ค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลอง ณ ชั้น 28 ตอนที่ 6(จบ): รุ่งอรุณแห่งความปรารถนา และการเผชิญหน้า ณ ออฟฟิศ
ตอนที่ 6: รุ่งอรุณแห่งความปรารถนา และการเผชิญหน้า ณ ออฟฟิศ (Dawn of Desire & Confrontation at the Office)
แสงอาทิตย์ยามเช้าของวันใหม่สาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของลิฟต์ผู้บริหาร เผยให้เห็นภาพความวุ่นวายที่สงบนิ่งภายในห้องโดยสาร ธีร์ยังคงนอนทาบทับร่างอันอ่อนระทวยของลลิษาอย่างแนบแน่น กอดรัดเธอไว้ราวกับกลัวว่าเธอจะเลือนหายไปในแสงอรุณนั้น
พราวยังคงนั่งประคองอยู่ข้างๆ ลลิษาสุดสวย ใบหน้าคมหวานของเธอยังมีสีแดงเรื่อจางๆ จากการถูกธีร์ครอบครองอย่างหนักหน่วง ส่วนเอวาก็หลับปุ๋ยไปแล้ว โดยที่ร่างกายยังคงแนบชิดกับแผ่นอกกำยำของธีร์ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเขา
ธีร์ค่อยๆ คลายอ้อมแขนออกอย่างเชื่องช้า เขาใช้เสื้อคลุมตัวใหญ่ของตัวเองคลุมร่างสาวๆ ทั้งสามไว้ ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง มองภาพความสุขสมนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความรักอันท่วมท้น เขารู้สึกเหมือนได้เติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปในชีวิตมานานแสนนาน
"อรุณสวัสดิ์ครับ... ที่รักของผม" ธีร์กระซิบกับลลิษา ก่อนจะโน้มตัวลงจูบเบาๆ บนหน้าผากเธออย่างอ่อนโยน "คุณสวยเหลือเกิน... สวยจนทำให้โลกทั้งใบของผมหยุดหมุนไปเลย"
ลลิษายังคงหลับตาอยู่ แต่ริมฝีปากก็เผยอออกเล็กน้อย ราวกับกำลังตอบรับคำสารภาพรักนั้น ธีร์รู้สึกถึงความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและไม่อาจปฏิเสธได้ เขาไม่ได้มองเธอเป็นเพียง 'ดอกฟ้า' อีกต่อไป แต่เป็น **'ราชินี'** ที่เขาปรารถนาจะปกป้อง
พราวค่อยๆ ขยับตัว เธอใช้มือลูบไล้ไปตามแผ่นอกของตัวเองที่ยังคงรู้สึกตึงเปรี๊ยะจากการถูกธีร์กระตุ้นเมื่อคืนนี้ "เช้าแล้ว... เราต้องลงไปทำงาน" เธอกระซิบเสียงแหบพร่า แต่ในน้ำเสียงนั้นกลับมีความเย้ายวนที่ไม่เคยมีมาก่อน
เอวาค่อยๆ ขยับตัว เธอหันมามองธีร์ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสดใสและรอยยิ้มแห่งความสุข "พี่ธีร์... เอวารู้สึกเหมือนได้ชาร์จแบตเตอรี่ชีวิตเลยค่ะ!"
**[การลงสู่โลกแห่งความเป็นจริง]**
เมื่อลิฟต์เปิดออก ลลิษาก็เป็นคนแรกที่ลืมตาขึ้น เธอเห็นใบหน้าของธีร์อยู่ใกล้เพียงเอื้อม ความรู้สึกร้อนวูบวาบแล่นผ่านร่างกายอีกครั้ง ก่อนจะถูกความสง่างามของเขาดึงดูดให้จ้องมองอย่างไม่วางตา
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ... ธีร์" ลลิษากล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าปกติมาก เธอไม่ได้ใช้คำว่า 'คุณ' อีกต่อไป แต่เป็นชื่อของเขาโดยตรง!
พราวและเอวาต่างยิ้มกว้างอย่างภาคภูมิใจ พวกเธอรู้ดีว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น และพวกเธอก็พร้อมที่จะเปิดเผยความลับนั้นให้โลกรับรู้แล้ว
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณลลิษา... พี่ธีร์" พราวยื่นมือออกไปสัมผัสแขนของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ "ดูเหมือนคุณจะนอนหลับสบายมากเลยนะคะ เมื่อคืนนี้..." เธอแสร้งทำเป็นพูดถึงการติดลิฟต์ แต่สายตาของเธอกลับสื่อสารว่า *'เราเห็นทุกอย่างนะ'*
ลลิษาสัมผัสได้ถึงความหมายนั้น ใบหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันที ความเย่อหยิ่งที่เคยปกคลุมอยู่เริ่มถูกแทนที่ด้วยความเขินอายอันน่ารัก เธอเหลือบมองธีร์เพื่อขอการสนับสนุน และเขาเพียงแค่ยิ้มให้เธออย่างเข้าใจ
"สบายมากครับ... เพราะมีพวกคุณอยู่ข้างๆ" ธีร์ตอบรับคำทักทายของพราว ก่อนจะหันไปหาเอวา "น้องเอวาก็ดูสดใสเป็นพิเศษเลยนะครับ เหมือนได้พลังงานจากดวงอาทิตย์ยามเช้า"
เมื่อมาถึงชั้น 30 ของสำนักงานทนายความต่างชาติ บรรยากาศก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เหล่าพนักงานคนอื่นๆ ต่างมองกลุ่มของพวกเธอด้วยสายตาแปลกๆ โดยเฉพาะเหล่าผู้หญิงที่เคยถูกลลิษาจิกกัด พวกเธอมองภาพลลิษากับธีร์ที่เดินเคียงคู่กันอย่างสนิทสนมราวกับเป็นคู่รัก
"คุณลลิษาคะ... วันนี้ดูสดใสกว่าปกติมากเลยนะคะ" เลขานุการสาวคนหนึ่งกล้าที่จะเอ่ยขึ้น
ลลิษายิ้มรับคำชมนั้น ก่อนจะหันไปมองธีร์ที่กำลังเดินนำหน้าเธอ "ก็เพราะมี 'ผู้ช่วยส่วนตัว' ที่น่ารักที่สุดอยู่ข้างๆ นี่เองค่ะ" เธอเน้นเสียงคำว่า **'ผู้ช่วยส่วนตัว'** อย่างจงใจ
พราวรีบเสริมทันทีด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ใช่ค่ะ! คุณธีร์เขาเก่งมากเลยนะคะ ไม่ใช่แค่เรื่องเอกสาร แต่เรื่อง... การดูแลสุขภาพจิตของเจ้านายก็สุดยอดไปเลย" เธอเหลือบมองลลิษาอย่างท้าทาย
เอวาที่เดินตามมาติดๆ ก็ไม่ยอมน้อยหน้า เธอกระซิบกับพราวเบาๆ "พี่พราวคะ! เมื่อคืนเขาไม่ได้แค่ดูแลสุขภาพจิตนะคะ... เขาช่วยให้ 'น้องเอวา' ได้ปลดปล่อยความเครียดไปพร้อมกันด้วยค่ะ!" เธอพูดเสียงดังพอที่คนรอบข้างจะได้ยิน
ลลิษากับพราวมองหน้ากันอย่างรู้ทัน ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเล็กน้อย เป็นการยอมรับสถานการณ์ทั้งหมดต่อหน้าสาธารณชน!
เมื่อเข้ามาถึงห้องทำงานส่วนตัวของลลิษา ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เธอสามารถควบคุมทุกสิ่งได้ ธีร์ก็เดินตรงไปที่โต๊ะทำงานของเธออย่างมั่นคง เขาไม่ได้ทำตัวเหมือนพนักงานออฟฟิศธรรมดาอีกต่อไป แต่เขาคือผู้ชายที่เพิ่งจะ 'พิชิต' เธอมาแล้ว
"เชิญนั่งก่อนครับ คุณลลิษา" ธีร์กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความต้องการ "ผมขออนุญาต... เป็นคนดูแลคุณในวันนี้ได้ไหมครับ?"
ลลิษานั่งลงบนเก้าอี้หนังตัวโปรดของเธอ เธอเหลือบมองเขาอย่างพิจารณา ก่อนจะตอบรับด้วยการเอียงศีรษะเล็กน้อย "ก็ได้ค่ะ... แต่ต้องเป็นผู้ช่วยส่วนตัวที่สมบูรณ์แบบนะคะ"
พราวและเอวาเข้ามาประจำตำแหน่งตามหน้าที่ พราวยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงาน คอยดูแลเอกสารให้เธอ ส่วนเอวาก็ไปนั่งบนโซฟาหนังตรงมุมห้องอย่างสบายอารมณ์ ธีร์ยืนอยู่ด้านหลังเก้าอี้ของลลิษา ราวกับเป็นเงาที่พร้อมจะโอบอุ้มเธอไว้เสมอ
"คุณธีร์คะ..." ลลิษากล่าวขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงของเธอดูอ่อนหวานลงมากจนน่าใจหาย "เมื่อคืน... คุณไม่ได้แค่ช่วยให้ไม่ตายในลิฟต์นะคะ แต่คุณทำให้รู้สึกเหมือนได้กลับมาเป็นเด็กสาวที่ถูกปรนเปรออย่างแท้จริง"
ธีร์โน้มตัวลงไปใกล้ จนลมหายใจอุ่นๆ ของเขาสัมผัสกับต้นคอระหงของเธอ "เพราะคุณคือความสมบูรณ์แบบครับ ลลิษา... คุณสวยเกินกว่าจะปล่อยให้ใครมาทำลายได้ง่ายๆ ผมอยากเป็นคนดูแลทุกส่วนของคุณ"
เมื่อการประชุมเล็กๆ เกี่ยวกับแผนงานแคมเปญปีใหม่เริ่มขึ้น และลลิษาก็ต้องเดินออกไปเข้าห้องน้ำเพื่อปลดปล่อยความตึงเครียดที่สะสมมาตั้งแต่เช้า ธีร์ก็ไม่รอช้า เขาเดินตามเธอเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัวขนาดใหญ่
ทันทีที่ประตูถูกปิดลง ความเป็นทางการทั้งหมดก็พังทลายลงอย่างรวดเร็ว!
"คุณลลิษา..." ธีร์เรียกชื่อเธอด้วยเสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยความปรารถนาอันดิบเถื่อน "ผมอยากจะยืนยัน... ว่าเมื่อคืนมันไม่ใช่แค่ฝันไป"
ลลิษากำลังปลดกระดุมเสื้อสูทของตัวเองอย่างเชื่องช้า เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ดวงตาคู่สวยนั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ถูกจุดประกายขึ้นใหม่ "คุณจะยืนยันยังไงคะ... คุณธีร์?"
ธีร์ไม่ตอบด้วยคำพูด เขาเพียงแค่ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว มือใหญ่ของเขากุมเอวคอดของเธอไว้แน่น ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาสูดดมกลิ่นหอมหวานจากลำคอของเธออีกครั้ง กลิ่นกายที่คุ้นเคย... มันคือยาเสพติดชั้นดีสำหรับเขา
"ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นด้วยร่างกายนี้ครับ..." เขาคำรามเบาๆ ก่อนจะใช้ริมฝีปากประกบลงบนริมฝีปากของเธออย่างหนักหน่วง การจูบครั้งนี้แตกต่างจากเมื่อคืน มันไม่ใช่การสำรวจ แต่คือ **'การยึดครอง'**
ลลิษาสะท้านไปทั้งตัว เธอตอบรับการจูบนั้นด้วยความกระหายที่ถูกเก็บกดมานาน มือเรียวสวยของเธอรีบคว้าปกเสื้อสูทของเขาไว้แน่น ปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในรสจูบอันเร่าร้อน
ธีร์ผละออกเล็กน้อย ดวงตาของเขามืดมัวไปด้วยไฟปรารถนา เขาใช้มือข้างหนึ่งเลื่อนต่ำลงมาที่กระโปรงผ้าไหมสีแชมเปญอย่างช้าๆ นิ้วหัวแม่มือของเขาค่อยๆ สอดเข้าไปใต้ชายกระโปรง... **สัมผัสกับความนุ่มนิ่มและร้อนระอุของต้นขาเธอ**
"คุณนี่มัน..." ธีร์พึมพำด้วยเสียงแหบพร่า "หวานจนน่ากลืนกินจริงๆ"
เขากดนิ้วลงไปที่ขอบกางเกงในสีขาวบริสุทธิ์อย่างจงใจ ก่อนจะค่อยๆ ดึงมันลงมา... **ช้าๆ... ช้าๆ...** เผยให้เห็นความลับอันเร่าร้อนของเธอ—กลีบสาวที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักใสๆ ที่ยังคงไหลซึมออกมาไม่หยุด
ธีร์โน้มตัวลงไปอีกครั้ง เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะสอดใส่ แต่เขาต้องการ 'ลิ้มรส' มันก่อน ลิ้นร้อนของเขากระดิกออกไปแตะที่กลีบสาวอย่างแผ่วเบาที่สุด ก่อนจะเริ่มตวัดเลียวนเป็นวงกลมอย่างเชี่ยวชาญ
"อื้อ..." เสียงครางเล็กๆ หลุดออกมาจากลำคอของลลิษา เธอไม่ทันตั้งตัว! ความรู้สึกแปลกใหม่นี้มันช่าง... **เหนือกว่า** การถูกกระแทกเสียอีก!
ธีร์ใช้สองมือประคองสะโพกสวยนั้นให้ยกขึ้นรับเขาอย่างเต็มที่ เขาจ้องมองร่องสวาทที่กำลังเปิดอ้า รับลิ้นของเขาอย่างเชิญชวน ก่อนจะเริ่มตวัดเลียอย่างเน้นๆ ปาดซ้ายขวาอย่างรวดเร็ว ลิ้นสากของเขาสัมผัสถึงความอ่อนนุ่ม ความร้อน และรสชาติอันหอมหวานของเธอ
"ซีดส์....ธีร์... อ๊า..." ลลิษาร้องออกมาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เธอเริ่มตอบสนองโดยอัตโนมัติ มือของเธอกำเข้ากับเส้นผมสีเข้มของเขาอย่างแน่นหนา
ธีร์ไม่รอให้เธอร้องขออีกต่อไป เขาใช้สองมือจับสะโพกกลมกลึงนั้นไว้มั่น ก่อนจะออกแรงดันท่อนเอ็นที่แข็งแกร่งจนแทบจะทะลุออกมาจากเป้ากางเกงในของเขาเอง!
"พร้อมไหมครับ... ลลิษา?" เขาถามเสียงกระเส่าที่สุดเท่าที่เคยมีมา
เธอพยักหน้าอย่างรุนแรง ดวงตาปิดสนิท "พร้อมค่ะ... ธีร์!"
ด้วยการผลักดันครั้งสุดท้าย ธีร์ก็สอดใส่ท่อนเอ็นอวบใหญ่ของเขาเข้าไปในช่องหลืบอันฟิตแน่นนั้นจนมิดลำ! **"อ๊าาาาาาา!!!"** ลลิษาร้องลั่นห้องน้ำ เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดผสมผสานกับความสุขสมอย่างถึงที่สุด
ธีร์หยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ร่างกายของเธอปรับตัวเข้ากับขนาดอันมหึมาของเขา ก่อนจะเริ่มขยับเอวช้าๆ เนิบนาบ... **ตั่บ... ตั่บ...** การเคลื่อนไหวที่หนักแน่นแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ทำให้ลลิษารู้สึกเหมือนถูกโอบกอดโดยเทพบุตรแห่งความปรารถนา
"อือออ....ธีร์... มันแน่นจังเลย..." เธอพึมพำออกมาอย่างยากจะเชื่อ "ซีดส์...."
เขาเร่งเครื่องขึ้นเล็กน้อย การกระแทกเริ่มถี่และหนักหน่วงขึ้นตามสัญชาตญาณของชายผู้ถูกปลุกเร้าเต็มที่ ธีร์จับสะโพกเธอให้ยกสูงขึ้น รับแรงปะทะจากท่อนเอ็นอย่างเต็มที่ เสียงเนื้อกระทบกันดัง **พั่บ! พั่บ!**
ลลิษาสัมผัสได้ถึงความสุขสมที่กำลังก่อตัวขึ้นอีกระลอก เธอเริ่มตอบสนองด้วยการแอ่นสะโพกรับเขาเองราวกับเป็นผู้ควบคุมเกมนี้เสียเอง "ซีดส์....ธีร์ .... เสียว...ซีดส์ ....จะไม่ไหวแล้ว...."
เมื่อความรู้สึกถึงจุดสูงสุดกำลังจะมาเยือน ธีร์ก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีกครั้ง! เขาโหมกระแทกอย่างบ้าคลั่งราวกับต้องการถ่ายทอดทุกอณูของความรักและความปรารถนาทั้งหมดลงไปในตัวเธอ ลลิษากรีดร้องออกมาด้วยความหฤหรรษ์ที่ไม่อาจเก็บซ่อนได้
"อี๊ยยยย.....อา... ธีร์คะ ... เสียววว..ซีดส์ ....จะไม่ไหวแล้ว...."
ร่างงามของเธอกระตุก ส่ายตัวบิดเกร็ง แอ่นสะโพกโหนกนูนเข้ารับท่อนเอ็นนั้นด้วยความหฤหรรษ์ที่สุดในชีวิต มือเรียวสวยจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกำยำของเขาอย่างไม่รู้ตัว
ธีร์เห็นสัญญาณแห่งการปลดปล่อยนั้น เขากระแทกเข้าใส่ครั้งสุดท้ายอย่างรุนแรงจนร่างของลลิษาเกือบจะหลุดออกจากพื้น! น้ำเชื้อร้อนๆ ของเขาทะลักทะล้นเข้าไปในช่องสวาทที่กำลังบีบรัดราวกับจะดูดกลืนมันไว้ทั้งหมด
"อูยยยย.. ผมก็...ซีดส์สส....อูยยย..." เสียงคำรามแห่งความพึงพอใจดังลั่นห้องน้ำ ธีร์และลลิษากอดกันแน่น จูบปากกันอย่างดูดดื่ม เนิ่นนานราวกับว่าพวกเขาได้ค้นพบสิ่งที่ตามหามาตลอดชีวิตแล้ว
เมื่อผละจูบออกจากกัน ลลิษาค่อยๆ ทรุดตัวลงพิงแผ่นอกกว้างของเขา ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปด้วยความสุขสมและความอับอายที่ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ แต่ในดวงตาคู่นั้น... มันเต็มเปี่ยมไปด้วย **'การยอมรับ'**
ธีร์ค่อยๆ โอบอุ้มร่างอันอ่อนระทวยนั้นไว้ในอ้อมแขน เขาจุมพิตลงบนเรือนผมของเธออย่างแผ่วเบา "คุณคือทุกสิ่งของผม ลลิษา..."
เขาไม่ได้เพียงแค่ 'พิชิต' เธอ แต่เขากำลัง **'รัก'** เธอ และการเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ร้อนแรงนี้ ก็ได้ถูกประกาศให้ทุกคนในออฟฟิศได้รับรู้แล้ว... รุ่งอรุณแห่งความปรารถนาได้มาถึงแล้ว.
