้อย แล้วมองลอดช่องว่างไปยังหน้าต่างห้องของพี่มิ้นต์ที่เปิดทิ้งไว้

แล้วภาพที่ผมเห็นตรงหน้า ก็ทำให้ตาของผมแทบจะถลนออกมานอกเบ้า! ลมหายใจผมสะดุดกึก ร่างกายแข็งทื่อไปหมด หัวใจเต้นรัวเหมือนกลองสงคราม...

พี่มิ้นต์นอนเปลือยกายอยู่บนเตียงของเธอ! แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟหัวเตียงส่องให้เห็นเรือนร่างขาวนวลของเธอได้อย่างชัดเจน เธอนอนหงาย ขาข้างหนึ่งพาดอยู่บนเตียง ส่วนอีกข้างงอชันขึ้น ถ่างออกกว้างจนผมเห็นทุกสัดส่วนตรงกลางกายของเธอ... และสิ่งที่ทำให้ผมช็อกยิ่งกว่า คือสิ่งที่อยู่ในมือของเธอครับ พี่มิ้นต์กำลังใช้แตงกวาลูกยาวๆ ใหญ่ๆ เล่นอยู่กับร่องสวาทของตัวเอง!

มือของเธอจับแตงกวาลูกนั้นสาวเข้าสาวออกอย่างต่อเนื่องเป็นจังหวะ ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอเผยอออกเล็กน้อย ส่งเสียงครางกระเส่าออกมาเป็นระยะๆ "อืมมม...อ๊า..." ใบหน้าสวยหวานของเธอเหยเก บิดเบี้ยวไปด้วยความเสียวซ่าน ดวงตาหลับพริ้ม ผมเห็นหน้าอกอวบใหญ่ของเธอกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หนักหน่วง

ผมยืนตัวแข็งทื่อ มองภาพนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา นี่มันยิ่งกว่าความฝันของผมซะอีก! ผมได้เห็นของจริงแล้ว แถมยังเป็นการแสดงสดแบบเอ็กซ์คลูซีฟอีกต่างหาก! ผมเห็นเธอเร่งจังหวะมือเร็วขึ้นและเร็วขึ้น เสียงครางของเธอดังขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่ง... "อ๊า...ซี๊ดดดด!" พี่มิ้นต์ร้องออกมาเสียงดังลั่น ร่างกายของเธอสะดุ้งเฮือก เกร็งกระตุกอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะแน่นิ่งไป หายใจหอบแรงเหมือนคนเพิ่งไปวิ่งมาราธอนมา

สักพักเธอก็ลุกขึ้นจากเตียง ดึงแตงกวาออกมาแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ผมยังคงยืนอึ้งอยู่ที่เดิม เลือดในกายของผมมันสูบฉีดพล่านไปหมด ไอ้หนูของผมมันแข็งโป๊กจนปวดหนึบไปหมดแล้ว ผมรีบวิ่งเข้าห้องน้ำของตัวเองทันที จัดการล็อคประตูเรียบร้อย แล้วภาพเรือนร่างขาวผ่องของพี่มิ้นต์กับแตงกวาลูกนั้นก็วนเวียนอยู่ในหัว ผมหลับตานึกถึงหุ่นของเธอ นึกถึงเนินสวาทอวบอูมที่ผมเพิ่งเห็น แล้วก็เริ่มรูดชักไอ้หนูของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ไม่นานนักผมก็เสร็จสมอารมณ์หมายไปหนึ่งรอบ

ผมนั่งพักให้หายเหนื่อยอยู่สักพัก แล้วก็กลับไปแอบดูที่หน้าต่างอีกครั้ง เผื่อว่าเธอจะออกมาโชว์ลีลาเด็ดอีกรอบ แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นเธอออกมาเลยครับ สงสัยจะอาบน้ำแล้วเข้านอนไปแล้ว ผมเลยตัดใจ เดินออกไปหาอะไรกินที่พี่ใบเตยอุ่นไว้ให้ แล้วก็กลับเข้าห้องนอน แต่คืนนั้นทั้งคืน ผมแทบจะข่มตาหลับไม่ลงเลยครับ ภาพของพี่มิ้นต์มันยังติดตาตรึงใจผมอยู่ไม่หาย

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการครั่นเนื้อครั่นตัวที่ยังไม่หายดี แต่ในหัวของผมกลับไม่ได้คิดเรื่องอาการป่วยของตัวเองเลยสักนิด มันมีแต่เรื่องของพี่มิ้นต์กับภาพเหตุการณ์เมื่อคืนวนเวียนอยู่เต็มไปหมด ผมรู้สึกทั้งตื่นเต้น ทั้งประหม่า ไม่รู้ว่าถ้าเจอหน้าเธอแล้วจะทำตัวยังไงดี

พี่ใบเตยตื่นมาทำกับข้าวให้ผมก่อนจะออกไปทำงาน เธอยื่นยาแก้ไข้ให้ผมพร้อมกับกำชับว่า "ต้น กินยาด้วยนะ แล้วก็อย่าลืมล่ะ ถ้าไหวก็เดินไปหาพี่มิ้นต์เขาหน่อย ไม่รู้ว่ามีเรื่องด่วนอะไรรึเปล่า"

"ครับพี่ เดี๋ยวผมไปแน่!" ผมรับปากเสียงแข็งขันจนพี่สาวมองหน้าแปลกๆ ผมรีบกินข้าวเช้า อาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว ผมเลือกใส่เสื้อยืดตัวเก่งกับกางเกงยีนส์ พยายามทำตัวให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ในสภาพคนป่วย แล้วก็เดินตรงไปยังบ้านข้างๆ ทันที

ผมยืนสูดหายใจเข้าลึกๆ อยู่หน้าประตูบ้านของพี่มิ้นต์สองสามครั้งเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะตัดสินใจยกมือขึ้นเคาะประตู ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก... หัวใจผมเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมานอกอก ไม่นานนัก ประตูก็เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของเจ้าของบ้านคนสวย

"อ้าว...ต้น" พี่มิ้นต์ทักทายผมด้วยรอยยิ้มหวานหยด "ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ เป็นไงบ้าง หายป่วยรึยัง?"

"เอ่อ...ก็ดีขึ้นแล้วครับพี่มิ้นต์" ผมตอบตะกุกตะกัก ไม่กล้าสบตาเธอตรงๆ "เมื่อคืนผมกินยาแล้วหลับยาวไปเลย พี่ใบเตยบอกว่าพี่มิ้นต์ถามหาผม มีอะไรให้ผมช่วยรึเปล่าครับ?"

พี่มิ้นต์หัวเราะเบาๆ "อ๋อ ไม่มีอะไรมากหรอก เมื่อกี้นี้พี่ก็เพิ่งเดินไปดูที่บ้านเรา เห็นยังหลับอยู่เลยไม่ได้ปลุกน่ะ"

"ครับ...ผมเพิ่งตื่นเมื่อกี้เอง"

"แล้ววันนี้ไปเรียนมั้ยเนี่ย?" เธอถามต่อ

"คงไม่ไปครับพี่ น่าจะหยุดอีกวันให้หายสนิทก่อน" ผมตอบตามความจริง

"โอ้โห ดีเลย!" อยู่ๆ พี่มิ้นต์ก็ทำตาโตเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ "งั้นก็มาถูกจังหวะเลย พี่กำลังอยากจะทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่อยูพอดีเลย แต่ทำคนเดียวไม่ไหวแน่ๆ ขอแรงเรามาช่วยหน่อยได้มั้ยจ๊ะ"

ในใจผมตอนนั้นตะโกนร้องออกมาว่า "ได้ครับ! ได้เสมอเลยครับ!" แต่ปากก็ตอบไปอย่างสุภาพว่า "ได้เลยครับพี่มิ้นต์ ไม่มีปัญหา เดี๋ยวผมกลับไปกินข้าวกินยาก่อน แล้วจะรีบมาช่วยนะครับ"

ผมแทบจะวิ่งกลับบ้านเลยครับ จัดการกินข้าวที่เหลืออย่างรวดเร็วชนิดที่ว่าแทบไม่ได้เคี้ยว กลืนยาลงคอตามไป แล้วก็รีบปิดประตูบ้าน วิ่งกลับไปที่บ้านของพี่มิ้นต์อีกครั้ง ในใจผมตอนนั้นมันพองโตไปด้วยความสุขและความหวัง นี่มันเป็นโอกาสทองของผมชัดๆ ที่จะได้ใกล้ชิดกับเธอแบบสองต่อสอง ผมจะต้องฉวยโอกาสนี้แอบมองสัดส่วนของเธอให้หนำใจไปเลย!

พอผมไปถึงหน้าบ้านอีกครั้ง พี่มิ้นต์ก็เปิดประตูรออยู่แล้ว และดูเหมือนว่าเธอจะเปลี่ยนชุดใหม่เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจทำความสะอาดในวันนี้โดยเฉพาะ เธอเปลี่ยนจากชุดนอนมาเป็นกางเกงยืดรัดรูปสีดำ กับเสื้อยืดตัวสั้นสีเทาที่เอวลอยนิดๆ โอ้โห...ชุดนี้มันยิ่งกว่าชุดเมื่อวานซะอีกครับ! กางเกงมันรัดแนบเนื้อไปทุกสัดส่วน โชว์ให้เห็นบั้นท้ายกลมกลึงและเนินสวาทที่นูนเด่นออกมาอย่างชัดเจน ส่วนเสื้อยืดตัวสั้นก็รัดรูปจนผมเห็นทรงของหน้าอกอวบใหญ่ได้แบบเต็มๆ ตา แถมชายเสื้อมันยังลอยขึ้นมานิดๆ เผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบและผิวขาวๆ ของเธออีกด้วย แค่เห็นชุดของเธอ ผมก็รู้สึกว่าร่างกายของผมมันสั่นสะท้านขึ้นมาทันที ไอ้หนูของผมเริ่มจะแข็งตัวขึ้นมาอีกแล้ว

"เข้ามาสิ จะยืนจ้องอะไรอยู่ตรงนั้นล่ะ!" เสียงของพี่มิ้นต์ดึงสติผมกลับมา

"เอ่อ...ขอโทษครับพี่" ผมรีบก้าวเข้าไปในบ้านอย่างเก้ๆ กังๆ พยายามไม่มองต่ำไปกว่าใบหน้าของเธอ

ภายในบ้านของพี่มิ้นต์ตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่ดูอบอุ่น มีชั้นหนังสือสูงจรดเพดานอยู่มุมหนึ่ง บนโต๊ะทำงานมีคอมพิวเตอร์แล็ปท็อปวางอยู่ สมกับเป็นบ้านของนักเขียนจริงๆ ครับ

"เดี๋ยวต้นช่วยพี่ปัดหยากไย่บนเพดานก่อนแล้วกันนะ พี่ตัวเตี้ย เอื้อมไม่ถึงน่ะ" พี่มิ้นต์พูดพร้อมกับยื่นไม้กวาดด้ามยาวมาให้ผม

"ได้เลยครับพี่" ผมรับไม้กวาดมาแล้วก็เริ่มปฏิบัติภารกิจทันที ผมพยายามตั้งใจทำงาน แต่สมาธิของผมมันไม่อยู่กับหยากไย่บนเพดานเลยสักนิด สายตาของผมมันคอยแต่จะแอบเหล่ไปมองพี่มิ้นต์ที่กำลังช่วยจัดของอยู่ข้างๆ ผม ใจผมเต้นแรงทุกครั้งที่เธอขยับตัว ทุกครั้งที่เธอก้มลงเก็บของ หน้าอกของเธอที่โผล่พ้นคอเสื้อออกมานิดๆ มันทำให้ผมแทบคลั่ง ผมอยากจะเห็นข้างล่างของเธออีกครั้ง อยากจะเห็นเหมือนที่เห็นเมื่อคืนนี้...

แล้วความคิดชั่วร้ายก็แวบเข้ามาในหัวผม ผมต้องหาทางมองเป้ากางเกงของเธอในระยะประชิดให้ได้! คิดได้ดังนั้น ผมก็แกล้งทำเป็นสะดุดขาตัวเองแล้วปล่อยไม้กวาดในมือให้หล่นลงพื้น "อุ๊ย!" ผมร้องออกมาเบาๆ แล้วก็รีบก้มตัวลงไปเก็บไม้กวาดทันที

และมันก็ได้ผลครับ! จังหวะที่ผมก้มลงไปนั้น สายตาของผมมันอยู่ในระดับเดียวกับเป้ากางเกงของพี่มิ้นต์ที่ยืนอยู่ข้างๆ พอดีเป๊ะ! เนินสวาทที่โหนกนูนภายใต้เนื้อผ้าสีดำมันอยู่ตรงหน้าผม ห่างจากจมูกของผมแค่คืบเดียวเท่านั้น ผมเห็นรอยตะเข็บกางเกงที่ถูกรั้งจนจมหายเข้าไปในร่องสวาทของเธออย่างชัดเจน ผมจ้องมองภาพนั้นตาไม่กระพริบ ลืมตัวไปชั่วขณะ... "ว้าว..." เสียงพึมพำหลุดออกมาจากปากของผมโดยไม่รู้ตัว

พี่มิ้นต์หันขวับมามองผมทันทีที่ได้ยินเสียงของผม ดูเหมือนเธอจะรู้ตัวแล้วว่าผมกำลังจ้องมองอะไรอยู่ แต่แทนที่เธอจะโกรธหรือตกใจ เธอกลับยืนนิ่งๆ แล้วค่อยๆ เด้งเป้าของเธอเข้าหาใบหน้าของผมเบาๆ หนึ่งครั้ง เป็นการทักทายที่ทำให้ผมสะดุ้งสุดตัว!

"อุ๊ย!" ผมร้องออกมาแล้วรีบดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที หน้าผมร้อนเห่อไปหมด รู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

พี่มิ้นต์มองผมด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เธอยกมือขึ้นมาจับไหล่ของผมไว้เบาๆ แล้วถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความนัยว่า "เป็นไง...ไม่เคยเห็นรึไง?"

"ปะ...เปล่าครับพี่! ผมไม่ได้ตั้งใจ" ผมรีบปฏิเสธเสียงสั่น แต่ก็รู้ดีว่ามันเป็นคำแก้ตัวที่ฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด

"อย่ามาแก้ตัวเลยน่าไอ้เด็กน้อย" พี่มิ้นต์หัวเราะในลำคอ "จ้องซะตาเป็นมันขนาดนั้น! บอกให้มาช่วยทำความสะอาด ไม่ใช่ให้มาจ้องของของพี่!" พูดจบ เธอก็ดันไหล่ผมเบาๆ ให้นั่งคุกเข่าลงไปกับพื้นอีกครั้ง

ผมงงเป็นไก่ตาแตก ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเธออย่างนั้น "พี่...พี่จะทำอะไรครับ"

พี่มิ้นต์ยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์และเซ็กซี่ในเวลาเดียวกัน เธอก้าวเข้ามาประชิดตัวผม แล้วแอ่นสะโพกของเธอเข้ามาจนเนินสวาทภายใต้กางเกงรัดรูปนั้นแทบจะชนกับจมูกของผมอยู่แล้ว "ก็ในเมื่ออยากจ้องนักใช่มั้ย? งั้นก็จูบมันซะสิ...หอมมันเลย!"

คำสั่งของเธอทำให้ผมอึ้งไปเลยครับ! นี่มันเรื่องจริงเหรอวะเนี่ย? ผมเงยหน้าขึ้นมองเธออย่างไม่แน่ใจ แต่สายตาของเธอมันบอกว่าเธอพูดจริง! ในเมื่อโอกาสมาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่คว้าไว้ก็โง่เต็มทนแล้ว! ผมคิดในใจ...เอาวะ เป็นไงเป็นกัน!

ผมตัดสินใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี กดใบหน้าของตัวเองลงไปบนเป้ากางเกงของเธอ แล้วสูดดมกลิ่นหอมกรุ่นที่ลอดผ่านเนื้อผ้าเข้ามาเต็มปอด ฟอดใหญ่! กลิ่นกายสาวของเธอมันหอมจนทำให้ผมแทบคลั่ง "หอม...หอมมากเลยครับพี่มิ้นต์" ผมพูดออกมาตามความรู้สึกจริงๆ

พี่มิ้นต์ดูจะพอใจกับคำตอบของผม เธอกดศีรษะของผมให้แนบชิดกับเนินสวาทของเธอนานขึ้นอีกนิด "หอมมั้ยล่ะ? แล้ว...อยากเห็นของจริงข้างในรึเปล่า?"

"หอมสุดๆ เลยครับ! อยากเห็นครับ...อยากเห็นมากๆ!" ผมตอบกลับไปอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียว

"ได้สิ..." พี่มิ้นต์กระซิบเสียงพร่า "แต่มีข้อแม้นะ...ดูอย่างเดียวไม่ได้ ต้องทั้งหอม ทั้งดม แล้วก็...ต้องชิมด้วย!"

ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบอะไร พี่มิ้นต์ก็จัดการถลกกางเกงยืดของเธอลงไปกองไว้ที่ข้อเท้าอย่างรวดเร็ว แล้วเธอก็ยืนตัวตรง เปลือยท่อนล่างให้ผมเห็นแบบเต็มๆ สองตา!

ภาพตรงหน้าทำให้ผมแทบหยุดหายใจ เนินสวาทของเธออวบอูม โหนกนูนสวยงามเหมือนที่ผมจินตนาการไว้ไม่มีผิด มีไรขนสีดำอ่อนๆ ปกคลุมอยู่บางๆ ดูเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก กลีบสวาทของเธอไม่ได้คล้ำอย่างที่ผมเคยเห็นในหนัง แต่เป็นสีชมพูระเรื่อน่าดูดน่าชิมมาก พี่มิ้นต์ใช้นิ้วของเธอค่อยๆ แหวกกลีบเนื้อนั้นออก เผยให้เห็นติ่งเม็ดเล็กๆ ที่ตั้งชูชันเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงกลาง

"อย่ามัวแต่มองเฉยๆ สิ" เสียงของเธอปลุกผมจากภวังค์ "รู้นี่...ว่าพี่อยากให้ทำอะไร...ชิมน้ำหวานๆ ของพี่ด้วยนะ"

ผมไม่ต้องรอให้เธอสั่งซ้ำสอง ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ สูดดมกลิ่นหอมยั่วยวนที่โชยออกมาจากร่องสวาทของเธออีกครั้ง ก่อนจะแลบลิ้นออกไปแตะที่ร่องสวาทที่ฉ่ำเยิ้มนั้นอย่างแผ่วเบา รสชาติหวานปะแล่มๆ ของน้ำรักผู้หญิงมันช่างอร่อยจนผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว "อร่อย...อร่อยมากเลยครับพี่"

"เห็นติ่งของพี่มั้ย?" เธอถามเสียงสั่น "ดูดมันสิ...ขบเบาๆ นะ"

ผมทำตามคำสั่งของเธออย่างว่าง่าย ผมใช้ริมฝีปากครอบครองติ่งเม็ดนั้นแล้วดูดดึงเบาๆ สลับกับการใช้ปลายลิ้นตวัดเลีย พี่มิ้นต์จับหัวของผมไว้แน่น แอ่นสะโพกรับสัมผัสจากลิ้นของผมอย่างเต็มที่ เสียงครางหวานๆ ดังออกมาจากลำคอของเธอไม่ขาดสาย "ซี๊ด...อ๊า...ดีจังเลยต้น! ดูดแรงๆ อีก...เอาลิ้นควานเข้าไปในร่องของพี่ด้วย!"

เธอเด้งร่องสวาทของเธอใส่หน้าผมไม่ยั้ง ก่อนจะดึงตัวออก แล้วจัดการถอดเสื้อยืดตัวสั้นของเธอทิ้งไปอีกชิ้น ตอนนี้เรือนร่างท่อนบนของเธอก็เปลือยเปล่าเช่นกัน หน้าอกอวบใหญ่ขนาดมหึมาที่ผมได้แต่แอบมองมาตลอด ตอนนี้มันอยู่ตรงหน้าผมแล้ว!

พี่มิ้นต์คุกเข่าลงตรงหน้าผม ยกเต้านมข้างหนึ่งขึ้นมาจ่อที่ปากของผม "ดูดเลย...ไม่ต้องรอ!"

ผมอ้าปากงับหัวนมสีชมพูของเธอทันที ดูดดึงอย่างหิวกระหาย ในขณะเดียวกัน มือของเธอก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ มันค่อยๆ ล้วงลงไปที่เป้ากางเกงยีนส์ของผม ปลดกระดุมและรูดซิปลงอย่างชำนาญ ก่อนจะดึงเอาท่อนลำที่แข็งขืนของผมออกมาสู่โลกภายนอก

"โห..." พี่มิ้นต์อุทานออกมาเบาๆ เมื่อเห็นขนาดของผม "ใหญ่ยาวเว่อร์เลยนะเรา" เธอกำรอบท่อนลำของผมแล้วรูดขึ้นลงเบาๆ

"อ๊ะ...พี่...ผมเสียว" ผมครางออกมาอย่างสุดจะทน

พี่มิ้นต์ยิ้มอย่างพอใจ เธอก้มหน้าลง แล้วใช้ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอครอบครองส่วนปลายของผม ใช้ลิ้นร้อนๆ ของเธอวนเลียรอบๆ หัวบานหยักอย่างช่ำชอง "อืม...อร่อยจัง" เธอรัวลิ้นไปทั่วทั้งลำสลับกับการดูดดึงอย่างเมามันส์ ลงไปจนถึงพวงไข่ของผม ผมเกร็งไปทั้งตัว รู้สึกเหมือนกำลังจะระเบิดออกมา "พี่...ผมจะ...ทนไม่ไหวแล้ว!"

พี่มิ้นต์ถอนปากออก แล้วสั่งผมเสียงเฉียบขาด "นอนลง!" ผมรีบเอนตัวนอนหงายลงบนพื้นทันที จากนั้นเธอก็คลานขึ้นมาคร่อมร่างของผมไว้ จับท่อนลำของผมจ่อไปที่ปากทางเข้ารังรักของเธอ แล้วถูไถไปมา น้ำเมือกใสๆ ของเธอไหลออกมาจนเปียกแฉะไปหมด

"พี่...เปียกหมดแล้ว" ผมบอกเสียงกระเส่า

"แล้วจะรออะไรอยู่อีกล่ะ!" สิ้นเสียงของเธอ พี่มิ้นต์ก็กดร่องสวาทของเธอกลืนกินท่อนลำของผมเข้าไปจนสุดด้ามในคราวเดียว!

"โอ๊ย! แน่นสุดๆ เลยพี่!" ผมร้องลั่น ความคับแน่นจากภายในร่องของเธอมันบีบรัดท่อนลำของผมจนแทบขยับไม่ได้ ผมพยายามเด้งสวนขึ้นไป พี่มิ้นต์กอดผมไว้แน่น "ซี๊ด...สุดยอดเลยต้น!" เธอยกสะโพกขึ้นแล้วกระแทกลงมาเป็นจังหวะเนิบๆ ก่อนจะค่อยๆ เร่งความเร็วขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นไปทั่วห้อง "พี่...ผมเสียวไปหมดแล้ว!"

ทันใดนั้น พี่มิ้นต์ก็ลุกขึ้น เธอยันตัวลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ขอบหน้าต่าง ใช้มือสองข้างจับขอบหน้าต่างไว้ แล้วแอ่นบั้นท้ายงอนงามมาทางผม โก้งโค้งจนผมเห็นร่องสวาทที่กำลังขมิบตอดท่อนลำของผมที่ยังคาอยู่ได้อย่างชัดเจน "มาสิ! มาทางนี้!"

ผมลุกขึ้นแล้วเดินตามไป จัดท่าทางให้เข้าที่ แล้วกระแทกสวนเข้าไปอีกครั้งจนมิดลำ! "โอย...เข้าสุดเลย!" ผมเริ่มซอยสะโพกอย่างรุนแรงและบ้าคลั่ง มือสองข้างก็บีบขยำหน้าอกอวบใหญ่ของเธออย่างเมามันส์ ปากก็ไซ้ซอกคอขาวๆ ของเธอไปด้วย

"อ๊า...อ๊า...เสียวร่อง! ต้น...กระแทกแรงๆ เลย! พี่จะเสร็จแล้ว!" ร่องสวาทของเธอตอดรัดผมถี่ขึ้นเรื่อยๆ ผมเองก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว น้ำรักของผมพุ่งกระฉูดเข้าไปในตัวเธออย่างรุนแรง

"พี่...ออก...ออกแล้ว!" ผมคำรามลั่น

"โอย...ร้อน...ร้อนในร่องไปหมดแล้ว!" พี่มิ้นต์ร้องออกมาพร้อมกับร่างที่กระตุกเกร็ง

ผมแช่ท่อนลำของผมคาไว้อย่างนั้นสักพัก ขยำนมของเธออีกสองสามที ก่อนจะค่อยๆ ถอนตัวออกมา

ผมทรุดตัวลงนั่งบนพื้นอย่างหมดแรง มองดูน้ำรักของผมที่ผสมกับน้ำของเธอไหลเยิ้มออกมาจากร่องสวาทสวยๆ พี่มิ้นต์หันกลับมามองผมแล้วยิ้มหวาน "ชอบมั้ย?"

"สุดยอดเลยครับพี่!" ผมตอบจากใจจริง

เธอยิ้มอย่างพอใจ แล้วก็เดินกลับมาคุกเข่าตรงหน้าผมอีกครั้ง จัดการอมท่อนลำของผมที่อ่อนตัวลงไปแล้ว ทำความสะอาดจนมันกลับมาแข็งขืนอีกรอบ

"ร่องของพี่มันหนาวมานานแล้วนะต้น" เธอกระซิบข้างหูผม "ต่อไปนี้ ต้นต้องมาช่วยทำให้มันอุ่นขึ้นทุกวันเลยนะ"

ผมยิ้มรับ "ได้เลยครับ ถ้าร่องของพี่หนาวเมื่อไหร่...ผมช่วยได้เสมอ!"

หลังจากนั้น เราก็เริ่มบรรเลงเพลงรักรอบที่สองกันต่อ วันนั้นทั้งวัน ผมกับพี่มิ้นต์ไม่ได้ใส่เสื้อผ้ากันเลยสักชิ้น พอมีอารมณ์เมื่อไหร่เราก็จัดกันทันที เราล้วงจับลูบคลำกันทั้งวัน จนกระทั่งตกค่ำ ผมถึงได้ใส่เสื้อผ้าแล้วเดินกลับบ้านตัวเองไป

"ไปไหนมาทั้งวันเลยไอ้ต้น?" พี่ใบเตยถามขึ้นเมื่อเห็นผมเดินเข้าบ้าน

"อ๋อ...ไปช่วยพี่มิ้นต์ทำความสะอาดบ้านมาครับพี่ เหนื่อยมากๆ เลย" ผมตอบไปพลางยิ้มในใจ...ใครจะรู้ล่ะว่าการทำความสะอาดของผมกับพี่มิ้นต์ มันจะล้ำลึกและดูดดื่มได้ขนาดนี้!