เรื่องสั้นอีโรติก

  • ค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลอง ณ ชั้น 28 (The Night of Celebration on Floor 28) ตอนที่ 3: ความอบอุ่นในความมืด และการเปิดใจ

    ตอนที่ 3: ความอบอุ่นในความมืด และการเปิดใจ (Warmth in the Dark & Opening Hearts)

    หลังจากคำสั่งของพราวให้ทุกคนพักผ่อน ลลิษายังคงนั่งกอดอกชันเข่า ปิดปังสัดส่วนอันสมบูรณ์แบบของเธอไว้ ดวงตาหวานฉ่ำจับจ้องไปยังธีร์ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน—มันคือการผสมผสานระหว่างความรังเกียจในฐานะชนชั้นที่ต่ำกว่า กับแรงดึงดูดทางกายภาพที่ไม่อาจปฏิเสธได้

    ธีร์ค่อยๆ ขยับตัวมานั่งข้างลลิษา โดยมีพราวและเอวาคั่นกลางระหว่างเขากับเธอ เขาเอนหัวลงเล็กน้อย ปล่อยให้ความอบอุ่นจากร่างกายของเขาแผ่ซ่านไปถึงร่างที่เกร็งตึงของสาวไฮโซ

    ไม่นานนัก เอวาก็เริ่มเอนศีรษะมาซบที่ไหล่กว้างของธีร์ ลมหายใจร้อนๆ ของเธอที่เป่ารดต้นคอ ทำให้ประสาทสัมผัสของธีร์ถูกกระตุ้นขึ้นอีกครั้ง ความรู้สึกนี้มันช่าง... *เย้ายวน* เกินกว่าจะควบคุมได้ ธีร์เริ่มเหงื่อซึมตามไรผม เขาค่อยๆ ใช้มือหยาบกร้านแต่แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน ลูบไล้แขนของเอวาอย่างเชื่องช้า

    "ร้อนเหรอคะพี่?" เอวากระซิบถามเขาเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความพึงพอใจในสัมผัสนั้น
    "ปะป่าวจ๊ะ พี่ทนได้..." ธีร์กระซิบตอบกลับไปที่เรือนผมหอมกรุ่นของเธอ

    แล้วเอวาก็เริ่มเล่นเกม เธอค่อยๆ เอามือลูบไล้ขึ้นมาตามแผ่นแขนของเขาอย่างช้าๆ ก่อนจะเลื่อนมือลงไปยังแก่นกลางลำตัวที่แข็งโป๊กอยู่ใต้กางเกงใน... **"แล้วอย่างนี้ละค่ะ ทนได้ป่าว?"**

    นิ้วเรียวบางของเอวาเริ่มคลำสำรวจ เขาไม่ได้รอให้เธอถามจบ ธีร์ก็กัดฟันกรอด! ความรู้สึกถูกสัมผัสจากมือที่บริสุทธิ์และอ่อนเยาว์เช่นนี้ มันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาจนแทบจะระเบิดออกมา แก่นกายของเขายิ่งแข็งตุงขึ้น จนหัวควยนั้นปูดโปนจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจนยิ่งกว่าเดิม

    เอวาก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงนั้น เธอแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะใช้ปลายนิ้วเรียวบางลูบไล้ไปตามส่วนปลายของมันอย่างจงใจ จนน้ำเงี่ยนใสๆ เริ่มซึมเยิ้มออกมาจากหัวควยเล็กน้อย

    "อื้อ..." ธีร์หอบเบาๆ เขาไม่สามารถควบคุมเสียงตัวเองได้อีกต่อไป เขากอดตอบโต้ความขี้เล่นของสาวน้อยนั้น มือหยาบสากของเขาเลื่อนขึ้นไปสัมผัสทรวงอกเต่งตึงที่ถูกเสื้อยืดฟิตเปรี๊ยะรัดไว้


    มือของธีร์เริ่มลูบคลำอย่างไม่เกรงใจ เขาค่อยๆ บีบเคล้นเบาๆ ที่ยอดอกของเอวา ทำให้เธอตัวสั่นสะท้าน มือของเธอก็ยิ่งกุมแก่นกายของเขาแน่นขึ้นราวกับจะยึดครองมันไว้

    ทั้งสองกำลังจมดิ่งอยู่ในโลกส่วนตัวที่ถูกตัดขาดจากความวุ่นวายภายนอก ลลิษานั้น... เธอทำได้เพียงก้มหน้าซบแขน กอดเข่า ปล่อยให้ร่างกายตอบสนองต่อแรงกระตุ้นนั้นโดยไม่รู้ตัว แต่พราวยังคงเฝ้ามองการแสดงออกของทั้งคู่ด้วยสายตาที่ร้อนวูบวาบ

    *นี่มันอะไรกัน?* พราวคิดในใจ *ความปรารถนาที่ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเปิดเผยกลางลิฟต์!* เธอเองก็ไม่เคยมีประสบการณ์ทางเพศแบบนี้มาก่อน การกอดจูบจากแฟนเก่าของเธอจบลงด้วยการเสร็จสมรรถภาพอย่างรวดเร็ว แต่การได้เห็นมันเกิดขึ้นตรงหน้า... มันทำให้หัวใจของพราวเต้นระรัว

    ธีร์รู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่สามารถทนต่อความเย้ายวนนี้ได้อีกต่อไป เขาก้มลงไปสูดดมกลิ่นกายหอมหวานจากซอกคอของเอวาอย่างลุ่มหลง ก่อนจะเริ่มจูบปากเธออย่างหนักหน่วง


    เสียง "จุ๊บ... จุ๊บ..." ของริมฝีปากที่ประสานกันดังขึ้นในความมืด เอวาก็ตอบรับด้วยการโอบแขนรอบคอเขา เธอเริ่มส่งเสียงครางเบาๆ ในลำคอ *“อือ.... อืออ...”*

    ธีร์ใช้ลิ้นสอดแทรกเข้าไปอย่างเชี่ยวชาญ เขาดูดเลียและพันเกี่ยวกับลิ้นนุ่มของเอวาอย่างเร่าร้อน ทั้งสองบดจูบแลกลิ้นกันราวกับกำลังต่อสู้เพื่อครอบครองอีกฝ่าย ไฟโลกีย์ได้ปลุกเร้าความกระสันในตัวทั้งคู่จนสติเริ่มมอดไหม้

    มือของธีร์ละจากโหนกนูนใต้กางเกงใน แล้วเลื่อนขึ้นไปดึงสายบราของเอวาลงมาทางหัวไหล่ เพียงชั่วอึดใจ ท่อนบนที่ขาวเนียนและเต่งตึงของสาวน้อยก็เปลือยเปล่า เผยให้เห็นเนินอกสวยงามราวกับผลไม้สุก

    พราวถึงกับกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เธอแทบจะหลับตาปี๋เมื่อได้เห็นภาพนั้น แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะยอมรับความจริงว่า... *เธอเองก็ต้องการมัน!*

    ธีร์จ้องมองหน้าอกของเอวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย เขาไม่รอช้า เขาก้มหน้าลงสูดดมกลิ่นนมหวานๆ นั้นอย่างระเริงใจ ลิ้นปราดเปรียวของเขาโจมตีไปที่ร่องอกเบียดแน่นนั้น ละเลงระรัวลากไปมาทั้งสองเต้าจนเปียกชื้น ส่วนมือก็ขยำเคล้นคลึงอย่างคนหื่นกระหาย ลีลาการเล้าโลมนี้ทำให้เอวาต้องแอ่นอกรับลิ้นของเขาด้วยความเสียวซ่าน

    "อือออ... ธีร์.... ซีดส์.... อออา..." เอวากระซิบออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ มือเล็กๆ ของเธอเริ่มกวัดไปที่รอบคอของเขา "พี่ขา... **ซีดส์**..."

    ธีร์ใช้มือเคล้นคลึงโหนกนูนของเอวา พร้อมกับกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "เอวาครับ... ผมขอนะครับ" ความต้องการในตัวหญิงสาวกำลังรุกเร้าเขาจนเกินจะหักห้ามใจ ปากของเขายังคงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ขณะที่มือก็บีบเคล้นขยำนมเธออย่างเมามันส์


    ลลิษาสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เธอหลับตาลงด้วยความอดสูใจ ร่างงามของพราวเองก็อ่อนปวกเปียกหมดแรงดิ้นรนโดยพลัน ปล่อยให้ธีร์เคล้นคลึงเฟ้นฟอนอย่างย่ามใจ

    ธีร์ค่อยๆ ถอดกางเกงในตัวจิ๋วของพราวออกไปทางขาเรียวยาว เขาจ้องมองเต้านมอวบใหญ่ขาวเนียนนั้น ก่อนจะลงมือบีบขยำเคล้น ความหยุ่นสู้มือที่เขาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง ความหื่นกระหายในอกของเขาทะยานถึงขีดสุด

    ธีร์ก้มหน้าลง ลากลิ้นโลมเลียร่องอกและเนินอกจนเปียกชื้น ดูดเลียหัวนมสีชมพูที่ตอนนี้แข็งชูชันอย่างท้าทาย พร้อมกับขบเบาๆ อย่างหยอกเย้า ส่วนมือก็ขยำเคล้นคลึงเต้านมเต็มมืออย่างไม่กลัวแหลกเหลว พราวเองก็เริ่มตอบสนอง เธอแอ่นอกสู้ลิ้นของธีร์ที่รัวอยู่หัวนมเธออย่างรัญจวน

    "อือออ... อืออ... พราวเสียว... อออา..." เสียงครางของพราวดังขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ มือขาวนุ่มของเธอกอดรัดไปที่ท้ายทอยของธีร์ กดแน่นเข้าหาโหนกนูนตัวเอง เธอไม่สนใจว่าลลิษาจะมองอยู่หรือไม่!


    องค์ประกอบทั้งหมด—ความงามอันบริสุทธิ์ของเอวา, ความเย้ายวนเร่าร้อนของพราว, และความปรารถนาที่ถูกปลุกขึ้นในตัวธีร์—มันคือส่วนผสมที่สมบูรณ์แบบที่สุด ธีร์ไม่รอช้า เขาผละจากหน้าอกของเอวา แล้วหันไปหาพราวอย่างรวดเร็ว

    เขาจ้องมองใบหน้าสวยคมของเธอ ดวงตาฉ่ำเยิ้มด้วยอารมณ์ใคร่ ก่อนจะดึงตัวเข้ามาประทับจูบที่ปากเรียว ริมฝีปากของเขากระหายราวกับถูกกระตุ้นมานานแสนนาน นิ้วมืออันเจนจัดคลึงเคล้นทรวงอกอวบของพราวอย่างเชี่ยวชาญ

    ธีร์รุกเร้าหนักหน่วง ปากซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ก่อนจะซอกซอนไปสูดหอมที่แกมนวลเนียน แล้วไล่ไปที่ริมฝีปากสีชมพูอ่อน เขาบดจูบแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม ไฟโลกีย์ได้เผาไหม้ความยับยั้งชั่งใจของทั้งคู่จนสติมอดไหม้ เสียงครางประสานกันในลำคอ "อือ.... อืออ..."

    มือของธีร์ละจากโหนกนูนใต้กางเกงใน แล้วขึ้นมาดึงบราของพราวลงทางหัวไหล่ ในชั่วพริบตา ท่อนบนของสาวสวยก็เปลือยเปล่า เผยให้เห็นความขาวเนียนที่น่าหลงใหล

    "อื้อออ... ธีร์.... ผมขอนะครับ" เขาพึมพำข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่สุด ก่อนจะจ้องมองเต้านมอวบใหญ่ของเธออย่างไม่วางตา มือเขาเริ่มบีบเคล้นคลึงมันอย่างเมามันส์

    ลลิษามองภาพนั้น... เธอหลับตาลงด้วยความอดสูใจ ร่างงามของพราวอ่อนปวกเปียกหมดแรงดิ้นรนโดยพลัน ปล่อยให้ธีร์เป็นผู้ควบคุมทุกจังหวะการเคลื่อนไหว


     เขาหันกลับมามองลลิษาที่กำลังเหม่อมองเขาอยู่ สายตาหวานฉ่ำนั้น... มันแตกต่างจากสายตาเหยียดหยามเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง

    เขาทรุดตัวลงดันร่างนุ่มนิ่มของลลิษานอนราบกับพื้นอย่างแผ่วเบาที่สุด เขาเริ่มฟอนเฟ้นโลมเลียเหมือนคนละเมอเพ้อ "ลลิษา... คุณลลิษาของผม.... ทำไมสวยหวานได้ขนาดนี้"

    ลลิษากำลังจะหลับตา ปล่อยกายปล่อยใจให้เขาตักตวงความหฤหรรษ์ ลิ้นของธีร์เริ่มจากต้นขา ไล้เฉี่ยวไปตามโหนกนูนที่เปียกชุ่มนั้น ความเสียวซ่านแล่นพล่านจนขนลุก

    ธีร์เล้าโลมได้พักเดียวก็ทนไม่ไหว เขาเกี่ยวขอบกางเกงในลงมาทีเดียว... **หลุดออก!** ลลิษานอนเปลือยท่อนล่างขาวโพลน ท่ามกลางความมืดสลัวของลิฟต์

    เขาขยับตัวขึ้นมาฉกลิ้นไปที่สะดือสวย วนเป็นวงกลมอย่างเชื่องช้า ลลิษาถึงกับแอ่นหน้าท้องเนียนเรียบรับลิ้นนั้นโดยอัตโนมัติ ธีร์ใช้สองมือจับข้อพับหลังหัวเข่าของเธอ แล้วดันอ้าออกเพื่อจ้องมองกลีบสาวที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักอย่างเต็มตา

    "....สวยจริง ๆ ....อืมมมม... ลลิษา..." เขาพึมพำเสียงกระเส่า "คุณมันคือสวรรค์ชัดๆ"

    ลลิษารู้สึกเขินอายจนใบหน้าแดงก่ำ มือของเธอจิกไปที่พื้นลิฟต์ อ้าขาเตรียมรับความปรารถนาจากปลายลิ้นสากนั้น ลิ้นของเขาตวัดขึ้นลง ปาดซ้ายขวาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยั่งเข้าไปในหลืบลึกล้ำ ถอนออกมาห่อปากดูดน้ำรักกลืนกินเสียงดัง *ซ๊วบ ซ๊วบ* อย่างเอร็ดอร่อย

    ก่อนจะลากไปละเลงเน้นๆ ที่ติ่งเสียว สองมือก็เริ่มขยำเคล้นเต้านมของเธออย่างเชี่ยวชาญ ลีลาชั้นเชิงระดับโคตรเซียน ทำให้ร่างงามดิ้นพราด บิดไหวไปมาอย่างร่านร้อน มือเล็กๆ ของลลิษาก็ยกขึ้นกุมผมบริเวณท้ายทอยของธีร์ กดแน่นเข้าหาโหนกนูนตัวเอง

    "อื้ยยยยย.....ซีดส์สสส....อา... ธีร์... ลลิษา เสียวววว...." เสียงครางนั้นดังจนแทบจะทะลุเพดาน!


    ธีร์ไม่รอช้า เขาใช้นิ้วกลางแหย่แยงเข้าไปในร่องจนสุดโคน งอนิ้วขึ้นครูดผนังอ่อน พร้อมกับชักเข้า-ออกอย่างมีจังหวะ คู่ไปกับการตวัดลิ้นสากที่ปากร่อง ปลุกความกระสันของสาวสวยให้ทะยานถึงขีดสุด

    "อี๊ออออออ....อา...ซีดส์สสส…..ออออา!" ลลิษาส่งเสียงร้องออกมาอย่างหฤหรรษ์ ร่างงามของเธอเริ่มกระตุก ส่ายร่อนไม่หยุด เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะหลุดลอยไปกับความเสียวซ่านนี้

    แต่แล้วธีร์ก็ถอนปากออกชั่วครู่ ทำให้ลลิษาเกิดอาการเย็นวาบที่ท่อนล่าง เธอโหยหาการสัมผัสอีกครั้ง ธีร์ยิ้มกระหยิ่ม เขาค่อยๆ ช้อนร่างนุ่มนิ่มของเธอขึ้นมา มองตาเธอที่ฉ่ำเยิ้มด้วยความปรารถนา ก่อนจะทรุดตัวลงไปนอนทาบทับร่างงามนั้น

    ท่อนเอ็นที่ตอนนี้แข็งชูชันป้วนเปี้ยนอยู่ตรงหน้าขาของเธอ ลลิษากรีดร้องออกมาเมื่อธีร์ก้มลงดูดขบหัวนมอย่างเร่าร้อน มือหยาบกร้านเริ่มบีบเคล้นสองเต้าอย่างไม่ปราณี

    "อือออ... ธีร์คะ.... อือ..." เธอครางตอบรับ เขาเห็นว่าเธอพร้อมแล้ว!

    เขาจับท่อนเอ็นนั้นจ่อที่ปากร่อง หัวบานเขี่ยไปมาที่ติ่งเสียว ก่อนจะออกแรงกดมันเข้าไป... **ฟึ่บ!**

    ลลิษาสะดุ้งเฮือก ความเจ็บปวดอันแสนคุ้นเคยจากการถูกสัมผัสครั้งแรกถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง เธอกัดฟัน สองแขนขาวเพรียวกอดรัดไปที่หลังกำยำของธีร์แน่น "ลลิษา... เจ็บ... เบาๆ ค่ะ... ธีร์"

    แต่ความเจ็บปวดนั้นกลับถูกแทนที่ด้วยคลื่นแห่งความเสียวซ่านอย่างฉับพลัน เมื่อธีร์เริ่มขยับเอว ดันท่อนเอ็นเข้าไปทีละน้อย เขาจ้องมองใบหน้าหวานซึ้งของเธอที่บิดเบี้ยวด้วยอารมณ์ ก่อนจะก้มลงเลียลำคอขาวผ่อง แล้วมาจูบแลกลิ้นกับเธออีกครั้ง

    *ความคับแน่นจากร่องหลืบที่ไม่เคยถูกใครล่วงล้ำมาก่อน ทำให้ธีร์หน้าเหยจากการถูกช่องสวรรค์ตอดรัดไปทั่วท่อนลำ!* เขาต้องกัดฟันกรอด ค่อยๆ เสือกไสท่อนเอ็นเข้าไปอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุด... **มันก็จมหายเข้าไปในหลืบของสาวสวยจนมิดลำ**

    เส้นขนหนุ่มสาวพัวพันกันยุ่งเหยิง ลลิษามองตัวเองที่ถูกครอบครอง เธอขมวดคิ้วมุ่น น้ำตาเริ่มไหลรินออกมาเต็มสองแก้ม "อูยยย... ของคุณลลิษาฟิตจริง ๆ ...ซีดส์" ธีร์ครางกระเส่า

    เขาค่อยๆ ขยับเอว บดส่ายซ้ายขวาหน้าหลัง จนช่องหลืบนั้นขยายตัวรับกับท่อนเอ็นอย่างสมบูรณ์แบบ ชายหนุ่มเริ่มเร่งจังหวะการเคลื่อนไหว... **พั่บ! พั่บ!**

    "อี๊ยยยยยย ....มันแน่นจังเลย....อือออ....ธีร์....ซีดส์!" ลลิษาส่งเสียงร้องออกมาอย่างสุดขีด ความเจ็บปวดเริ่มบรรเทาลง แต่ความเสียวซ่านกลับก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรงจนเธอแทบสำลัก


    เมื่อธีร์เร่งเครื่องกระเด้าบั้นเอวเร็วขึ้น แรงขึ้น สะโพกผายขาวผ่องของลลิษาก็ส่ายร่อนขึ้นรับท่อนเอ็นนั้นอย่างผู้หญิงที่ยอมจำนนต่อโลกีย์ ธีร์จับข้อพับหัวเข่าของเธอให้มาอยู่ตรงข้อพับหลังศอกของเขา แล้วเดินเครื่องกระแทกเข้าใส่ร่องหลืบฟิตแน่นนั้นอย่างต่อเนื่อง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น

    "ซีดส์....ธีร์ ....ลลิษา เสียว...ซีดส์ ....จะไม่ไหวแล้ว....อ๊าออออออ๊า!" ลลิษาส่งเสียงร้องออกมาด้วยความสุขสมที่ท่วมท้น เธอไม่สามารถต้านทานแรงกระแทกนี้ได้อีกต่อไป ร่างงามของเธอเริ่มกระตุก ส่ายตัวบิดเกร็ง แอ่นสะโพกโหนกนูนเข้ารับท่อนเอ็นนั้นด้วยความหฤหรรษ์ที่สุดในชีวิต

    "ซ๊ดสสสสสสส....อาออออ... ลลิษา เสียวววว ....ลลิษาเสียวววว .....อี๊ยยยยยยย!"

    ธีร์เห็นสัญญาณแห่งการปลดปล่อยนั้น เขากระแทกเข้าใส่ครั้งสุดท้ายอย่างรุนแรงที่สุด! ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของเขาฉีดน้ำเชื้อขาวขุ่นข้นเข้าไปทะลักทะล้นในช่องสวาทที่กำลังบีบรัดราวกับจะดูดกลืนมันไว้ทั้งหมด

    "อูยยยย.. ผมก็...ซีดส์สส....อูยยย..." ธีร์และลลิษากอดกันแน่น จูบปากกันอย่างดูดดื่ม เนิ่นนาน ราวกับว่าพวกเขาได้ค้นพบสิ่งที่ตามหามาตลอดชีวิตแล้ว


    เมื่อผละจูบออกจากกัน ทั้งสองก็หอบหายใจหนักๆ ลลิษาค่อยๆ ยกตัวขึ้นมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากสาวไฮโซผู้เย่อหยิ่ง กลายเป็นหญิงสาวที่ยอมจำนนต่อเสน่ห์ดิบเถื่อนของชายหนุ่มตรงหน้า

    ธีร์เช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าสวยหวานของเธอ เขาไม่ได้รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย เขากลับรู้สึกถึงความสุขสมอย่างเต็มเปี่ยม เมื่อเห็นว่าลลิษาสามารถตอบสนองเขาได้ดีขนาดนี้!

    เขาทรุดตัวลงไปนอนทาบทับร่างงามนั้นอีกครั้ง ท่อนเอ็นที่ยังคงแข็งชูชันป้วนเปี้ยนอยู่ตรงหน้าขาของเธอ ลลิษาครางออกมาด้วยความกระสันเมื่อธีร์ก้มลงดูดขบหัวนมอย่างอ่อนโยน มือหยาบกร้านเริ่มบีบเคล้นสองเต้าอย่างไม่ปราณี

    "อือออ... ธีร์คะ.... อือ..." เธอตอบรับเสียงแผ่วเบา

    ธีร์เห็นว่าเธอพร้อมแล้ว เขาจับท่อนเอ็นนั้นจ่อที่ปากร่องอีกครั้ง ก่อนจะกดมันเข้าไปอย่างช้าๆ ลลิษาสะดุ้งเฮือก แต่คราวนี้ความเจ็บปวดกลับถูกกลืนกินด้วยความคุ้นเคยและความปรารถนา

    "เม... เจ็บ... เบาๆ ค่ะ... ธีร์" เธอร้องขอ

    เขาเริ่มขยับเอว ดันท่อนเอ็นเข้าไปทีละน้อย ดวงตาของเขาสื่อสารกับเธอว่า *'ไม่ต้องกังวลนะ ที่รัก'* ก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นและหนักหน่วงขึ้นอีกครั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดัง **พั่บ! พั่บ!**

    ลลิษากรีดร้องออกมาอย่างเต็มปอด "ซีดส์....ธีร์ .... เสียว...ซีดส์ ....จะไม่ไหวแล้ว....อ๊าออออออ๊า!" เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป ร่างงามของเธอแอ่นสะโพกโหนกนูนเข้ารับท่อนเอ็นนั้นด้วยความหฤหรรษ์ที่สุดในชีวิต


    ธีร์เร่งเครื่องกระแทกอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งเขาเองก็รู้สึกถึงแรงบีบรัดที่รุนแรงจากช่องสวรรค์ของเธอ เขากระโจนเข้าใส่เป็นครั้งสุดท้าย! น้ำเชื้อร้อนๆ ของเขาทะลักทะล้นเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง ลลิษาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ร่างกายของเธอกระตุกตอบสนองตามจังหวะที่น้ำอุ่นๆ กระฉูดเข้ามา

    "โอยยยย ยยย อูยยยซ์ ออออก แล้วววววว!" เธอขมิบน้ำรักแตกซ่านออกมาอีกเป็นครั้งที่สาม!

    ทั้งสองกอดก่ายกันแน่น ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีค่อยๆ คลี่คลายไป ถูกแทนที่ด้วยความสุขสมอันบริสุทธิ์ ลลิษาสะอื้นเบาๆ อย่างเสียใจที่เผลอใจให้เขาทำลายความเป็นสาวของเธอ แต่เมื่อธีร์กระซิบคำหวานข้างหู "คุณคือทุกอย่างของผม... คุณคือดอกไม้ที่สวยที่สุดในโลก" เสียงสะอื้นนั้นก็ค่อยๆ สงบลง

    ลลิษากอดตอบเขาแน่น เธอไม่ต้องการจะปฏิเสธความรู้สึกนี้อีกต่อไป ภายใต้แสงไฟสลัวของลิฟต์ชั้น 28 ค่ำคืนส่งท้ายปีได้มอบบทเรียนอันเร่าร้อนให้เธอแล้ว... บทเรียนที่ว่า **แม้แต่ดอกฟ้าอย่างเธอก็สามารถยอมจำนนต่อเสน่ห์ดิบๆ ของชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งได้อย่างง่ายดาย**

    ธีร์ค่อยๆ ผ่อนแรงลง เขาคลายอ้อมแขนออกช้าๆ ลุกขึ้นนั่งมองสามสาวแสนสวยที่ตกเป็นของเขา—เอวาที่หลับตาพริ้มด้วยความสุข, พราวที่ยังคงหายใจหอบอย่างเคลิบเคลิ้ม และลลิษา... ที่กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาแห่งการยอมจำนนอันเปี่ยมไปด้วยรัก

    ชายหนุ่มหยิบเสื้อคลุมของสาวๆ มาคลุมร่างพวกเธอไว้ เขาเอนตัวพิงผนังลิฟต์ มองภาพความสุขสมนั้นอย่างอิ่มเอมใจ รอคอยแสงอรุณรุ่งที่จะมาเปิดประตูสู่ปีใหม่ ... และการเริ่มต้นบทรักครั้งยิ่งใหญ่ของเขาและลลิษา

    อ่านต่อ
  • ค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลอง ณ ชั้น 28 (The Night of Celebration on Floor 28) ตอนที่ 2: ติดกับดักลิฟต์ และการเผชิญหน้าครั้งแรก

    ตอนที่ 2: ติดกับดักลิฟต์ และการเผชิญหน้าครั้งแรก (Trapped in the Elevator & The First Encounter)

    เสียง "กึก! กึก!" ที่ดังขึ้นอย่างผิดจังหวะราวกับหัวใจของเครื่องจักรขนาดมหึมากำลังเต้นผิดปกติ ทำให้บรรยากาศแห่งความสุขสงบเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยคลื่นความตึงเครียดฉับพลัน ลิฟต์หรูหรากว้างขวางตามสไตล์ผู้บริหาร ขนาดสามคูณสามเมตร หยุดนิ่งราวกับถูกแช่แข็งอยู่กลางอากาศ พัดลมระบายอากาศหยุดหมุนทันที ความเงียบงันที่มาพร้อมกับเสียงกลไกแปลกๆ นั้น ช่างน่าอึดอัดจนแทบจะทำให้ทุกคนหายใจไม่ออก

    "อุ้ย! ลิฟต์เป็นอะไรคะ คุณลลิษา?" พราวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มสั่นเครือเล็กน้อย เธอรีบหันไปมองแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว
    "ไม่รู้สิคะ เอ เป็นอะไรไป นี่คุณกดปุ่มอะไรหรือเปล่า?" ลลิษายิงคำถามใส่ธีร์ทันที ดวงตาคู่สวยของเธอฉายแววของการตำหนิและความไม่พอใจ เธอรู้สึกว่าการที่เขาอยู่ตรงนี้ ทำให้ความสมบูรณ์แบบของค่ำคืนนี้ถูกบดบังด้วยกลิ่นอับๆ ของชุดทำงานราคาประหยัดของเขา

    ธีร์ ผู้ซึ่งกำลังก้มหน้ามองพื้นอย่างสำรวม ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอ ดวงตาคมเข้มนั้นไม่ได้แสดงความตื่นตระหนก แต่กลับมีความเหนื่อยหน่ายที่ถูกกดทับไว้ "โธ่ คุณลลิษา กดเอง เสียบการ์ดเองทั้งหมดครับ ผมจะรู้ได้อย่างไร" เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเซ็งๆ ราวกับว่าเธอเป็นคนที่สมควรได้รับเรื่องนี้ที่สุด

    คำพูดนั้นของเขาเหมือนเป็นการตอกย้ำสถานะทางสังคมระหว่างพวกเขาทันที *'คุณ'* กับ *'ผม'*—มันคือการประกาศเขตแดนอย่างชัดเจน ลลิษากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอรู้สึกว่าความเย่อหยิ่งที่เธอพยายามรักษาไว้กำลังถูกท้าทายโดยชายหนุ่มคนนี้

    "ก็คุณดูสิคะ!" ลลิษาเน้นเสียง "ป้ายประกาศซ่อมลิฟต์! นายฝรั่งก็เตือนผมแล้วว่าต้องมีการปิดบำรุงรักษาช่วงนี้!" เธอชี้ไปยังแผงควบคุมที่ติดอยู่ข้างประตูอย่างฉุนเฉียว "นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

    ธีร์เหลือบมองตามนิ้วเรียวสวยของเธอ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างยอมจำนนต่อความโกรธเกรี้ยวของเธอ "ผมก็ดูแล้วครับคุณลลิษา... มันระบุชัดเจนว่าปิดซ่อมระหว่าง 23:00 น. ของวันนี้ จนถึง 05:00 น. ของวันที่ 31 ธันวาคม 47 และที่สำคัญที่สุดคือ **จะมีการตัดสัญญาณโทรศัพท์เพื่อตรวจสอบระบบสื่อสารภายในอาคารทั้งหมดด้วย**"

    คำพูดนั้นเหมือนการตอกตะปูลงบนโลงศพแห่งความสะดวกสบายของเธอ ลลิษาหน้าซีดเผือด ความโกรธเกรี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกอย่างรวดเร็ว "บ้าจริง! ทำไมไม่มีใครบอกให้ชัดเจนกว่านี้!" เธอสั่นเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าของเธอคงไร้ประโยชน์

    "ก็ติดไว้นานแล้วครับ แล้วพวกคุณก็โอ้เอ้ จนถึงเวลาพอดี ผมละซวยจริงๆ ที่ต้องมาติดแง้กในลิฟต์กับเหล่าเทพธิดา!" ธีร์บ่นออกมาอย่างไม่ปิดบังความรู้สึก แต่คำพูดนั้นกลับฟังดูน่ารักและจริงใจจนทำให้ลลิษารู้สึกเหมือนถูกโจมตีด้วยเสน่ห์ของเขา


    ทันใดนั้นเอง... **ไฟเพดานลิฟต์ก็ค่อยๆ ดับลง!**

    ความสว่างไสวที่เคยเป็นฉากหลังให้กับความเย่อหยิ่งของลลิษาพลันหายไป เหลือเพียงแสงริบหรี่จากช่องระบายอากาศเล็กๆ ที่อยู่ด้านบน ลิฟต์มืดจนมองแทบไม่เห็นอะไรตรงหน้า ความตกใจแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

    "กรี๊ด! ไฟดับด้วย!" เอวาเด็กสาวแสนสวยร้องออกมาอย่างสุดเสียง ดวงตากลมโตเบิกกว้างราวกับลูกแก้วที่สะท้อนความหวาดกลัว "พัดลมก็ดับ ไฟก็ดับ จะทำยังไงดีล่ะคะ คุณลลิษา?"

    พราวหน้าซีดเผือด แต่สัญชาตญาณความเป็นมืออาชีพของเธอก็เข้ามาควบคุมสถานการณ์ เธอรีบมองไปรอบๆ ก่อนจะหันไปหาธีร์ "นี่คุณ ลองปีนขึ้นไปดูที่เพดานหน่อย มีช่องทางออกไหมคะ?"

    ธีร์ไม่ลังเล เขาตอบรับด้วยความมั่นใจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีอ่อนน้อม "ครับ ผมจะลองดู"

    สายตาของเขาค่อยๆ ปรับการมองเห็นในความมืดได้ดีกว่าคนอื่น เขาสามารถแยกแยะรูปทรงของผนังและราวสแตนเลสได้อย่างชัดเจน ความรู้สึกร้อนอบอ้าวที่เริ่มก่อตัวขึ้นจากกลไกที่หยุดทำงาน ทำให้เขารู้สึกถึงไอระเหยของน้ำหอมราคาแพงที่สาวๆ ทั้งสามกำลังปล่อยออกมา กลิ่นหอมหวานนั้น... มันช่างเย้ายวนจนแทบจะทำให้เขาเสียสติ

    ธีร์ค่อยๆ เหยียบขึ้นไปบนราวสแตนเลสที่เกาะผนัง เขาปีนขึ้นไปอย่างคล่องแคล่ว เกาะอยู่บนเพดาน ก่อนจะเคาะโป๊กๆ ที่พื้นผิวโลหะ "ก๊อก... ก๊อก..." เขาสัมผัสได้ถึงช่องพัดลมระบายอากาศเล็กๆ ที่ยังคงเปิดอ้าอยู่

    *สมองของเขาแล่นปรู๊ด!* ถ้าเขาสามารถปิดช่องระบายลมให้เล็กลง อากาศที่ร้อนอบอ้าวนี้จะถูกกักเก็บไว้ และสาวๆ เหล่านี้... พวกเธอจะทำอย่างไร? อาจจะต้องถอดเสื้อผ้าโชว์เนื้อหนังอันสวยงามให้เขาได้ชมก็ได้

    ธีร์พยายามใช้ปลายนิ้วเขี่ยให้ใบพัดหมุนมาปิดช่องระบายอากาศอย่างเบามือ ก่อนจะค่อยๆ ปีนลงมา หอบหายใจดังเฮือกเล็กน้อยจากการออกแรง "มีช่องลมอยู่ครับ ผมเปิดให้อ้ามากที่สุดแล้ว เผื่อว่าช่างซ่อมเขาลงมาใกล้ๆ เราค่อยตะโกนบอกเขาได้" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นปกติที่สุด


    "จะทำยังไงดีคะ พี่พราว เอวากลัวจัง..." ลลิษายอมยอมที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาบ้าง เธอหันไปหาพราวอย่างหมดหนทาง
    "ไม่มีอะไรหรอก รอหน่อยจนเช้าก็ได้ ดีสิ มีคนอยู่ด้วยหลายคน ถ้าเหลือพี่กับน้องเอวาละ น่ากลัวแย่เลย" พราวปลอบโยน

    ธีร์ทรุดตัวลงนั่งบนพื้นลิฟต์ เขาไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกออกมาอย่างที่สาวๆ คาดหวัง "นั่งพักก่อนเถอะครับ เดี๋ยวช่างลงมาเช็คที่ตัวลิฟต์เราค่อยตะโกนเรียก"

    ลลิษาหาที่ระบายความโกรธเกรี้ยวของเธอไม่เจอ เธอจ้องมองเขาด้วยสายตาจับผิด "นี่คุณ ไม่ตกใจบ้างเลยนะ?"
    ธีร์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ "ก็ผมเจอบ่อยๆ ครับ มหาลัยที่เรียน... ลิฟต์เก่าโคตรเลยครับ ลิฟต์ติดทุกวันเลย"

    "ที่ไหนคะ เอวาจะได้ไม่เอ็นท์เข้า?" พราวถามด้วยความสนใจ
    "ที่ ม... นะครับ" ธีร์ตอบอย่างรวดเร็ว "ตึกเก่าๆ ทั้งนั้นเลยนี่ แพตตี้เคยไปหาเพื่อนสมัยตอนเรียนมหาลัย"

    พราวหันไปถามลลิษา "คุณลลิษาล่ะคะ เคยเจอแบบนี้ไหม?"
    ลลิษาส่ายหน้าเล็กน้อย พยายามรักษาภาพลักษณ์ของสาวไฮโซที่สมบูรณ์แบบไว้ "ไม่เคยหรอกค่ะ ที่เมืองนอกน่ะ เขาเซอร์วิสกันดีมากๆ เซพตี้สุดๆ"


    ทันใดนั้น เอวาก็เริ่มหายกลัวแล้ว แต่ความร้อนและความอับชื้นก็ทำให้เธอรู้สึกถึงความกระหายอย่างรุนแรง "หิวน้ำจัง พี่พราว" เธอเอ่ยเสียงหวาน พราวรีบตอบรับเบาๆ "กลืนน้ำลายก่อนสิ ดื่มน้ำเข้าไปจะปวดห้องน้ำนะ"

    ธีร์ได้ยินบทสนทนานั้น เขาก็รู้สึกถึงความต้องการทางกายที่เริ่มก่อตัวขึ้นเช่นกัน เขาหันไปหาเอวาอย่างอ่อนโยน "พี่ชื่ออะไรครับ หนูชื่อเอวา นี่พี่พราว แล้วก็พี่คนสวยนั้นชื่อ พี่ลลิษา"
    เอวายิ้มกว้าง "ผมชื่อธีร์ครับ อยู่สำนักงานทนายความชั้นสามสิบ ดูแลเอกสารของคดีต่างประเทศ"

    ธีร์ดูเหมือนจะรู้สึกเอ็นดูในตัวเอวาเป็นพิเศษ เธอช่างพูด ช่างเจรจาไม่หยุด เขาจึงตอบรับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน "ทำนานยังครับพี่?"
    "ก็สองปีกว่าแล้วค่ะ จบเนติฯ ก็เข้าบริษัทนี้เลย เพราะอยากพูดภาษาอังกฤษให้คล่องโดยไม่ต้องไปเรียนเมืองนอกเหมือนคนรวยๆ อย่างคุณลลิษาไงคะ" ธีร์กระแทกสาวสวยลูกมหาเศรษฐีเล่น

    ลลิษาสะบัดหน้าพรืดเล็กน้อย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสนุกกับปฏิกิริยาของเขา "ไง แล้วพูดได้ดีไหม ลองพูดเป็นภาษาอังกฤษให้ฟังหน่อยดิ เพื่อจะจ้างเป็นพนักงาน" เธอท้าทายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

    ธีร์หัวเราะเบาๆ เขาเริ่มแนะนำตัวและเล่าถึงความเป็นมาของตัวเองอย่างช้าๆ เสียงของเขา... มันนุ่มลึกจนเอวาอดไม่ได้ที่จะผสมโรงคุยโต้ตอบเป็นภาษาอังกฤษตามไปทันที ลลิษามองภาพนั้นด้วยความทึ่งในใจ *คนจบในประเทศที่ไม่ได้เรียนเอกอังกฤษ จะพูดได้ดีขนาดนี้ได้อย่างไร?* พราวเองก็รู้สึกว่าสำเนียงของเขาเหนือกว่าเธอเสียอีก แม้จะทำงานกับฝรั่งและเรียนโทจากต่างแดนมาแล้วก็ตาม

    "สำเนียงดีจัง หัดมาจากไหนคะ?" พราวถามด้วยความชื่นชม
    "ก็แหม่มเลขานายครับ แกช่วยเกลาให้พูดผิด ปรับคำละสิบบาท ค่าขนมเลี้ยงกันในออฟฟิศ โดยเข้าบ่อยๆ ก็ต้องรีบปรับปรุงตัว ไม่งั้นไม่มีค่าข้าวกิน!" ธีร์ตอบอย่างติดตลก

    "ไม่เหมือนเอวา ภาษาไทยเพี้ยนที่ไร เพื่อนโห่ทุกที ต้องจำสำเนียงแปลกเรื่อย ค่อยยังชั่วขึ้นแล้ว ไม่งั้นละก็..." พราวแซว
    "เหมือนเมื่อปีก่อนไง เอวาพูดอะไร พี่ไม่รู้เรื่องเลย!" ลลิษาก็เสริมอย่างสนุกสนาน

    บรรยากาศเริ่มร้อนอบอ้าวขึ้นตามลำดับ เหงื่อซึมตามไรผมของทุกคน ทุกคนหายใจเข้าออกแรงๆ เพื่อรับมือกับความอับชื้นนี้... และนั่นคือสัญญาณที่บอกว่า **การควบคุมสถานการณ์กำลังจะหลุดลอยไปจากมือของสาวไฮโซอย่างลลิษา**

    ธีร์กล่าวคำขอโทษพวกเธออีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจถอดเสื้อแขนยาวออก เผยให้เห็นเสื้อยืดคอกลมสีขาวข้างใน เขาค่อยๆ ปูตัวนอนชันเข่าตามความยาวของลิฟต์ เอวาก็รู้สึกเมื่อยจนเอนตัวลงนอนข้างๆ เขา ธีร์ขยับแบ่งเสื้อให้เอวาครึ่งหนึ่ง เด็กสาวแสนสวยก็หันหน้าไปทางลลิษาและพราว

    "นอนพักก่อนเถอะค่ะ พี่พราว พี่ลลิษา สองชั่วโมงกว่าแล้ว" เอวากระซิบด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลีย
    "พลัดกันนอนพักเถอะ เดี๋ยวค่อยเปลี่ยนกันเฝ้ารอช่างมา เฮ่อ ร้อนจัง..." พราวบ่นเบาๆ เธอถอดเสื้อตัวนอกออก เหลือเพียงเสื้อกล้ามสีอ่อนที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

    ธีร์รู้สึกถึงความสุขสมอย่างท่วมท้นในใจ เขาได้พบกับเหตุการณ์ที่เขาเฝ้ารอมาตลอดชีวิต! เด็กสาวลูกครึ่งแสนสวยนอนข้างๆ ใบหน้าของเธอหันเข้าหาเขา หน้าอกตึงเต็มแน่นภายใต้เสื้อยืดฟิตเปรี๊ยะ ชุ่มเหงื่อ กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นน้ำหอมปนกลิ่นสาบสาวนั้น... มันช่างเป็นส่วนผสมที่หอมหวลจนน่าหลงใหล เขาเอนตัวลงเล็กน้อย มองไปยังลลิษา เธอเองก็มีเหงื่อซึมเต็มหน้า แต่ยังคงรักษาท่าทางเชิดหยิ่งไว้ได้ ไม่ยอมถอดเสื้อตัวนอก

    "พี่คะ เวลาติดลิฟต์เมื่อก่อน ทำยังไง?" เอวาหันมาพูดกับธีร์ กลิ่นปากของเธอหอมกรุ่นจนน่าหลงใหล
    "ก็ ถ้าอยู่กับเพื่อนก็คุยไปเรื่อยๆ ถ้าติดกับเพื่อนผู้หญิง ก็ทำแบบนี้..." ธีร์เงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะคำรามออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ... **"ฮือ ฮือ ฮือ ฮ่า ฮ่า!"**

    เสียงหัวเราะของลลิษาดังขึ้นทันทีด้วยความตกใจ พราวก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกๆ ที่เห็นปฏิกิริยาของเธอ "ไอ้บ้า!" ลลิษากระแทกเสียงใส่เขาอย่างโกรธจัด แต่ในแววตานั้นกลับมีความขบขันซ่อนอยู่

    "คิก คิก พี่นี่น่ารักจัง" เอวาหัวเราะกับไหล่ของธีร์ เธอรู้สึกถึงรสสัมผัสของกลิ่นตัวและกลิ่นผมหอมกรุ่นจนร่างกายเริ่มตอบสนอง ธีร์รับรู้ได้ทันที! ความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงยีนส์ก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

    เอวาแนบหน้าเข้ากับไหล่ล่ำสันของเขา เล่น รู้สึกสนุกและไม่ได้กลัวอะไรอีกต่อไป เธอรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่สุดในโลกที่ได้เจอชายหนุ่มแสนล่ำขี้เล่นคนนี้ จึงหันตัวไปนอนแนบกับร่างกำยำยิ่งขึ้น ทำให้แก่นกายของธีร์พองตัวจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจนผ่านเป้ากางเกง... *อูยยยย!*

    "ขนาดมันใหญ่เหลือเกิน เกินเจ็ดนิ้วด้วยมั้ง..." เอวาหรี่ตามองคะเนด้วยสายตาซุกซน พราวเองก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงนั้นเช่นกัน สาวบริสุทธิ์อย่างพราวยอมกลืนน้ำลายเอื้อกหลับตาปี๋เมื่อเห็นมัน เธออดไม่ได้ที่จะด่าเอวาในใจว่า *'ไปแหย่ให้เสือตื่น เดี๋ยวก็มีเรื่องหร่อก!'*

    "หิวน้ำจัง พี่พราว" เอวากระซิบเบียดร่างธีร์แน่น "พี่มีน้ำอยู่หน่อยหนึ่งในเป้ เอวาขอได้ไหมคะ?"
    ธีร์ลุกขึ้นนั่งอย่างอายๆ เมื่อรับรู้ถึงสายตาของเอวาและพราวที่จับจ้องมาที่เขา ลลิษานั้น... ไม่มองด้วยแววเหยียดหยาม แต่กลับมองด้วยความสนใจใคร่รู้อย่างเปิดเผย

    "อุ้ย ขอบคุณค่ะ" เอวากอดธีร์แน่น หอมแก้มฟอดอีกครั้ง
    พราวยิ้มอย่างเอ็นดูในความเป็นเด็กของเอวา "ไร้เดียงสาเกินไปแล้วนะนังเด็กบ้า" เธอส่ายหน้าเบาๆ

    ธีร์เปิดเป้ หยิบขวดน้ำเล็กครึ่งลิตรออกมา เขาจิบไปนิดหน่อยก่อนจะส่งให้เอวา "ค่อยๆ จิบนะครับ มีอยู่แค่นี้ พอประทังจนถึงเช้า" เอวากินเพียงเล็กน้อยก็ส่งต่อให้พราวรับมาดื่มอึกหนึ่ง แล้วส่งต่อไปยังลลิษา

    ลลิษานั้น... แม้ปากจะบอกว่าไม่หิว แต่ความกระหายในลำคอก็เรียกร้องอย่างรุนแรง เธอส่ายหน้าปฏิเสธด้วยท่าทีหยิ่งผยอง "คุณพราวเก็บน้ำไว้เถอะค่ะ ผมไม่ค่อยหิว กลัวปวดปัสสาวะ"

    ธีร์แกล้งทำเสียงออดอ้อน "ขอบคุณครับ" พราวยิ้มในใจ *'มีอะไรระหว่างสองคนนี้แน่ๆ ทำไมลลิษาที่แสนน่ารัก ถึงปั้นปึ่งกับนายโอบอ้อมนี่จัง?'* เธอเริ่มวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของทั้งคู่แล้ว


    เอวาซึ่งร้อนจนเหงื่อตกตามสัญชาตญาณของเด็กฝรั่ง ก็ตัดสินใจถอดกางเกงยีนส์ที่เปียกโชกออก เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนราวกับไข่มุก และโคกอูมสวยเต็มสาวในชุดชั้นในสีขาวตัวจิ๋วที่แทบจะมองไม่มิด

    ภาพนั้นทำให้ธีร์ตาเบิกกว้างจนเกือบทะลุออกมาจากดวงตา! ร่างงามผุดผ่องของเอวาภายใต้ความมืดสลัว ทำให้เขาเห็นความขาวโพลนอย่างชัดเจน เอวานอนมองหน้าธีร์ เห็นอาการของเขาแล้วก็ยิ่งแกล้งแยกขาออกเล็กน้อย เปิดให้เห็นโคกอูมสวยเต็มสาวในชุดชั้นในตัวจิ๋ว

    "พี่พราว ถอดเสื้อผ้าออกสิคะ ค่อยหายร้อนหน่อย ในนี้มืดออกอย่างงี้ พี่ธีร์มองไม่เห็นหรอกค่ะ คิดว่าใส่ชุดว่ายน้ำละกัน!" เอวาเสนอความคิดสุดป่วน

    พราวยอมรับข้อเสนอนั้น เธอถอดเสื้อกล้ามสีอ่อนที่เปียกชุ่มออก เหลือเพียงเสื้อชั้นในสีขาว เผยให้เห็นเนินอกสวยภายใต้แสงสลัวๆ พราวเองก็รู้สึกร้อนจนทนไม่ไหว จึงค่อยๆ ถอดเสื้อกล้ามและกางเกงสแล็กสีเข้มที่แนบเนื้อออกมาพาดกับราวสแตนเลส

    เธอหันมาบอกลลิษาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง "คุณลลิษาสิคะ ถอดเสื้อออกเถอะค่ะ ร้อนอบอ้าวจะตายอยู่แล้ว อ้าว คุณลลิษา?"

    ทันใดนั้นเอง... พราวก็สังเกตเห็นความผิดปกติของร่างลลิษา! ลลิษานั้นไม่ได้แค่เหงื่อซึม แต่ดูเหมือนตัวอ่อนระทวยราวกับสิ้นสติ รีบเอากระดาษพัดให้เธออย่างรวดเร็ว "นี่ ธีร์ เอวา มาช่วยคุณลลิษาหน่อย ท่าทางจะเป็นลม!"

    ทั้งธีร์และเอวารีบถลาเข้าไปประคองร่างของสาวไฮโซที่กำลังอ่อนแรง ลลิษาสำลักค่อกแค่กรู้สึกตัว เอวาจึงรีบปลดกระดุมเสื้อสูทสวยเก๋ให้เธอ เผยให้เห็นยกทรงบางๆ ที่ชุ่มเหงื่อ ธีร์มองภาพนั้น... **หัวใจของเขาก็แทบจะหยุดเต้น**

    เขาโน้มตัวลงไปสัมผัสเนื้อตัวของสาวในดวงใจ กลิ่นกายที่หอมหวานผสมกับกลิ่นน้ำหอมสุดเย้ายวน มันทำให้ความกระสันที่ถูกเก็บกดไว้ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง ร่างกำยำต้องงอตัวลงจนแก่นกายแข็งจนหัวแทบจะลอดออกมาจากกางเกงในสีขาวของเขา เมื่อเห็นร่างสวยสมบูรณ์แบบของลลิษา... *นี่คือสิ่งที่เขาเฝ้าฝันถึง!*

    "เดี๋ยวพี่จะขึ้นไปดูช่องลมอีกทีดีกว่า ทำไมมันร้อนอบอ้าวไม่มีอากาศเข้ามาเลย" ธีร์พูดกับเอวาอย่างมุ่งมั่น เขาถอดกางเกงออก เหลือเพียงเสื้อคอกลมและกางเกงในสีขาว กลางลำตัวของเขาตอนนี้คือท่อนเอ็นยาวใหญ่ที่แข็งจนปูดโปนขวางอยู่ราวกับกระบอกไฟฉายขนาดมหึมา


    ธีร์ปีนขึ้นไปบนเพดานอีกครั้ง เขาเปิดช่องลมให้กว้างที่สุด นิ้วกลางของเขาเกี่ยวเข้ากับคมใบพัด *อุ้ย!* เขาสะดุ้งร้องเบาๆ "เป็นอะไรคะ พี่?" เอวาถามด้วยความเป็นห่วง
    "ป่าวครับ โดนบาดนิ้วหน่อย" ธีร์รู้สึกถึงอากาศเย็นๆ ที่ไหลเข้ามาบ้าง เขาปีนลงมากุมนิ้วกลางที่เริ่มมีรอยแดง "ไหนดูหน่อยค่ะ เอวาดูให้"

    เอวานำผ้าขนหนูเล็กๆ ของเธอมาเช็ดให้ ก่อนจะจิ้มลิ้มแผลนั้นอย่างอ่อนโยน ธีร์รู้สึกเสียวซ่านไปทั้งปลายนิ้ว เอวาค่อยๆ คายนิ้วออกมา แล้วยื่นหน้ามากระซิบข้างหูเขา "เดี๋ยวก็หายค่ะ เอวาใช้วิธีนี้บ่อย ไม่เป็นแผลเป็นด้วย"

    ธีร์ยืนแนบร่างเข้ากับเอวาอย่างไม่ตั้งใจ แก่นกายที่แข็งโป๊กของเขากดทับอยู่บนหน้าท้องแบนราบของเธอจนหัวควยโผล่พ้นขอบกางเกงในออกมา เอวาสัมผัสได้ถึงความใหญ่โตนั้น เธอหอบหายใจเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

    เขาค่อยๆ ดึงแขนเอวาให้นั่งลงเพื่อปิดบังแก่นกายที่ตั้งตะหง่านจากสายตาของลลิษา ซึ่งตอนนี้กำลังนั่งกอดอกชันเข่า ปิดปังสัดส่วนอันสมบูรณ์แบบของเธอไว้ ดวงตาหวานฉ่ำมองการกระทำของเขาด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความอับอายและความปรารถนา

    "อะไรจ๊ะ เอวา ขำอะไร ขนาดนี้ยังมีอารมณ์ขันอีก?" พราวถามอย่างเอ็นดู
    "ก็... พวกเราทุกคนใจตรงกันนี่ ใส่ชั้นในสีขาวกันหมดเลย ฮิ ฮิ" เอวากล่าวด้วยความไร้เดียงสา
    "แหม บ้าจังเลย เอวา" พราวยอมรับว่าเธอเองก็สังเกตเห็นเช่นกัน "แตกต่างตรงของธีร์นะสิ กลางลำตัวเหมือนมีกระบอกไฟฉายใหญ่จับยัดอยู่ในกางเกงใน!"

    ลลิษาสะดุ้งเล็กน้อย เธอซุกหน้าเข้ากับแขนของธีร์อย่างรวดเร็ว ไม่อยากให้ใครเห็นเรือนร่างเกือบเปลือยของเธอ "มิน่า ถึงต้องมาผจญภัยด้วยกันในลิฟต์นี้ อิ อิ" เอวายังคงหัวเราะไม่หยุด

    "พอแล้วจ้ะ พักผ่อนกันเถอะ อากาศในนี้เริ่มดีขึ้นหน่อยแล้ว ขอบคุณนะค่ะ ธีร์" พราวปรามเอวาเบาๆ แต่แววตาของเธอไม่ได้แสดงความเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย... มันเต็มไปด้วย **ความคาดหวัง**


    อ่านต่อ

บทความล่าสุด

ยอดนิยมมากที่สุด